Renaissance van een icoon

08/09/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 12:01

Eind vorig jaar leek Saab gedoemd om te verdwijnen. Dat was zonder het karakter van Victor Muller gerekend, de baas van het Nederlandse Spyker. Maar hoe kon een klein bedrijf, dat nooit een euro winst boekte, zo'n grote naam kopen ? Onze redacteur Pierre Darge vroeg het Muller in Italië.

Ik ben aan mijn vierde Saab toe - al koester ik ook een 911 en deux-chevaux op een geheime plek. Mijn eerste Saab erfde ik van een held uit de Tweede Wereldoorlog voor wie ik een klusje had geklaard, waar geen van ons beiden een prijs wist op te plakken. Ik ging naar huis met de gitzwarte Saab 900 turbo automaat die aan zijn overleden vrouw had toebehoord en die hij niet zomaar aan de eerste de beste wilde verpatsen. Het was geen liefde op het eerste gezicht, omdat een Saab zich niet in één oogopslag laat kennen. Nieuwe eigenaars vallen meteen enkele eigenzinnigheden op, verwijzend naar het verleden van een vliegtuigbouwer die zich na de oorlog wegens gebrek aan werk aan een eerste auto waagde. De ronde voorruit, de cleane wijzerplaten, de sleutel op de vloer tussen de voorstoelen. Verder veel dat zich niet laat beschrijven en dat een bepaald soort mensen aantrekt. Meneer Goldschneider, ooit commercieel directeur van de invoerder, beweerde dat Saabrijders mensen waren die geen Mercedes of BMW behoefden om zichzelf te bevestigen.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners