De creatieve metiers zijn als topsport : je bent nummer één of je bent niet. Als vakantiejob tekende ik bij Studio Vandersteen het gras en de struiken in de Bessy-strips, en veegde ik filmsets in Parijs schoon. Maar ik begreep snel dat ik het daar niet ver zou schoppen. Als bedrijfsleider van Delvaux en Bulo heb ik me nooit meer bemoeid met de creatie : ik kan die afdeling begeleiden en managen, maar ik heb zelf geen ontwerperstalent.
...

De creatieve metiers zijn als topsport : je bent nummer één of je bent niet. Als vakantiejob tekende ik bij Studio Vandersteen het gras en de struiken in de Bessy-strips, en veegde ik filmsets in Parijs schoon. Maar ik begreep snel dat ik het daar niet ver zou schoppen. Als bedrijfsleider van Delvaux en Bulo heb ik me nooit meer bemoeid met de creatie : ik kan die afdeling begeleiden en managen, maar ik heb zelf geen ontwerperstalent. België is een groot land op creatief vlak, maar klein als afzetmarkt. Belgische ondernemingen moeten dus over de eigen landsgrenzen kijken en zich internationaal positioneren, een uitdaging die als een rode draad door mijn carrière loopt. Belgische creativiteit en knowhow volstaan echter niet om me over de streep te trekken : ik werk het liefst voor zinvolle en betekenisvolle merken en ondernemingen die waarden als kwaliteit en duurzaamheid serieus nemen. Een goede CEO verstopt zich niet in zijn bureau of achter woordvoerders. Ik heb zelf altijd graag in de luwte gewerkt, maar zeker in tijden van verandering moet je zichtbaar zijn, de richting aangeven, en zo open mogelijk communiceren - ook als het over de zwaktes van de onderneming gaat. Journalisten mogen er een andere mening op nahouden, maar ik steiger wanneer ze zich nauwelijks voorbereiden op een gesprek of de feiten niet controleren, wat steeds vaker gebeurt. Ik geloof nog steeds in het woord. De beeldcultuur en de snelheid van de sociale media doen ons vergeten welke kracht van het woord uitgaat, maar bedrijven doen er goed aan om niet enkel in visuele communicatie te investeren. Ook daarom ben ik medeoprichter van een start-up in Londen die publishing-projecten in het digitale tijdperk ontwerpt. Een sabbatical zou niets voor mij zijn. Ik ben een doener, ik heb een grote drive en werklust : rustpauzes zouden me onrustig maken. Na mijn vertrek als afgevaardigd bestuurder van Delvaux in 2012 ben ik me in Zweden wel gaan herbronnen aan Hyper Island, een soort van Harvard Universiteit voor de digitale economie. Een revolutie die veel verder gaat dan e-commerce, en die ik zoveel mogelijk omarm. Om dezelfde reden maak ik deze maand een studiereis naar Silicon Valley en bezoek ik bedrijven als Airbnb en Uber. Seminaries bijwonen en de gespecialiseerde pers lezen volstaat niet : ik wil die wereld van binnenuit leren kennen. Niet praten, maar doen. Overheden investeren wel in de marketing van onze creatieve sectoren, en in de communicatie daarover, maar amper in die sectoren zelf. Nochtans zijn er actiepunten genoeg : de loonlasten, het stimuleren van innovatie en nieuwe businessmodellen, noem maar op. Iets gelijkaardigs treft de Brusselse horeca en winkeliers : er worden nu langs alle kanten acties op touw gezet, maar dat zijn bijna allemaal privé-initiatieven. Steunbetuigingen van politici zijn prima, maar waar blijven de echte maatregelen ? Een ons-kent-onsmentaliteit leidt tot stilstand. Als CEO van Bulo consulteerde ik mensen als Matthias Schoenaerts of André Duval, en op dezelfde manier wil ik voor Raidillon buitenstaanders aanboren die voeling hebben met mannelijke elegantie, de autosport en mobiliteit. Niet om stilistische keuzes te maken, wel om voor zuurstof te zorgen. Die vind je niet in de beslotenheid van de inner circle. Vooroordelen over geslacht, leeftijd en afkomst mogen geen rol spelen : een van de hipste Franse luxemerken (Chanel, WD) wordt geleid door een Duitser die bijna tachtig is. Ik heb vertrouwen in de jongere generaties. Maatschappelijk verantwoord ondernemen, zorg dragen voor de planeet, verstandig consumeren, een beroep dat past bij je dromen en gezinsleven : zulke zaken zijn voor hen vanzelfsprekend, terwijl ouderen soms denken dat ze het warm water hebben uitgevonden. Zelfgenoegzaamheid past ons niet : behalve zeventig jaar vrede in Europa hebben we er een pot je van gemaakt.Voormalig reclamemaker Christian Salez (49) ging in 2000 de filialen van De Post leiden, maar werd na 2007 vooral bekend als de man die Delvaux uit het slop haalde. In 2012 stapte hij over naar Bulo. Naast Natan, Graanmarkt 13 en Momu doet ook Raidillon nu een beroep op zijn ervaring als bestuurder. Het horlogemerk opende zopas een winkel op de Komedieplaats in Antwerpen. Info : www.raidillon-watches.com. TEKST WIM DENOLF & FOTO CHARLIE DE KEERSMAECKER"Overheden investeren wel in de marketing van onze creatieve sectoren, en in de communicatie daarover, maar amper in die sectoren zelf"