"Wat moet het vermoeiend zijn om een man te zijn", zuchtte een vriendin toen ik haar de mening van historicus Henk de Smaele verderop in dit nummer voorlegde. Volgens de docent van de interuniversitaire master Gender en Diversiteit worstelen mannen nog veel meer dan vrouwen met hun ge...

"Wat moet het vermoeiend zijn om een man te zijn", zuchtte een vriendin toen ik haar de mening van historicus Henk de Smaele verderop in dit nummer voorlegde. Volgens de docent van de interuniversitaire master Gender en Diversiteit worstelen mannen nog veel meer dan vrouwen met hun genderidentiteit en de druk om zich op de 'juiste', lees stereotiep mannelijke manier te gedragen. Hobby's als zingen en jazzdansen leerden me al vroeg dat je inderdaad soms een olifantenvel nodig hebt om je eigen man te zijn. Genderclichés kleuren op alle mogelijke manieren de keuzes die we maken en hoe we in het leven staan. Van onze omgang met professioneel succes en de plaats van ons gezinsleven daarin tot de passies die we cultiveren - breiende mannen zijn nog steeds zeldzaam - en zelfs onze niet altijd duurzame gewoonten. Misschien raakt het me ook daarom wanneer mijn vader, een ondernemende tachtiger, soms huilt van het lachen wanneer hij herinneringen ophaalt aan vroeger, of wanneer hij me tussen pot en pint vertelt over emoties en gevoeligheden waarvan ik nooit het bestaan vermoedde. Hij kreeg zijn jonge leven lang te horen dat een echte man zich sterk houdt en niet aan ontboezemingen doet, maar onze openhartige gesprekken stellen me gerust: die harde noot vanbinnen kraken, dat doet hij helemaal zelf. Als iemand er nog aan twijfelt dat veel mannen net zo uitgekeken zijn op die oude stereotypen: er wordt aan gewerkt.