Dat de mode-industrie bij de meest vervuilende sectoren ter wereld hoort, is je misschien al ter ore gekomen. Ook zijn de arbeidsomstandigheden in heel wat gevallen schrijnend. Om dit grondig aan te pakken, is er onder andere meer kennis nodig over wat klanten verlangen van modemerken. Bedrijven voelen druk om te verduurzamen, maar hoe pakken ze dit het best aan? Welke verduurzamingsmethodes zullen de consumenten aanvaarden? Om antwoorden te vinden op deze vraag, lanceren onderzoekers van het expertisecentrum Creative & Innovative Business van Thomas More een enquête: De Modemonitor.

'Mode is een typisch voorbeeld van een lineaire sector: Belgen gooien jaarlijks bijna 15 kilo kleren weg. Daarmee zijn we de bedenkelijke koplopers van Europa. Er bestaan nochtans heel wat opties om circulair te innoveren in de mode, zoals lenen, herstellen, delen of terugbrengen van kledij. Maar modebedrijven twijfelen nog vaak over welke strategie het best bij hun bedrijf en bij hun klant past', legt onderzoeker Veerle Spaepen uit. 'Hierin willen wij hen bijstaan, door het aankoop-, gebruik- en afdankgedrag van consumenten én hun acceptatie van circulaire businessmodellen in kaart te brengen.'

Gen Z: milieubewust, maar voorlopig afwachtend

In een eerste fase van het onderzoek werden specifiek jongeren tussen 16 tot 24 jaar bevraagd. Negen van de tien ondervraagde jongeren geloven dat hun handelen een positieve impact heeft op de milieu-uitdagingen. Toch koopt een meerderheid van de jongeren meestal bij gekende ketens en shoppen ze vaak kledij die ze niet nodig hebben. De helft van de ondervraagde jongeren koopt ook bij tweedehandswinkels.

Een herstelservice in een winkel zouden ze wel gebruiken, voor ruilevents of het leasen van kleding zijn de bevraagde jongeren minder te vinden. De grootse drempels om duurzame kledij te kopen zijn de prijs en het ontbreken van kennis over het al dan niet duurzaam zijn van een kledingstuk. De verantwoordelijkheid om naar duurzame kleding te evolueren leggen de jongeren vooral bij de producenten en de overheid en minder bij de consument.

En wat is jouw mening? Met De Modemonitor willen de onderzoekers de mening van zo veel mogelijk Vlaamse consumenten verzamelen, ongeacht de leeftijd van de respondenten. De vragenlijst vind je via www.thomasmore.be/modemonitor. Het invullen duurt ongeveer vijftien minuten. Om je te bedanken verloot Thomas More drie bonnen ter waarde van 100 euro van de duurzame Antwerpse concept store 'Curated by Edo' onder de deelnemers.

Dat de mode-industrie bij de meest vervuilende sectoren ter wereld hoort, is je misschien al ter ore gekomen. Ook zijn de arbeidsomstandigheden in heel wat gevallen schrijnend. Om dit grondig aan te pakken, is er onder andere meer kennis nodig over wat klanten verlangen van modemerken. Bedrijven voelen druk om te verduurzamen, maar hoe pakken ze dit het best aan? Welke verduurzamingsmethodes zullen de consumenten aanvaarden? Om antwoorden te vinden op deze vraag, lanceren onderzoekers van het expertisecentrum Creative & Innovative Business van Thomas More een enquête: De Modemonitor. 'Mode is een typisch voorbeeld van een lineaire sector: Belgen gooien jaarlijks bijna 15 kilo kleren weg. Daarmee zijn we de bedenkelijke koplopers van Europa. Er bestaan nochtans heel wat opties om circulair te innoveren in de mode, zoals lenen, herstellen, delen of terugbrengen van kledij. Maar modebedrijven twijfelen nog vaak over welke strategie het best bij hun bedrijf en bij hun klant past', legt onderzoeker Veerle Spaepen uit. 'Hierin willen wij hen bijstaan, door het aankoop-, gebruik- en afdankgedrag van consumenten én hun acceptatie van circulaire businessmodellen in kaart te brengen.'Gen Z: milieubewust, maar voorlopig afwachtend In een eerste fase van het onderzoek werden specifiek jongeren tussen 16 tot 24 jaar bevraagd. Negen van de tien ondervraagde jongeren geloven dat hun handelen een positieve impact heeft op de milieu-uitdagingen. Toch koopt een meerderheid van de jongeren meestal bij gekende ketens en shoppen ze vaak kledij die ze niet nodig hebben. De helft van de ondervraagde jongeren koopt ook bij tweedehandswinkels. Een herstelservice in een winkel zouden ze wel gebruiken, voor ruilevents of het leasen van kleding zijn de bevraagde jongeren minder te vinden. De grootse drempels om duurzame kledij te kopen zijn de prijs en het ontbreken van kennis over het al dan niet duurzaam zijn van een kledingstuk. De verantwoordelijkheid om naar duurzame kleding te evolueren leggen de jongeren vooral bij de producenten en de overheid en minder bij de consument.