:: Daniël Ost, Koningsstraat 13, 1000 Brussel, www.danielost.be, 02 217 29 17.
...

:: Daniël Ost, Koningsstraat 13, 1000 Brussel, www.danielost.be, 02 217 29 17.Het lijkt een ideale locatie, en dat vond ook de kunstenaar zelf : "Al zeker twintig jaar droom ik van deze ruimte. Mijn eerste contacten met de vroegere huurders dateren van tien jaar geleden. Maar ondanks de vele discussies en transacties is er nooit iets concreets uit de bus gekomen." Ruim drie jaar geleden vernam Ost dat de winkel, die lang bekend stond als Les Fleurs Isabelle De Backer, opnieuw over te nemen was. "Ik had zorgvuldig alle documenten bewaard en vond daarin de naam terug van de beambte die belast was met het dossier. Zo is alles begonnen. Schepen Dallemagne, bevoegd voor de eigendommen van de Stad Brussel, was meteen gewonnen voor het idee : een bloemenwinkel leek hem de beste bestemming voor dit architecturale pareltje. Burgemeester Thielemans en schepen Simons, bevoegd voor monumentenzorg, gingen ook onmiddellijk akkoord. Tweeënhalf jaar hebben de werken geduurd en elke dinsdag werd een werfvergadering gehouden met de stadsambtenaren erbij." Het gebouw bevindt zich op nummer 13 in de Koningsstraat en is een van de laatste opmerkelijke ontwerpen van Paul Hankar, die in 1901 op 41-jarige leeftijd overleed. In 1895 was de Stad Brussel al eigenaar van dit indrukwekkende gebouw naast het parlement. Hankar kreeg de opdracht op de gelijkvloerse verdieping een winkel in te richten voor de hemdenzaak Niguet. "Het uitstalraam is typisch art nouveau, maar als je de schetsen van het interieur, de balustrades, de glazen schermen van de mezzanine en de trap bestudeert, dan ontdek je duidelijke invloeden van Aziatische meubelen en architectuur. Dat is een gevolg van de opening van Japan op de wereld, rond 1870, en grote werken zoals de aanleg van de spoorweg in China. We zullen nooit weten hoe de architect verder zou zijn geëvolueerd als hij langer had geleefd. Maar de hemdenzaak Niguet vormde al een aanzet tot de art deco." Wie nu de bloemenwinkel binnenstapt, kan de schoonheid van Hankars werk zelf bekijken, betasten en begrijpen. Het scheelde nochtans niet veel of het was helemaal anders afgelopen. Eerst werd de imposante voorgevel grondig gerenoveerd. De vitrine met haar speciale vormen en versieringen in mahonie, diende helemaal te worden gedemonteerd en al het houtwerk werd vernieuwd. Maar het grootste werk was de renovatie van het interieur. "Om onbegrijpelijke redenen hebben de opeenvolgende huurders, vooral dan in de tweede helft van de twintigste eeuw, binnenin heel wat verknoeid. De bergmeubelen en de achterwanden van de vitrine waren al lang verdwenen. De balustrades en de schermen van de mezzanine werden vervangen door een soort van kunstmatige grot, opgebouwd uit kippengaas en polyurethaanschuim. Om nog te zwijgen van de vloeren !"Met veel geduld hebben architecten en ambachtslui de ontbrekende stukken van de puzzel opnieuw ingevuld. Vlak voor de zomer is Daniël Ost dan eindelijk kunnen beginnen met de infrastructuur van zijn winkel. Niets werd aan het toeval overgelaten, van de kleur van de muren tot de grote stralenbundels die in harmonie zijn met de motieven op de schermen. Het prachtige rozet van een kroonluchter in art nouveau was er nog. Maar er hangt nu een groot mobile in glas aan het plafond. "Een ontwerp van het Antwerpse collectief L'Anverre, het past heel goed bij de kleuren van het houtwerk. Het is een manier om ons gezamenlijk werk in de verf te zetten. L'Anverre ontwerpt en blaast vazen speciaal voor mijn composities." n Jean-Pierre Gabriel