Hoe en waar ontspan jij je?

Hellen: 'Ik ben in het dagelijkse leven veel bezig met mijn computer, sociale media of andere mensen. Het is voor mij dus belangrijk om tijdig te ontkoppelen. Ik begin de dag door iets te doen voor mezelf: een wandeling met de hond, met een ontspannend muziekje of een podcast, of een lekker ontbijt. Bij het woord 'zelfzorg' denken mensen al snel dat je een uur in bad moet zitten of om zes uur 's ochtends uitgebreid moet mediteren. Dat klopt niet. Je kan dat moment ook creëren door bijvoorbeeld tien minuten in een boek te lezen. Alles kan, zolang het je maar helpt om stress los te laten. Toch blijft het voor veel mensen erg moeilijk om te ontspannen zonder schuldgevoel. We voelen ons al snel lui. Onterecht natuurlijk.'

Hoe ga jij om met die voortdurende stroom aan slecht nieuws en de sombere vooruitzichten?

'Het is soms moeilijk om niet meegezogen te worden in die spiraal van slecht nieuws en bijbehorende sombere perspectieven. Bij elke veiligheidsraad houden wij ons hart vast: zal de praktijk gesloten worden of niet? Toch kiezen wij er bewust voor om te focussen op ons eigen denken en handelen, dat helpt om positief te zijn. Je hebt geen grip op de wereld, wel op hoe je omgaat met de negativiteit in die wereld. Ik ga ervan uit dat er voor elk probleem een oplossing bestaat. En soms, heel soms, geef ik ook gewoon toe aan die negatieve emoties. Ik erken ze, en ik zoek een manier om mezelf op te laden met positieve energie. Ik ga me bijvoorbeeld bewust niet afzonderen, maar zoek optimistisch gezelschap. Of ik neem een warm bad.'

Wat helpt jou door de moeilijke momenten?

'Ik krijg heel veel dankbare reacties van klanten. Dat doet me ontzettend deugd. Ik denk dat we er in onze samenleving te weinig bij stilstaan hoe belangrijk het voor ons eigen welzijn is om iets voor een ander te kunnen betekenen. En het omgekeerde geldt natuurlijk ook: het is helemaal oké om af en toe zelf ook hulp in te roepen. Ook daar worstelen veel mensen mee.'

Waar ben je dankbaar voor?

'Ik heb een tijdje een dankbaarheidsdagboek gehad. Ik schreef elke dag drie dingen op waarvoor ik dankbaar was. Dat waren vaak kleinigheden: mijn ingerichte slaapkamer, de zon die opkomt. Dat soort dingen kan mij oprecht gelukkig maken. Op een iets fundamenteler niveau ben ik dankbaar dat ik elke dag kan doen wat ik graag doe. Dat was in het begin niet vanzelfsprekend. Noch voor mezelf, noch voor mijn omgeving. Veel mensen projecteerden hun eigen angst voor mislukking op mijn leven. 'Wat ga je doen als het niet lukt?', vroegen ze me dan. Voor mij was dat geen bedreigende vraag: in dat geval zou ik gewoon ander werk zoeken. Dat is niet het einde van de wereld. In mijn vorige job was ik niet gelukkig, dus ik moest hoe dan ook op zoek naar wat anders. Voor mij was mijn persoonlijke geluk belangrijker dan zekerheid, of pakweg een bedrijfswagen.'

Waar kom jij tot rust?

'De zee is zo'n beetje mijn tweede thuis, zowel in de zomer als in de winter. Ik woon in Antwerpen, een zeer drukke stad. Aan zee kan ik aan die drukte ontsnappen. Het geluid van de golven, de meeuwen die af en aan vliegen, de ijsjes aan de dijk. Het heeft allemaal een heel hoog nostalgiegehalte. Het doet terugdenken aan vroegere, gelukkige tijden. Als ik naar zee ga is het ook altijd voor vakantie, of minstens voor een weekendje weg. Dat is een cadeau voor jezelf.'

Hoe en waar ontspan jij je? Hellen: 'Ik ben in het dagelijkse leven veel bezig met mijn computer, sociale media of andere mensen. Het is voor mij dus belangrijk om tijdig te ontkoppelen. Ik begin de dag door iets te doen voor mezelf: een wandeling met de hond, met een ontspannend muziekje of een podcast, of een lekker ontbijt. Bij het woord 'zelfzorg' denken mensen al snel dat je een uur in bad moet zitten of om zes uur 's ochtends uitgebreid moet mediteren. Dat klopt niet. Je kan dat moment ook creëren door bijvoorbeeld tien minuten in een boek te lezen. Alles kan, zolang het je maar helpt om stress los te laten. Toch blijft het voor veel mensen erg moeilijk om te ontspannen zonder schuldgevoel. We voelen ons al snel lui. Onterecht natuurlijk.' Hoe ga jij om met die voortdurende stroom aan slecht nieuws en de sombere vooruitzichten? 'Het is soms moeilijk om niet meegezogen te worden in die spiraal van slecht nieuws en bijbehorende sombere perspectieven. Bij elke veiligheidsraad houden wij ons hart vast: zal de praktijk gesloten worden of niet? Toch kiezen wij er bewust voor om te focussen op ons eigen denken en handelen, dat helpt om positief te zijn. Je hebt geen grip op de wereld, wel op hoe je omgaat met de negativiteit in die wereld. Ik ga ervan uit dat er voor elk probleem een oplossing bestaat. En soms, heel soms, geef ik ook gewoon toe aan die negatieve emoties. Ik erken ze, en ik zoek een manier om mezelf op te laden met positieve energie. Ik ga me bijvoorbeeld bewust niet afzonderen, maar zoek optimistisch gezelschap. Of ik neem een warm bad.'Wat helpt jou door de moeilijke momenten? 'Ik krijg heel veel dankbare reacties van klanten. Dat doet me ontzettend deugd. Ik denk dat we er in onze samenleving te weinig bij stilstaan hoe belangrijk het voor ons eigen welzijn is om iets voor een ander te kunnen betekenen. En het omgekeerde geldt natuurlijk ook: het is helemaal oké om af en toe zelf ook hulp in te roepen. Ook daar worstelen veel mensen mee.'Waar ben je dankbaar voor? 'Ik heb een tijdje een dankbaarheidsdagboek gehad. Ik schreef elke dag drie dingen op waarvoor ik dankbaar was. Dat waren vaak kleinigheden: mijn ingerichte slaapkamer, de zon die opkomt. Dat soort dingen kan mij oprecht gelukkig maken. Op een iets fundamenteler niveau ben ik dankbaar dat ik elke dag kan doen wat ik graag doe. Dat was in het begin niet vanzelfsprekend. Noch voor mezelf, noch voor mijn omgeving. Veel mensen projecteerden hun eigen angst voor mislukking op mijn leven. 'Wat ga je doen als het niet lukt?', vroegen ze me dan. Voor mij was dat geen bedreigende vraag: in dat geval zou ik gewoon ander werk zoeken. Dat is niet het einde van de wereld. In mijn vorige job was ik niet gelukkig, dus ik moest hoe dan ook op zoek naar wat anders. Voor mij was mijn persoonlijke geluk belangrijker dan zekerheid, of pakweg een bedrijfswagen.' Waar kom jij tot rust? 'De zee is zo'n beetje mijn tweede thuis, zowel in de zomer als in de winter. Ik woon in Antwerpen, een zeer drukke stad. Aan zee kan ik aan die drukte ontsnappen. Het geluid van de golven, de meeuwen die af en aan vliegen, de ijsjes aan de dijk. Het heeft allemaal een heel hoog nostalgiegehalte. Het doet terugdenken aan vroegere, gelukkige tijden. Als ik naar zee ga is het ook altijd voor vakantie, of minstens voor een weekendje weg. Dat is een cadeau voor jezelf.'