Van de 300.000 inwoners die IJsland telt, leeft ongeveer twee derde in en rond de zuidwestelijk gelegen hoofdstad Reykjavik. In één van de oudste woningen in het hartje van de stad woont Holmfridur (Hoffi) Gardarsdottir, een docente aan de faculteit Humanistiek en Literatuur van de plaatselijke universiteit. "Ik heb het huis in 1989 in een deplorabele staat gekocht, maar ben kort daarna al op de eerste verdieping gaan wonen", aldus Hoffi. "De renovatie vormde een hele uitdaging en heeft enkele jaren in beslag genomen."
...

Van de 300.000 inwoners die IJsland telt, leeft ongeveer twee derde in en rond de zuidwestelijk gelegen hoofdstad Reykjavik. In één van de oudste woningen in het hartje van de stad woont Holmfridur (Hoffi) Gardarsdottir, een docente aan de faculteit Humanistiek en Literatuur van de plaatselijke universiteit. "Ik heb het huis in 1989 in een deplorabele staat gekocht, maar ben kort daarna al op de eerste verdieping gaan wonen", aldus Hoffi. "De renovatie vormde een hele uitdaging en heeft enkele jaren in beslag genomen." Het huis is in 1860 opgetrokken door Jakob Sveinsson, de ontwerper van het IJslandse parlement, en staat bekend als het oudste nog bewoonde gebouw van het hele eiland. "Er hebben altijd veel mensen tegelijk onder dit dak geleefd. Volgens iemand uit de buurt woonden hier op een gegeven moment vier gezinnen van in totaal 27 mensen, die samen een toilet in de tuin deelden." Dankzij de centrale ligging ontbrak het in de loop der jaren nooit aan interesse voor dit huis. Momenteel woont de docente er alleen met haar zestienjarige zoon en haar kat. De renovatie begon met het houten fundament, dat tientallen jaren lang door vocht was aangetast. Het huis moest van het midden uit millimeter voor millimeter met hydro-elektrische pompen worden opgetild, zodat het hersteld kon worden zonder voor gebarsten ruiten te hoeven vrezen. Deze klus alleen al vergde een heel jaar. De tweede stap bestond uit de isolatie van het dak. Vervolgens was het de beurt aan de ramen en deuren, kwam er centrale verwarming, werd de elektriciteit vernieuwd en moest de houten vloer op veel plaatsen worden bijgewerkt. "Omdat het huis op de monumentenlijst staat, moest alles met de grootste zorg worden uitgevoerd", vertelt Hoffi. De enige afwijking waar de autoriteiten haar toestemming voor gaven was de aanbouw van een kleine open portiek met balkon. "Er was me veel aan gelegen het interieur in oorspronkelijke staat te herstellen", aldus Hoffi. Voor de kleuren liet ze zich leiden door wat ze bij het afkrabben van het 150 jaar oude behang en het aflogen van de deurbalken op de onderste laag aantrof. Het meeste verfwerk heeft ze zelf in haar vrije tijd gedaan. De badkamer gaat gehuld in haar lievelingskleur blauw. Alle meubels bestaan uit erfstukken en geschenken van haar vrienden en familie. "In IJsland is het niet gemakkelijk om antieke meubels uit de negentiende eeuw op de kop te tikken." De inbouwkeuken is tijdens de renovatie door een lokale timmerman op maat aangepast. De reparatie van de buitenkant bleek nog een flinke kluif. Om te beginnen moest Hoffi uitzoeken waar de natuurstenen platen op de westelijke gevel vandaan kwamen, aangezien er op IJsland alleen vulkaangesteente te vinden is. Uiteindelijk kwam ze in Schotland uit en liet ze honderden kilo's natuursteen importeren voor de herstelling van de betreffende gevel. De overige buitenmuren zijn net als de meeste gebouwen op het eiland met golfplaten bedekt, om het hout tegen het ruwe klimaat te beschermen. Door Oliver Ike - Foto's Grazia BrancoOoit woonden hier 4 gezinnen van in totaal 27 mensen die één toilet in de tuin deelden.