Volgende week
...

Volgende week Mode dit is Belgisch. De mooiste silhouetten van de Belgische ontwerpers. Mode, enquête en interviews: vrouwen, carrière en kids. Plus een voorpublicatie uit het nieuwe boek van Annemie Struyf en Lieve Blancquaert . www.weekend.beIn deze modespecial beschrijft Linda Asselbergs op de haar zo eigen wijze het fenomeen snobisme. Aanleiding is een nieuw boek van Julian Fellowes, succesauteur en een goede vriend van de Amerikaanse ontwerpster Carolina Herrera. Dat laatste weet ik omdat ze me dat zelf vertelde. Ik had het boek immers van haar salontafeltje geplukt in afwachting van ons interview. Plaats van afspraak was zeer toepasselijk een suite in de Ritz. Herrera is nu eenmaal een vrouw met standing. Als telg van een van de oudste adellijke families van Venezuela bracht ze haar jeugd door tussen de volbloedpaarden, rashonden en couturejurken van Balenciaga. Ze genoot een opvoeding in luxe en ontwikkelde een stijl die ze later als modeontwerpster "tijdloos elegant" zou noemen. Het maakte van haar de lieveling van dames uit de high society. Jackie Kennedy op kop. Dit alles om te verklaren waarom een titel als Snobs op de salontafel van mevrouw Herrera mijn mondhoeken deed krullen. Was zij, lid van oude aristocratie, niet zelf lijdend voorwerp van dit boek ? Toen ik iets in die zin insinueerde, antwoordde ze met een minzame, onverstoorbare en rimpelvriendelijke glimlach : "Snobisme vind je overal." En misschien heeft ze wel gelijk, want zoals Linda Asselbergs schrijft, bestaat er ook zoiets als een food-, wijn- of cultuursnob, "voor wie een film enkel telt als hij gaat over een Koreaan die met een paling converseert". Ik zou daar nog een categorie aan toe willen voegen : de modesnob. Was hij in de jaren tachtig nog van ver herkenbaar aan de krokodil op de borst en logo's op de rug, dan onderscheidde hij zich begin jaren negentig door middel van een dwangbuistrui met tien mouwen en drie halsopeningen. En dat alles in de naam van avant-garde in de extreemste zin van het woord. Speciaal voor hem bedacht de Angelsaksische pers dan ook een neologisme hip-that-it-hurts. Immers, deze snob tartte elke vorm van esthetiek door zijn sterke voorliefde voor ontwerpers-van-het-zevende-knoopsgat, met een boetiek in de achterbuurten van Berlijn of Londen. Het goede nieuws is dat komend winterseizoen resoluut een einde maakt aan deze op lucht gebaseerde vorm van snobisme. Door terug te keren naar haar essentie staat mode nu in het teken van verfijnde details, verrassende volumes, meesterlijke coupe en vakmanschap. Meteen wordt daarmee ook afgerekend met de nouveaux riches uit het dotcom-tijdperk die hun afkomst trachtten te verdoezelen achter schreeuwerige logo's en opzichtige statussymbolen als exuberant dure handtassen en dito zonnebrillen. Volgens Fellowes is het snobisme van die wannabes nog een stuk verachtelijker dan dat van de oude aristocraten. En gelijk heeft hij. Terwijl het superioriteitsgevoel van laatstgenoemden nog getemperd wordt door de ongeschreven wetten van etiquette, gedraagt de nieuwe snob zich vaak als de spreekwoordelijke olifant in de porseleinenkast. Het is het type dat in een tjokvol restaurant de ober begint uit te schelden omdat het water in de vingerpotjes bij de kreeft te lauw is om te drinken. Niet dat ik hiermee een pleidooi wil houden voor de aristocratie. Het principe dat iemand door geboorte meer rechten krijgt dan een ander, is sinds de nederlaag van het ancien regime gelukkig niet meer van toepassing. Keerzijde van onze hedendaagse maatschappij is dat de sociale mobiliteit snobisme in de hand werkt. Al hoeft het niet altijd zo te zijn. Getuige daarvan Pierre Cardin. Geboren in een eenvoudig gezin en nu de op vier na rijkste man van Frankrijk. Alleen om zijn chauffeur een plezier te doen kocht hij een Jaguar : "Ik was heel tevreden met mijn oude Peugeot omdat ik de imbecielen niet wou epateren. Luxe is voor mij geen doel op zich. Ik wil alleen maar mijn grenzen verleggen." Dat hij zich al doende verloren heeft in de megalomanie, is dan weer een ander verhaal. reacties : pascale.baelden@knack.be