Ach, hoe vervelend, dat wachten op de pizzabezorger. Sommige mensen worden er helemaal kregelig van. Het moet voor dit soort ongeduldige mensen zijn dat een bekend merk van diepvriesproducten het concept Ping & Klaar heeft bedacht. De ping is natuurlijk de ping van de magnetron. Thuiskomen, schoenen uitschoppen, en ping! Eten.
...

Ach, hoe vervelend, dat wachten op de pizzabezorger. Sommige mensen worden er helemaal kregelig van. Het moet voor dit soort ongeduldige mensen zijn dat een bekend merk van diepvriesproducten het concept Ping & Klaar heeft bedacht. De ping is natuurlijk de ping van de magnetron. Thuiskomen, schoenen uitschoppen, en ping! Eten. Heel nieuw is dat niet, maar het merk gaat er ook prat op dat de koelverse en diepgevroren kant-en-klaarmaaltijden 'zonder toegevoegde kunstmatige smaak- of kleurstoffen' zijn en 'enkel bereid met ingrediënten die je ook in je eigen keuken gebruikt'. De Nederlandse Volkskrant hield de belofte tegen het licht, pingde en proefde en kwam tot de conclusie dat er te weinig groenten en vezels en te veel zout in de gerechten zat om voedzaam te zijn. De als krokant en knapperig aangekondigde ingrediënten bleken vooral zompig. Anderzijds: voor 3,90 euro heb je wel een hele maaltijd, geen overschotten, dus geen verspilling. En vooral: het is - ping - klaar in een handomdraai en zo blijft er meer tijd over. Misschien wel om leuke, trage dingen te doen, zoals slow koffie drinken, of een grotemensenkleurboek ter hand te nemen. Dat trage ontspant en maakt je hoofd leeg na een drukke werkdag. Ik weet iets beters. Kom thuis en zet de oven aan. Trek de groentelade open, en je ontdekt zeker wat uien, prei en aardappelen. Neem er een snijplank bij en een mes. Was de prei stevig onder stromend water, snijd in stukken van 12 centimeter, en nog eens overlangs als ze dik zijn. Pel twee uien en snijd in schijven, doe hetzelfde met drie aardappelen. Leg alles in een beboterde ovenschotel, kruid met peper en zout, stop er laurierbladeren, takjes tijm en rozemarijn tussen en giet er enkele glazen bouillon over (van een blokje, kip- of groentebouillon). Nog enkele vlokjes boter erbovenop en een snuifje suiker. Schuif in de oven, die ondertussen 200°C warm is, dek je tafel - het zal beter smaken van een mooi bord en een fleurige onderlegger - en neem een aperitiefje. Je kunt zelfs de buren uitnodigen, want hier eet je met z'n vieren van. Ping! Het hoofd is leeg, de voldoening groot en door de keuken waart een verleidelijke geur.