Jessie Feyen (53) is op dat moment directeur van het Koninklijk Atheneum in Mortsel, de school van Anuna De Wever en oud-studente Kyra Gantois, die met de beweging Youth For Climate jongeren oproepen om elke donderdag te spijbelen zolang politici geen ambitieuzer klimaatbeleid presenteren.
...

'Die eerste donderdag was het moeilijk om te achterhalen hoeveel van onze scholieren onwettig afwezig waren. Ik herinner me dat we de hele voormiddag hebben zitten uitzoeken hoeveel studenten wegens ziekte afwezig waren, en hoeveel jongeren er precies in Brussel aan het betogen waren. Uiteindelijk kwamen we uit op een zestigtal klimaatspijbelaars. In mijn functie als schooldirecteur moest ik hen erop wijzen dat spijbelen onwettig is en dat hun schoolcarrière belangrijk is voor hun toekomst. Maar als mens was ik trots op het feit dat jongeren zich voor het milieu engageren, iets wat ons allemaal aangaat, en dat ze bovendien bereid waren de consequenties van hun actie te dragen. De hele dag heb ik het nieuws over de spijbelaars intens gevolgd vanachter mijn bureau in Mortsel. Tijdens de kerstvakantie had Anuna De Wever mij met een mailtje ingelicht over de plannen die zij en een groep jongeren hadden gemaakt en na de vakantie zijn we hierover in gesprek gegaan. Het verbaasde mij niet dat Anuna hierin het voortouw nam. Zij springt snel op de barricaden, net als Kyra Gantois, oud-studente van onze school, die zich mee achter het spijbelplan schaarde. Onze school is er eentje waar we jongeren van het eerste tot zesde middelbaar aanmoedigen om zich op een respectvolle manier te engageren en te uiten. Ik luisterde dus naar hun verhaal, terwijl ik probeerde in te schatten welke proporties hun actie zou aannemen. Meteen bleek dat jongeren over het hele land vastberaden waren. Op die eerste donderdag kwamen 3000 studenten op de been, bij de tweede editie 12.500 en bij de derde waren ze met 35.000. Zodra een scholier vijf halve dagen onwettig afwezig is, moeten wij het CLB inschakelen. Samen met hen bekeken we hoe we de afwezigheden gingen aanpakken. Dat we de studenten geen straf zouden geven, daar waren we het meteen over eens. Iemand die spijbelt heeft een verhaal. Als school willen wij dat verhaal kennen, met een woensdagmiddag strafstudie los je niets op. Een team van leerkrachten is met de klimaatbrossers in dialoog gegaan en samen hebben ze zich verder verdiept in de hele klimaatproblematiek. Spijbelen is een inbreuk op het schoolreglement, maar wij zijn er op een constructieve manier mee omgegaan. Het lesprogramma werd nooit aangepast voor de afwezigen. De klimaatspijbelaars hadden de mogelijkheid om op woensdagnamiddag les in te halen, onder begeleiding van een aantal leerkrachten die zich hiervoor inzetten. Toen ik begin jaren tachtig zelf op de middelbare school zat, kwamen we op straat om te betogen tegen kernraketten. Die protesten gebeurden tijdens het weekend, maar toch herken ik mezelf in de jonge actievoerders van vandaag. Jongeren die zich engageren, moet je vooral laten doen.'