Wij noemen Jamie Oliver al een biokok omdat hij dagverse groenten koopt op de vroegmarkt en kruiden plukt uit zijn vensterbanktuintje. Maar meer bio dan Erminio en Attilia kán je niet koken. Het bejaarde koppel woont in Arnad, een Italiaans dorpje in de Aostavallei, en haalt zijn ingre- diënten gewoon uit de natuur. In de bergweiden rondom plukken ze wilde oregano, veldsalie, adderwortel, kastanjes en brandnetels. Op hun erfje kweken de twee pompoenen en selderij, en hoeden ze wat kippen en vee. Meer hebben Erminio en Attilia niet nodig om te overleven en gelukkig te z...

Wij noemen Jamie Oliver al een biokok omdat hij dagverse groenten koopt op de vroegmarkt en kruiden plukt uit zijn vensterbanktuintje. Maar meer bio dan Erminio en Attilia kán je niet koken. Het bejaarde koppel woont in Arnad, een Italiaans dorpje in de Aostavallei, en haalt zijn ingre- diënten gewoon uit de natuur. In de bergweiden rondom plukken ze wilde oregano, veldsalie, adderwortel, kastanjes en brandnetels. Op hun erfje kweken de twee pompoenen en selderij, en hoeden ze wat kippen en vee. Meer hebben Erminio en Attilia niet nodig om te overleven en gelukkig te zijn. Documentairemaker Joseph Péaquin, die zelf in de vallei van Aosta woont, draaide een hartverwarmende reportage over de twee tachtigers, helemaal gefilmd op hun ritme. Culinair journalist Jan Van Hemeledonck - auteur van de Carnets de Cuisine - schreef de tekst van het bijbehorende boekje. En Weekend Knack-medewerker Jan Verlinde maakte de foto's. Naast het levensverhaal van Erminio en Attilia bevat Delicatessen uit een kleine wereld ook enkele recepten uit de traditionele bergkeuken. Polenta natuurlijk, een soort halfvaste maïsmeelpap die al eeuwenlang het basisvoedsel is van de bergbewoners. Maar ook risotto met brandnetel, of ezelsoep, een soort zoete rodewijnsoep. Wat opvalt : niets gaat verloren in de keuken. Raapjes zelf belanden in bouillon, maar de schillen ervan worden gedroogd, gekookt en opgediend met aardappelen en buikspek. "Weinig mensen weten nog hoe lekker gedroogde rapenschillen zijn", zegt Erminio, boven een dampend bord. En hij lacht vertederd naar zijn vrouw. Erminio en Attilia zijn bijna 55 jaar gelukkig getrouwd. Heel hun leven hebben ze in Arnad gewoond. Hun drie kinderen zijn het huis uit, maar de kleinkinderen Paul en Sofia komen nog vaak op bezoek bij nonna en nonno. Aandoenlijk is het hoe Attilia hun ongedwongen de knepen van de bergkeuken doorgeeft. Ook de volkslegendes worden overgeleverd. Terwijl Erminio op Allerheiligen kastanjes flambeert met grappa, vertelt hij dat de blauwe vlammen de zielen van de doden zijn die naar de hemel gaan. Een ontroerend moment in een al even pakkende documentaire. Wat ons vooral bijblijft: Erminio en Attilia leiden een bijna zorgeloos bestaan in hun kleine wereldje. Buren komen over de vloer om hun paastaart te laten bakken in de oven, de kat luilekkert in het huis, de kleinkinderen helpen mee kruiden plukken en koken. Heel het bestaan van het koppel is gekristalliseerd rond wat de natuur elk seizoen voortbrengt. Attilia's enige zorg : overleven we de winter wel ? Erminio's diepste wens : "Nog enkele jaren in goede gezondheid blijven, samen met mijn lieve vrouw. En nog veel lekker eten." Zo willen we ook oud worden. 'Delicatessen uit een kleine wereld', met tekst van Jan Van Hemeledonck en foto's van Jan Verlinde, is uitgegeven bij Lumière, 19,95euro. Door Thijs Demeulemeester I Foto's Jan Verlinde