Bruggelingen die van gezelligheid houden, van een goed glas en - als de honger begint te knagen - van een lekkere, ongekunstelde hap, kennen de weg naar Vino Vino. De blueskroeg is te vinden in een schemerige steeg naast de stadsschouwburg. De gelagkamer van de bruine kroeg wordt bewaakt door Kelly Van Houtte. Zij schenkt een glas biologische wijn of een bier- of gincocktail. In het keukentje achter de toog staat Achim Vandenbussche. De vrijgevochten, zevendertigjarige kok heeft een horecaverleden. Hij is de zoon van Guid...

Bruggelingen die van gezelligheid houden, van een goed glas en - als de honger begint te knagen - van een lekkere, ongekunstelde hap, kennen de weg naar Vino Vino. De blueskroeg is te vinden in een schemerige steeg naast de stadsschouwburg. De gelagkamer van de bruine kroeg wordt bewaakt door Kelly Van Houtte. Zij schenkt een glas biologische wijn of een bier- of gincocktail. In het keukentje achter de toog staat Achim Vandenbussche. De vrijgevochten, zevendertigjarige kok heeft een horecaverleden. Hij is de zoon van Guido Vandenbussche, die decennialang het internationaal vermaarde bierrestaurant Den Dyver uitbaatte. Achim kookte zeven jaar in Den Dyver. In zijn vrije tijd was hij televisiekok voor jeugdzenders als JIM en Ketnet. Voor de camera bereidde de jonge kok met punkkapsel gerechten met Red Bull en Marsrepen. Die teasers waren bedoeld om jongeren over de streep te trekken. In 2008 opende Achim eethuisje Papillot in De Haan, waar hij zich opwierp als verdediger van de pure keuken. Hij ging op zoek naar eerlijke producten, die hij in de keuken met respect benaderde. Hij ondervond de voordelen van een beknopte spijskaart en leerde koken volgens het aanbod van de markt. In Vino Vino heeft hij alles van zich afgeschud wat hem restte aan verplichtingen. Achim draagt zijn haren in een staartje, liet zijn baard groeien en versierde zijn lichaam met tattoos. Hij koos voor een eenvoudige formule waarbij hij zichzelf kan zijn. Hij trekt iedere ochtend naar de winkel, waar hij de ingrediënten koopt en de inspiratie opdoet voor de potjes die hij die dag gaat koken. Achim doet zijn zin, want Vino Vino is geen restaurant, maar in eerste instantie een praatcafé waar altijd wel iets lekkers te verkrijgen is. Er is een tapaskaart met street food, hapjes "van bie oes" en er zijn suggesties. Alles wordt vers op het moment bereid, want plaats om iets vooraf te maken is er in het minikeukentje niet. Omdat Achim inspeelt op het seizoenaanbod, zijn de prijzen correct. De tapasspijskaart komt in een oude platenhoes en op tafel staat een rol huishoudpapier. Eerst dronken wij een blonde Tongerlo van het vat. Toen we honger kregen, bestelden wij diverse tapas : bruschetta met serranoham (8 euro), gefrituurde ijsvisjes (pescadillos - 7 euro), fish & chips (11 euro), sardien met paprika (8,50 euro), buikspek met pickles (7,50 euro), rund met kruidenkorst (10 euro) en feta met rode biet (6 euro). Wij hadden een gezellige avond, dronken en aten goed en kwamen tot de slotsom dat er te weinig van dit soort ongekunstelde zaken zijn. Vino Vino, Grauwwerkersstraat 15, 8000 Brugge. Open vanaf 18 uur tot na middernacht.