"Nu draag ik op kerst een chique kleedje, maar vroeger was dat tijdens kerst wel anders. Tijdens mijn kindertijd was er een bijzondere dresscode. Tussen de gangen door verslonden we de pakjes. Al gauw stonden we kniehoog in het geschenkpapier. Mijn vader knoopte alle strikken in het haar van mijn moeder, zodat ze er uitzag als een prinses uit een andere sterrenstelsel."

"Elk jaar kregen we dezelfde cadeaus die ons telkens weer verrassen. De pakjes zacht en kneedbaar. In het eerste zat altijd een slaapkleedje. Het tweede verborg een peignoir. In het derde was een paar pantoffels verpakt en uit het papier van het laatste piepte een knuffel. Niet veel later krijgt het papierparadijs gezelschap van onze kleedjes. Vier blote kindjes trekken dolblij hun nieuwe plunje aan. De dresscode voor onze kerstmis was duidelijk: geen white tie, berenmuts, cocktail of smoking, maar pyjama. Normaal is het nu dan ook al lang bedtijd, maar anderzijds is deze avond vol kleuren, liederen, geuren en smaken ook een beetje dromen."

"Deze traditie uit mijn jeugd was erg bijzonder en ik zou die graag met mijn eigen kindjes willen voortzetten, ooit, als ik kindjes heb. Voor mij is kerst een niet materialistisch feest. Nu koop ik veel cadeaus tweedehands. Ik doe dat doorheen heel het jaar, want kringwinkelvondstjes op bestelling is moeilijk."