"Kleinere stappen." "Vijf, zes, zeven." " Exibala." "Laten vallen. Loslaten." "Coca !" "Vijf, zes, zeven." "Niet naar de grond kijken." Vrijdag. Middernacht. Mijn eerste dans in een nokvolle Club Central, in het hart van Gent. Wim El Guapo Lefebvre leidt me, elegant maar kordaat. En geeft constant regieaanwijzingen. Die zijn nodig, toch zeker de eerste minuut. Het tempo ligt hoog, de laatste les alweer ver in het geheugen. En de vlotte en suggestieve souplesse van de koppels rondom doet mijn beginnersknieën knikken. Maar de salsa doet zijn werk. Ik vergeet het decor, stop met tellen, volg de muziek, en draai en wieg waarheen Wim me leidt. Verdorie, wat is dit fijn.
...