Zou het kunnen? Dat het oer-Belgische ideaal van huisje-tuintje-boompje stilaan is voorbijgestreefd? Want als het aan de millennials in dit nummer ligt, is het tijd voor iets anders. Waarom bijvoorbeeld nog huizen blijven bouwen die niet alleen duur zijn maar ook een werk van lange adem, als het ook spotgoedkoop en snel kan? Gilles Retsin (de digitale architect, p. 80) onderzoekt vanuit zijn vakgroep aan de Architectural Association School in Londen hoe je een huis kunt bouwen aan de hand van maximaal drie verschillende bouwelementen die door robots in korte tijd geassembleerd kunnen worden. Dankzij algoritmes en artificiële intelligentie.
...

Zou het kunnen? Dat het oer-Belgische ideaal van huisje-tuintje-boompje stilaan is voorbijgestreefd? Want als het aan de millennials in dit nummer ligt, is het tijd voor iets anders. Waarom bijvoorbeeld nog huizen blijven bouwen die niet alleen duur zijn maar ook een werk van lange adem, als het ook spotgoedkoop en snel kan? Gilles Retsin (de digitale architect, p. 80) onderzoekt vanuit zijn vakgroep aan de Architectural Association School in Londen hoe je een huis kunt bouwen aan de hand van maximaal drie verschillende bouwelementen die door robots in korte tijd geassembleerd kunnen worden. Dankzij algoritmes en artificiële intelligentie. Een tweede vraag die 23- tot 38-jarigen zich stellen: waarom via vraag en aanbod de vastgoedprijzen mee de hoogte injagen, om je dan te laten gijzelen door jarenlange afbetalingen of contracten, als er ook meer flexibele woonformules bestaan? Zoals interimwonen, een concept dat verkrotting en kraak van leegstaande panden wil voorkomen. Het bestaat al langer als goedkoop alternatief voor het huren van ateliers en werkruimtes. Intussen vinden ook starters hun weg naar gespecialiseerde vastgoedkantoren om een tijdelijke woonst te vinden. Voor dit nummer gingen we binnenkijken bij drie huisbewaarders (p. 68) die hun kleine, veel te dure studio inruilden voor een zee aan ruimte in een leegstaande burcht of een kasteel. Het klinkt als een droomscenario, maar toch moet je uit het juiste hout gesneden zijn om een interim-bewoner te kunnen zijn. Iets comfortabeler is roam.co, een digitaal platform dat je via een abonnementsformule de mogelijkheid biedt om wereldwijd te co-wonen en-werken. Een vast bedrag per week geeft je toegang tot vijf toplocaties tussen San Francisco en Tokio, waar je minimaal een maand verblijft en werkt. Je wordt ook lid van een community die je waar mogelijk ondersteunt om plaatselijk een freelancejob te vinden. Roamen kun je alleen, met je partner of met je gezin. Maar goedkoop is het - in tegenstelling tot interimwonen - zeker niet. Een abonnement kost je algauw zo'n 500 dollar per week. Dergelijke bedrijven mikken op een generatie die te weinig budget heeft om zich een eigendom te veroorloven, maar daardoor genoeg cash overhoudt om on the go te consumeren. Van Uber-rit tot Deliveroo-diner. Wat me meteen bij een laatste millennial brengt, Virgil Abloh. De nieuwe artistiek directeur van de mannencollecties van Louis Vuitton en ontwerper van zijn eigen label Off-White stelde tijdens de Parijse modeweek vier tapijten voor. Een teaser voor zijn eerste meubelcollectie voor IKEA, die in november 2019 wordt verwacht. "Voor mij zijn het niet alleen meubelen die je kunt kopen, ik wil er vooral mensen mee uitdagen en aan het denken zetten," vertelde hij tijdens de voorstelling in de tijdelijke winkel. Een boodschap die zijn koopgrage fans door het lawaai en het gedrum bij de ingang hadden gemist. Wat ze vooral deden, was tapijten kopen. Uit liefde voor het ontwerp of uit schrik voor een sold-outbordje dat ieder moment kon opduiken. Daar stonden ze dan, naast of op de dansvloer, later op straat, wachtend op een Uber of op de terugweg naar het Gare du Nord. Met hun kostbare maar loodzware aankoop op de schouder. Want starboy Virgil levert vooralsnog niet aan huis.