W at ooit een slaperig klein eiland was met rudimentaire vissershutten is nog altijd een slaperig klein eiland, maar nu staan er enkele gerenoveerde huizen en hutten verspreid over het woeste landschap en het zanderige strand. Dangar Island is alleen te bereiken met een veerboot (of met je eigen boot natuurlijk) en voor de handvol bewoners is er een winkel met een café, een veld om bowls op te spelen en één auto. Dat maakt het eiland een geliefde bestemming voor enkele uitverkorenen die het hectische leven in Sydney kunnen ontvluchten.
...

W at ooit een slaperig klein eiland was met rudimentaire vissershutten is nog altijd een slaperig klein eiland, maar nu staan er enkele gerenoveerde huizen en hutten verspreid over het woeste landschap en het zanderige strand. Dangar Island is alleen te bereiken met een veerboot (of met je eigen boot natuurlijk) en voor de handvol bewoners is er een winkel met een café, een veld om bowls op te spelen en één auto. Dat maakt het eiland een geliefde bestemming voor enkele uitverkorenen die het hectische leven in Sydney kunnen ontvluchten. Chris, oorspronkelijk inkoopster van modeartikelen in Antwerpen, kwam naar Sydney op vakantie. Ze ontmoette Peter en werd verliefd. Na enkele jaren gewerkt te hebben in de kleinhandel in modeartikelen in Sydney, opende Chris haar eigen ultrahippe winkel, Fragile, een concept store waar haar eigen lijn van zwangerschapskleding wordt verkocht, evenals internationale merken en accessoires voor babykleding. Aanvankelijk leek het idee om tijdens het weekend met de drie kinderen de hitte en de gekmakende drukte van de stad te ontvluchten een verre droom. Chris en Peter hadden wel gehoord van het charmante kleine eiland, maar het was pas nadat Chris te horen had gekregen dat ze kanker had en er nadien in slaagde de ziekte te overwinnen, dat ze besloten om eindelijk die plek eens te bezoeken. "Mijn dokter zei me : 'Je krijgt een tweede leven, nu moet je ervoor gaan', herinnert Chris zich. "Natuurlijk ga je andere prioriteiten stellen, en dus huurden we met Kerstmis een huis op het eiland. Het beviel ons zozeer dat we een huurcontract voor een huis tekenden voor een jaar. Elke vrijdagavond namen we de veerboot."Nadat ze bijna een jaar hadden gehuurd, viel hun oog op een vissershut aan het strand die te koop stond, met een eigen schuur voor een boot. Omdat het huren van een huis zulk succes was gebleken, besloten ze de hut uit vezelplaat en de bijhorende schuur te kopen en te renoveren. "We begonnen alles zelf te renoveren", vertelt Peter. "Ik wilde absoluut dat het huis er zou blijven uitzien als een visserswoning en die sfeer zou blijven uitademen. Dus hebben we aan het grootste deel van de oorspronkelijke structuur niet geraakt. Sommige muren hebben we wel afgebroken en verlengd, en we hebben glazen schuifdeuren geplaatst aan de kant van het strand voor een optimale belichting en voor een optimaal uitzicht. Oude tapijten en vloerplanken werden vervangen door blackbutt-hardhout en de schuur voor de boot naast het huis volledig werd omgebouwd tot een gezellige logeerkamer met een eigen kleine badkamer, die verborgen zit achter de kastdeuren. Uiteindelijk is het huis een weekendverblijf waar de drie kinderen Mikahlia (12), Jani (10) en Dino (5) naar hartenlust kunnen rondlopen, vissen, zwemmen en rondhangen over heel het eiland. "Het is hier zo'n kleine, vriendelijke gemeenschap op het eiland", zegt Chris. "Ik weet zeker dat iemand de kinderen wel te eten zou geven, als ze dat hier niet zouden doen". De bedoeling van het weekendverblijf is dat ze met het hele gezin samen tijd kunnen doorbrengen, koken, vissen, vrienden uitnodigen voor het weekend en genieten van de indrukwekkende natuur rondom het huis. Maar dat wil niet zeggen dat er geen comfort is in deze kleine woning. "Ik hou van een lekkere kop koffie. Daarom heb ik erop aangedrongen dat er een inbouwkoffiezetapparaat zou worden geïnstalleerd, terwijl we de keuken aan het renoveren waren", lacht Chris. "Tijdens de schoolvakanties komen we naar hier voor verscheidene weken, Chris en ik pendelen heen en weer naar Sydney en we hebben iemand die op het huis en op de kinderen past", legt Peter uit. Hij is directeur van een G-Starzaak in Australië en van hun eigen nieuwe winkel, Buddy and Rose, die samenwerkt met het Europese Diesel en gespecialiseerd is in kleding voor kinderen van 7 tot 12 jaar. "Ik werd het beu om onze kinderen altijd maar te zien rondlopen in surfkledij. En dus zal Buddy en Rose voor diverse labels zorgen voor een welbepaalde jonge leeftijdscategorie", zegt Peter. Binnenin de woning hebben de Degotardi's speciaal gekozen voor eenvoudige kleuren en materialen om de ongedwongen sfeer van het strandhuis te benadrukken. Houten vloeren, behangpapier uit geweven zeegras en neutrale kleuren voor de muren dragen allemaal bij tot een praktische, gemakkelijke levensstijl. Pas toen ze een groot, rood schilderij kochten en beseften hoe goed dit paste bij de rest van de inrichting, gaven ze het interieur nog een paar andere rode accenten. Vorig jaar kwamen Chris en Peter met de kinderen naar België voor een typisch Europese, witte kerst in de Ardennen. Ze keerden terug naar Sydney op Nieuwjaarsdag, de warmste dag van de eeuw daar. De temperaturen stegen ver boven de 40°C en in de bush, waar de lucht anders zo zuiver is, was het nu even heet als in een Zweedse sauna. "Het was een enorm contrast met waar we net vandaan kwamen, maar het was onmogelijk om aan de hitte te ontsnappen, zelfs niet op ons eilandje dat omgeven is door bush en water."Door Georgie Bean I Foto's Verne