Ze staan bekend als geëmancipeerd, de Noorse vrouwen. Volgens Lise zijn ze dat ook, al wil ze dat woord niet in de mond nemen. "Anders dan in België is gelijkheid tussen man en vrouw in Noorwegen intussen een doodnormaal gegeven", zegt Lise. "Het is gek, Belgische vrouwen lijken zich nog altijd verplicht te voelen om de zorg van de kinderen en taken in huis op zich te nemen, veel mannen kijken neer op zoiets als een stofdoek. In Noorwegen worden werk, inkomen, zorg voor de kinderen en het huis gedeeld. De Belgische eerste minister was amper een paar dagen bij zijn k...

Ze staan bekend als geëmancipeerd, de Noorse vrouwen. Volgens Lise zijn ze dat ook, al wil ze dat woord niet in de mond nemen. "Anders dan in België is gelijkheid tussen man en vrouw in Noorwegen intussen een doodnormaal gegeven", zegt Lise. "Het is gek, Belgische vrouwen lijken zich nog altijd verplicht te voelen om de zorg van de kinderen en taken in huis op zich te nemen, veel mannen kijken neer op zoiets als een stofdoek. In Noorwegen worden werk, inkomen, zorg voor de kinderen en het huis gedeeld. De Belgische eerste minister was amper een paar dagen bij zijn kind na de geboorte. Een Noorse minister neemt zijn vier maanden vaderschapsverlof op, niemand kijkt ervan op, carrières komen daardoor niet in het gedrang. Zo hoort het ook." Als Noorse beleeft Lise de gelijke status van man en vrouw als vanzelfsprekend. "Het individu staat centraal. Je zult niet gauw horen : 'Kijk eens aan, de premier is een vrouw.' Nee, daar denkt men : 'Mooi, de premier is een getalenteerd politicus.' Het gaat om karakters, kwaliteiten en talent. Wanneer in een vergaderzaal enkel vrouwen plaatsnemen, zal dat zelfs niet opvallen. Vacatures als die van garagist zijn in Noorwegen niet genderspecifiek." Lise voegt er wel aan toe dat het niet altijd zo geweest is. "Mijn mama had slechts drie maanden zwangerschapsverlof in plaats van acht, ze deed de taken in het huishouden én ging tegelijk werken. Ze heeft gevochten voor een betere rolverdeling in het gezin en effectief, mijn vader bracht mij op mijn eerste dag naar school." Lise vindt dat een belangrijke stap. "Het is goed als vrouwen voor zichzelf kunnen opkomen en verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen keuzen op professioneel, relationeel en maatschappelijk vlak", stelt ze rustig. "Dan kunnen ze zich ontplooien. Voor mannen geldt dat immers ook." Noorse vrouwenrechten kregen een boost dankzij de eerste vrouwelijke premier van het land in 1981. Er is een zekere strijd gestreden. "Maar we zijn er nog niet helemaal", geeft Lise toe. "Lonen zijn nog niet gelijk, kinderopvang is duur, op hoge functies in het bedrijfsleven zitten nog altijd meer mannen." Maar Lise bevestigt dat de Noren op goede weg zijn, want wat in de praktijk nog niet is, is er in de hoofden al wel. Streven naar gelijkheid zit er in het DNA: Noorwegen was een van de eerste landen ter wereld met stemrecht voor vrouwen, en vrouwen maken momenteel tien procent uit van de Noorse strijdkrachten. Niet omdat ze een statement willen maken, maar omdat ze willen zijn wie ze zijn. Lise: "Noren beseffen dat de gelijke behandeling van vrouwen niet enkel de vrouwen ten goede komt. Mannen genieten ook van voordelen, zoals tijd met de kinderen. Bovendien versterkt gelijkheid het algemeen sociaal netwerk waardoor er veel vertrouwen leeft tussen mensen. Mannen en vrouwen verbinden zich in de gezamenlijke zorg om zichzelf en elkaar."