Het leidde tot een mentaliteitswijziging, duurzamere productieprocessen en nieuwe wetten. Maar het begon allemaal met enkele moedige individuele acties. Drie Vlaamse vrouwen die eind 2017 een choquerend filmpje op Facebook zagen en prompt Mei Plasticvrij uit de grond stampten. De Nederlandse jongeman die dit jaar eindelijk zijn plasticvanger op onze oceanen kon loslaten, na zes jaar lang sleutelen aan de installatie. De Oostenrijkse wetenschapper die de voorbije maanden onderzocht hoeveel microplastics er eigenlijk in onze stoelgang zitten.

© TOM PEETERS

Dat de plasticsoep die onze wateren, wegen en uiteindelijk onze gezondheid vervuilt in 2018 een hot topic was, hebben we te danken aan de vele pioniers die zich al langer inzetten voor het probleem, ver voor het hip was om met je eigen ecocup rond te lopen. In 1999 en 2006 lanceerden landen als Bhutan en Rwanda al een ban op plastic zakjes. De Britse fotografe Mandy Barker, die het coverbeeld van dit nummer leverde, kaartte in 2012 het onderwerp aan met Soup, een tentoonstelling over het plastic afval in de Stille Oceaan. In Nederland strijdt activist Dirk Groot, alias de Zwerfinator, al jaren tegen plastic en zwerfafval, en in 2017 slaakte de alom geprezen Britse documentairemaker David Attenborough een internationale noodkreet, tijdens het filmen van zijn laatste serie Blue Planet II.

De talrijke acties die ons dit jaar deden nadenken over onze plasticconsumptie zijn niet het einde, maar slechts het begin van een mentaliteitswijziging die de komende jaren haar tippingpoint zal bereiken en - hopelijk - voor een grote verandering zal zorgen in hoe wij leven, produceren en consumeren. Voor die gedrevenheid en ambitie kroont Knack Weekend de plasticvechters tot Mens van het Jaar 2018.