"Ik ben een kameleon. Ik hou van klassieke make-up, maar ook van extremen met een twist"
...

Het beeld "Ik wilde voor deze shoot aan de slag met de nieuwe zomercollectie en de eyeliners die ik voor Dior heb gecreëerd. Dat klinkt alsof ik mijn producten wil verkopen, maar ik ben er gewoon erg enthousiast over. Ik wilde spelen met mijn nieuwigheden en er mooie beelden mee creëren. Met fotograaf Pierre Debusschere kun je tot erg knappe resultaten komen. Hier brengen we de glamour van Studio 54, de legendarische nachtclub in New York, met een vleugje eighties en een grafische touch."Visie"Ik ben een kameleon. Ik hou van klassieke make-up, maar ook van extremen met een twist. Het beeld zelf is voor mij belangrijk. Soms heb je niets van make-up nodig, soms maakt die net het beeld. Ik ben niet bang om een gezicht als een canvas te zien, maar ook niet om het zichzelf te laten zijn."Studies "Als student aan de Academie hielpen we tijdens de modeweken in Parijs. Fun was dat. Je kon van de modewereld proeven toen de backstage nog echt afgesloten was. In mijn derde jaar besefte ik dat ik graag collecties ontwierp, maar me er niet in verder zag gaan. Het is veel werk en je draagt een groot financieel risico. Je bent als designer soms meer met de zakelijke kant bezig dan met het ontwerpen zelf. Dus werd ik make-upartiest. Ik schminkte daarvoor al graag vrienden voor het uitgaan.""Na zo'n vijf lessen op de haar- en make-upschool Dik Peeters in Amsterdam bedacht ik dat ik als arme student liever mijn geld aan producten spendeerde dan aan treintickets. Ik heb er heel wat geleerd, maar toen ze over fashionmake-up begonnen, leek het me dat ik dat ook zelf kon uitvissen. Ik deed testshoots met beginnende fotografen om een portfolio samen te stellen."Begin "Mijn eerste shoot was voor Libelle, mijn tweede voor Knack Weekend. Naast commerciële jobs deed ik avant-gardeshoots met bevriende studenten en fotografen. Ik werkte veel met Willy Vanderperre en Olivier Rizzo. Willy stuurde de foto's naar magazines en zo kregen we enkele publicaties in internationale bladen als i-D Magazine. Ik begon ook back- stage te werken in Parijs. De debuutshows van Veronique Branquinho en Olivier Theyskens waren mijn eerste defilés. Mijn werk met Inez & Vinoodh betekende mijn grote interna- tionale doorbraak en ik verhuisde naar New York. Het is allemaal vloeiend gegaan. Je moet de kansen grijpen als ze zich voordoen."Realiteit "Mode is democratischer geworden, minder elitair en intellectueel. Die democratisering heeft een banalisering met zich meegebracht. Ik kom uit een periode waarin elke ontwerper zijn eigen signatuur had: Jean-Paul Gaultier, Thierry Mugler, Claude Montana, de Belgen. Nu herinterpreteren veel merken, Vetements bijvoorbeeld. Voor de jonge generaties is dat nieuw.""Door de sociale media is alles toegankelijker geworden. Vroeger werden mode- en make-uptrends gedicteerd: die en die kleuren moet je dragen. Zo werkt het nu niet meer. Er is een enorme vrijheid. Met je make-up en kleding kun je je persoonlijkheid naar voren brengen."Verleiding"Mijn stijl is niet echt veranderd, maar sinds ik make-up ontwerp heb ik mijn visie daarop wel bijgesteld. Vroeger bekeek ik make-up puur vanuit een fashionstandpunt. Nu hou ik ook echte vrouwen in gedachten bij het ontwerpen. Ik wil met goede producten een antwoord kunnen bieden op hun beautyvragen.""Je moet geen gekke kleuren gebruiken of abstracte dingen maken om speciaal te doen. Vrouwen mogen zich niet geridiculiseerd of geïntimideerd voelen. Ze moeten verleid worden door wat ik creëer. Af en toe stop ik er iets speciaals tussen dat grenzen verlegt zodat het niet saai wordt. Toen ik voor Chanel de groene nagellak Jade maakte, heb ik ook een roze tegenhanger ontwikkeld. Een vrouw die zich niet comfortabel voelt met groene nagels maar toch deel wil uitmaken van die creatieve visie, kan die kleur kopen."Het beeld"Martin Margiela toonde me ooit een beeld van Linda Mason in een magazine: je zag twee hoofden waarop een zinnetje geschreven was. Die foto was voor ons de aanzet om make-up anders te gaan bekijken. Beauty is voor mij veel meer dan producten aanbrengen op een gezicht. Ik werk conceptueel en gebruik vaak draden en scherpe sneden in een gelaat dat ik rauw laat. Zoals in dit beeld, waarin perfectie in de imperfectie zit."Studie"Ik ken Martin sinds mijn veertiende. Zijn nicht was mijn beste vriendin. We tekenden alle drie en waren enthousiast over mode. Dat bracht ons samen. Toen hij naar de Academie ging, volgden zijn nicht en ik hem naar Antwerpen om voor schoonheidsspecialiste te studeren bij Denise Grésiac. Een make-up- opleiding bestond toen nog niet."Ervaring "Er wordt een totaalbeeld gecreëerd op shows: het kapsel, de kleren, wat er op het gezicht gebeurt of net niet, de modellencasting. De ontwerper schept zo een eigen wereld. Na een aantal shows weet je wat de designers met wie je samenwerkt wel en niet graag zien, je kent hun stijl. Vooraf krijg je een briefing: flarden muziek, stukken stof, een moodboard, de types die ze casten... Walter Van Beirendonck is daar heel precies in. Hij tekent alles van top tot teen, van het kapsel over de make-up tot de kleren. Zo wordt het ook exact uitgevoerd, met mijn touch eraan toegevoegd. Andere ontwerpers laten meer open.""Ik werk met mensen in wie ik geloof, met wie ik een vertrouwensband heb en die me als mens ontroeren: An en Filip van A.F. Vandevorst, Walter Van Beirendonck, Demna Gvasalia van Vetements en Balenciaga. De Zes van Antwerpen zijn mijn beste leerschool geweest. Met Martin heb ik veertig seizoenen samengewerkt. Hij is niet alleen een vriend, maar zijn visie, kleren en vrouwen zijn ook echt mijn ding. Ook hoe hij make-up benadert strookt met hoe ik het zie: deconstrueren en opnieuw opbouwen."Memorabel "Er lopen weleens dingen mis op shows, maar ik heb alles meestal goed onder controle en ben op tijd klaar omdat ik met goede teams werk en kalm blijf. Ik roep zelden. Eén keer liep het bijna fout. Ik viel last minute in bij Vivienne Westwood. De fitting gebeurde met haar man Andreas Kronthaler en de styliste Sabina Schreder. Zij wilden een smoky make-up die helemaal niet typisch Westwood was. Vivienne zelf was haar paspoort kwijt en raakte niet in Parijs. Uiteindelijk kwam ze toch aan en ze riep meteen: 'Dit wil ik niet! Alles moet eraf!' We hadden meer dan vijftig meisjes opgemaakt. Ik vroeg haar hoe zij het zag. Ze haalde een piepklein donkergroenblauw oogpotlood uit haar handtas, daarmee wilde ze de lippen inkleuren. Dat ging natuurlijk niet. We hebben halsoverkop een zwartgroene lipstick geproduceerd en alle modellen opnieuw opgemaakt."Verandering "De texturen van make-up zijn ongelooflijk verbeterd, van voorbereidende producten tot foundation en concealer. Vroeger had je dikke sticks en zag je de lagen liggen, nu heb je lichte, transparante formules. De kleuren zijn ook rijker geworden. Er wordt meer, maar nog altijd niet genoeg, gedacht aan zwarte huiden."Erkenning "Ik ben consequent blijven doen waar ik in geloofde, maar het duurde lang voor ik doorbrak. Ik werd in het begin zwaar tegengewerkt. Iedereen duwde me in een hokje: ik was die die de 'voor en na' bij Flair deed, ik kon alleen rode lippen, ik hoorde bij 'de zwarte bende van Antwerpen'... Ook de ontwerpers moesten lang aan de weg timmeren. Wij hebben het pad geëffend voor de generaties die na ons kwamen. Die waren binnen het jaar beroemd. Ik vind het niet erg dat het zo gelopen is. Ik had die tijd nodig om te rijpen. Dat ik vorig jaar werd opgenomen in de BoF 500 (een lijst met vijfhonderd mensen die volgens Business of Fashion de modewereld bepalen) is een enorme eer, maar ook een kleine middenvinger naar iedereen die me toen in vakjes propte."Het beeld"Ik werk graag met frisse kleuren en verschillende soorten highlights. Ik ben fan van een superglossy huid waarop je geen make-up ziet liggen. Ik gebruik het liefst zo weinig mogelijk Photoshop. Beautyfoto's waarop je geen poriën en enkel een dikke laag make-up ziet, vind ik vreselijk. Ik werk graag met accenten. En een lip én een oog én een wenkbrauw die aandacht vragen, vind ik al snel te veel."Begin "Toen ik naar Londen verhuisde, was ik 24 en een beetje naïef. In België werkte ik al voor toffe magazines, daar moest ik weer van nul beginnen. Ik moest vechten voor wat ik wilde, omdat er meer concurrentie is. Ik trok met mijn portfolio - dat nog niet veel voorstelde - naar alle grote agentschappen: 'Ik ben nieuw hier, hebben jullie opdrachten voor mij?' Soms kreeg ik om 6 uur 's ochtends telefoon of ik om 8 uur op de set kon staan om iemand te vervangen. Ik begon met testshoots en assisteren en ben zo vrij snel vooruit geraakt. Natuurlijk heb ik een paar slechte shoots en mindere ervaringen gehad, maar daar leer je dan toch toffe mensen kennen met wie je erna iets leuks doet. In Londen zitten veel gemotiveerde creatievelingen die out of the box durven te denken. Dat mis ik een beetje in België.""Ik was naar Londen getrokken met het idee dat ik ooit defilés wilde doen. Zes maanden later stond ik in Milaan naast Val Garland te werken. Ik had nooit gedacht dat het zo snel zou gaan. Die eerste shows waren zeker een hoogtepunt, maar ik wil nog veel meer doen."Ervaring "Ik hou van de afwisseling tussen shows en shoots, die hebben toch een heel andere vibe. Bij shoots heb je meer tijd, je kunt nadenken over je beeld,je kunt opnieuw beginnen. Bij een show voel je een constante rush. Op het laatste moment komen er modellen bij die moeten worden opgemaakt of moet je nog wat veranderen. Toen ik drie jaar geleden begon, nam ik alles aan. Intussen kies ik de shows die ik interessant vind en waarvan ik weet dat je de tijd krijgt, een luxe die steeds schaarser wordt om budgettaire redenen. Daarom vind ik couturedefilés ook zo leuk. Bij sommige shows zijn we twee uur voor aanvang klaar en hebben we tijd om iets te retoucheren of koffie te drinken.""De make-up op een defilé moet de styling en de collectie versterken, maar mag niet met de aandacht gaan lopen. Er moet een balans zijn. Bij een defilé als dat van Balenciaga wordt de look door de key make-up artist beperkt gehouden, omdat de kledij al zo sterk is."Verandering "Ik weet niet wat de toekomst van defilés wordt. Er is van alles aan het bewegen. A.F. Vandevorst had vorig seizoen een couture- collectie die je meteen kon kopen. Burberry doet dat ook. See now, buy now is een interessanter concept dan zes maanden moeten wachten voor de collecties in de winkels hangen. Mannen- en vrouwenshows komen ook vaker samen. Voor make-upartiesten betekent dat minder werk, maar het is logischer om alles te groeperen. Wij weten nu soms niet meer in welk seizoen we werken. Mannen, couture, vrouwen, cruise, campagneshoots tussenin... Er is te veel en iedereen lanceert maar nieuwe merken."Toekomst "Ik miste wat ondernemerschap in mijn job. Toen ontstond het idee van de Mobile Make Up Bar, waarmee ik met een goede selectie artiesten mensen opmaak op festivals en events. Ik bedenk zotte looks - glitter, een lipstickbar - en onderhoud op die manier het contact met de klant.""Ik kijk op naar verschillende collega's, zoals Inge Grognard, Val Garland en Peter Philips, die ik ook backstage assisteer. Ze hebben ieder een eigen stijl ontwikkeld en carrière gemaakt in een tijd waarin het beroep make-up artist zelfs nog niet bestond.""Een lipsticklijn ontwikkelen is mijn grote droom. Ik word sterk aangetrokken door nichemarkten waar er maar een kleine keuze aan kwalitatieve producten is. Less is more, dat is mijn motto."