Als het aan een Japans kunstverzamelaar gelegen had, was Watou naar Tokio verhuisd. Nu ja, misschien niet het hele dorp, maar dan toch het concept van de jaarlijkse Poëziezomer. Maar Gwij Mandelinck verkoos zijn dorp aan de schreve boven Japan. "Zijn slagveld", zo noemt hij het, want samen met zijn vrouw Agnes zweet hij er al bijna twintig jaar lang bloed en tranen. En hij vindt het interessanter dat de wereld naar de Westhoek komt dan vice versa.
...