08/03/19 om 05:00 - Bijgewerkt op 07/03/19 om 19:51

Waarom je hier vandaag enkel artikels leest over vrouwenrechten

De redactie van Weekend.be werkt niet vandaag, dat hebben we de afgelopen tijd al genoeg gedaan. Nu is het aan jou.

Waarom je hier vandaag enkel artikels leest over vrouwenrechten

© Getty Images/iStockphoto

Als jij in dit opiniestuk terecht bent gekomen via een nieuwsbrief of post op een sociaal medium, is het je misschien niet eens opgevallen, maar onze homepagina ziet er vandaag anders uit dan anders. 24 uur lang verschijnt daar geen enkel artikel over mode, eten of reizen, tenzij er een duidelijke link is met vrouwenrechten. Het is Vrouwendag anno 2019 en Weekend.be staakt.

De voorbije dagen, maanden en jaren schreven we al heel wat artikels over dit onderwerp. We publiceerden getuigenissen over alledaags seksisme, vreselijke cijfers over verkrachtingen, feiten over de aanhoudende loonkloof, het nieuws over discriminatie van zwangere vrouwen op de werkvloer en ontstellende cijfers over vrouwenmoorden in Zuid-Amerika. De onderwerpen zijn talrijk en doen ons duizelen. We hebben het gehad, nu is het aan jou. De tijd is rijp om deze artikels te lezen en actie te ondernemen.

Delen

Waarom je hier vandaag enkel artikels leest over vrouwenrechten.

De informatie is er namelijk, de onderzoeken zijn gebeurd. De cijfers zijn bekend en de wetten gestemd. En toch kunnen we nog steeds niet zeggen dat man en vrouw een gelijke behandeling krijgen. Ook niet in het België van 2019. Een belangrijk deel van de verklaring daarvan ligt in onwetendheid. De meeste mensen gunnen mannen en vrouwen een gelijkwaardig loon, maar begrijpen niet altijd dat de totaalsom van wat ze verdienen mee beïnvloed wordt door genderpatronen: zo zijn het vaak vrouwen die een stapje achteruit doen in hun carrière om meer thuis te kunnen zijn. Steeds meer mannen en vrouwen vinden dat beide geslachten evenveel zouden moeten uitvoeren thuis, maar tegelijk beseffen veel mannen oprecht niet dat hun aandeel in het werk daar nog altijd kleiner is dan dat van hun eega. En uiteraard zal niemand zeggen dat verkrachting oké is, maar de signalen van de verkrachtingscultuur zelf (denk maar aan het idee dat een vrouw die zich schaars kleedt een slet zou zijn) worden lang niet altijd herkend.

Onzichtbare vrouwelijke arbeid

Daarom roept de redactie van Weekend.be je op om deze Internationale Vrouwendag te gebruiken om jezelf (nog beter) te informeren. Of je nu een man of vrouw bent, iets ongedefinieerd daartussenin of graag eens afwisselt: begrijpen hoe de ongelijkheid vandaag werkt, is de sleutel waarmee gelijkheid begint. Alleen al daarom is Vrouwendag nog steeds nodig. Ook in België. Uiteraard is de jonge generatie vrouwen beter af dan hun grootmoeders, maar we zijn er nog lang niet. Integendeel: ons land daalt al voor het derde jaar op rij op de internationale rangschikking op vlak van gendergelijkheid. Dat is deels te wijten aan de inspanningen die andere landen leveren, maar ook aan enkele vrouwonvriendelijke beleidsmaatregelen en een conservatieve attitude die er nog steeds vanuit gaat dat vrouwen per definitie zorgende wezens zijn.

Delen

Gendergelijkheid maakt alles in bed leuker

Wij staken vandaag om de aandacht te vestigen op al het werk dat vrouwen elke dag verrichten. Heel wat van dat werk wordt als vanzelfsprekend beschouwd en te weinig naar waarde geschat. Het begrip 'werk' mag voor alle duidelijkheid erg ruim worden opgevat. Het gaat niet enkel over een betaalde job of zelfs de onbetaalde 'tweede shift' in het huishouden en (mantel)zorg, het gaat ook over emotionele arbeid.

Wanneer een man een avondje alleen thuis is met de kinderen en hen van een gezond avondmaal voorziet krijgt hij applaus. Wanneer een vrouw de boodschappenlijst maakt, de kinderen met een regenjas naar school stuurt, een doktersbezoek inplant en opvang voorziet tijdens alle schoolvakanties is dat de gewone gang van zaken. Het mentale takenlijstje waar de vrouw des huizes in heel wat gevallen mee opgezadeld wordt is ellenlang en vrijwel onzichtbaar voor de rest van het gezin.

Pro-vrouw, niet anti-man

Meer gelijkheid tussen de seksen is nochtans een goede zaak voor alle partijen. Zo is het aangetoond dat de gelukkigste mensen wonen in landen waar gendergelijkheid het grootst is. Het is beter voor de economie. Er is een link tussen een grotere gendergelijkheid en beter slapen. En dat is niet het enige wat leuker wordt in bed, want als we verlost raken van de cultuur die vrouwen van kindsbeen af inpepert dat seks gevaarlijk is en dat sexy vrouwen minder respect verdienen, kan de orgasmekloof vanzelf verdwijnen. Daarbij redt meer gelijkheid letterlijk levens.

We begrijpen dus niet goed hoe iemand tegen meer gelijkheid kan zijn en bij uitbreiding tegen een dag als vandaag, die deze gelijkheid op de agenda probeert te zetten. Toch ontlokte het nieuws van de eerste Belgische Vrouwenstaking al talloze haatreacties. Van mannen, maar zeker ook van vrouwen. Dat lijkt ons even absurd als iemand uit de holebi-gemeenschap die vol overgave ten strijde trekt tegen de Gay Pride. (Ter info: zo iemand hebben we tot dusver nog niet gevonden.) Geniet jij van eenzelfde loon als je mannelijke collega's en heb jij een man die een evenredig aandeel opneemt in het huishoudelijk werk? Dan zijn wij erg blij voor jou. Gun je dit dan ook niet aan een andere vrouw? Of gun je haar niet dat ene moment waarop ze 'nee' zegt?

Delen

Plots kan het lijken alsof pro-vrouw gelijkstaat aan anti-man, maar dat is natuurlijk absurd: alsof een van de twee partijen klein gehouden moet worden zodat de andere kan schitteren

Ben je een mannelijke lezer (bedankt om alvast tot hier te lezen!) en voel je je wat ongemakkelijk op deze dag? Vind je dat het ook wel eens over mannen mag gaan en dat er, ondanks de standaard mannelijke panelleden in praatprogramma's en Mannendag, te weinig wordt gezegd over jullie rechten? Ook dan zou je Vrouwendag moeten steunen. Want feminisme gaat over meer dan enkel vrouwen. Het gaat ook over mannen de tijd gunnen hun pasgeboren kind beter te leren kennen. Het strijdt voor een betere balans tussen je werk en je leven daarbuiten. Het gaat over niet veroordeeld worden als je iets doet dat als vrouwelijk wordt gepercipieerd - stel je eens voor dat je emoties zou hebben.

Het modewoord polarisatie duikt ook op wanneer het gaat over vrouwenrechten. Plots kan het lijken alsof pro-vrouw gelijkstaat aan anti-man, net alsof het kan lijken dat zorg voor het milieu en economie niet samengaan. Dat is natuurlijk absurd: alsof de twee seksen niet in harmonie zouden kunnen samenleven. Alsof een van de twee partijen klein gehouden moet worden zodat de andere kan schitteren.

Bloemen noch kransen

Nu we je aandacht toch hebben, willen we je graag nog iets vragen op deze Vrouwendag. Maak je vandaag alsjeblieft niet de fout om je vrouwelijke collega's, familieleden of werkende kassiersters in de supermarkt te feliciteren met hun vrouw-zijn? Vrouwendag is geen vrolijk feest. Ook marketingteams die deze dag een commerciële invulling proberen geven, knopen deze boodschap maar beter in hun oren. Het getuigt in de meest positieve lezing van naïviteit om vrouwen ter ere van 'hun' dag 24 uur lang korting te geven op producten die aan de andere kant van de wereld gemaakt worden door uitgebuite vrouwen. Modemerken die voor de gelegenheid uitpakken met een 'erg vrouwelijke collectie, maar wel met ballen' tonen vooral dat ze er geen bal van begrepen hebben. Vrouwendag is niet vergelijkbaar met Moederdag. Zolang er ergens ter wereld nog vrouwen als minderwaardige mensen worden gezien is 8 maart een aanklacht, geen feest. We kijken uit naar de dag dat dat wel het geval zal zijn.

Wie zegt dat vrouwendag anno 2019 niet meer nodig is, is selectief blind. Ontdoe jezelf daarom vandaag van die oogkleppen en neem een kijkje op onze homepage. Want pas als je weet wat er leeft, kan je bijdragen aan een oplossing.