Lees ook: Politica en activiste Assita Kanko: 'Verandering moet van vrouwen zelf komen'
...

Assita Kanko (37) is geboren in Burkina Faso, maar woont sinds 2004 in België. Als MR-gemeenteraadslid in Elsene neemt ze dit najaar afscheid van de actieve politiek, al blijft de deelname van vrouwen in de politiek een prioriteit. Ze richtte er dit jaar zelfs de politieke incubator Polin voor op. Bovendien werkt de veelgelezen columniste en auteur van Parce que tu es une fille (2014) en De tweede helft. Tijd voor een nieuw feminisme (2015) de komende weken haar derde boek af. 'Hopelijk vind ik tussendoor de tijd om te leren schieten - dat staat al lang op mijn verlanglijstje - en kan ik met mijn vader eens naar het Magritte Museum in Brussel gaan. Een enorm mysterieuze en inspirerende plek, zijn oeuvre drukt voor mij de Belgische ziel uit.' Heb je eigenlijk iets met de zomer?ASSITA KANKO: Ik geniet van elk seizoen. Zo heeft de winter ook zijn charmes. Dan lees ik bijvoorbeeld graag een boekje bij het vuur, of ga ik naar de kerstmarkt. Hoe dan ook is mijn lievelingsseizoen de herfst, met al zijn melancholische en poëtische kleuren die me inspireren en doen verlangen naar mysterie. De herfst heeft iets dat ik moeilijk kan omschrijven, maar dat me enorm kan ontroeren.Zijn er zomers waar je bijzondere herinneringen aan bewaart?KANKO: De zomer van 1986 heeft mijn leven veranderd. Ik was toen vijf, en werd in mijn thuisland Burkina Faso genitaal verminkt. Maar naast de ergste dag van mijn leven dank ik ook de mooiste aan de zomer, want op 31 augustus 2007 werd ik mama van Axelle. Ik ben enorm blij en vereerd dat ik haar moeder ben, en dat ik ze als een vrije vrouw kan opvoeden in een vrije land. Axelle is ook geweldig kind met veel humor en mijn beste vriendinnetje. Ik ben zelf trouwens in de zomer geboren, op 14 juli. Misschien heb ik daar mijn revolutionaire karakter aan te danken (lacht). Heb je een favoriete zomerbestemming?KANKO: Dat is IJsland, een unieke plek waar ik echt tot rust kom. Ik kan er niet genoeg krijgen van de bergen en de ongelofelijke landschappen. Bovendien kun je er lange wandelingen maken en lekker eten.Welke IJslandse restaurants horen dan thuis op onze bucketlist?KANKO: Mijn favoriete restaurant in de haven van Reykjavik is Sægreifinn, een eenvoudige, maar aangename en enorm lekkere familiezaak waar je de beste verse kreeftensoep kunt eten met de vis van de dag - ik krijg al honger als ik eraan denk. En als je dieper het land in trekt, kom je in the middle of nowhere het Ethiopische restaurant Minilik tegen, een kleine parel in de buurt van de 'Secret Lagoon', waar je in natuurlijk warm water kan springen. Het ligt in niemandsland tussen lava en bergen, maar je moet er soms lang in de rij staan om een tafeltje te bemachtigen. Het verhaal dat de Ethiopische eigenares me vertelde is ook heel mooi. Ze werd verliefd op een IJslandse man en volgde hem naar zijn land, maar kreeg er heimwee, vooral naar het eten van haar thuisland. Toen begon ze voor zichzelf, haar man en de buurt te koken, en uiteindelijk waagde ze de sprong om een restaurant te openen. Haar man werkt er nu ook. Mooi toch wat de liefde allemaal teweeg kan brengen?Reykjavik is ook de stad die vorig jaar de Global Summit van het Women Political Leaders Global Forum (WPL) verwelkomde. Was je daar ook aanwezig?KANKO: Uiteraard. De IJslandse regering was toen net gevallen, en net op de dag van onze top kreeg het land een nieuwe vrouwelijke premier (Katrín Jakobsdóttir, WD). Ze mocht op de top meteen haar eerste toespraak houden, in aanwezigheid van driehonderd andere vrouwen, inclusief parlementsleden uit landen als Togo, Indonesië en Senegal, en deed dat met tranen in haar ogen. Een enorm krachtig en boeiend moment. Dit najaar ben ik opnieuw aanwezig op de top als special advisor.Waar gaat de reis deze zomer naartoe?KANKO: We trekken uitzonderlijk naar Zuid-Korea. Omdat mijn dochter graag de geheimen van de lokale keuken ontdekt en lekker uit eten wilt gaan in Seoul, en dat zijn dingen die ik zelf ook heel graag doe. Al gaan we uiteraard ook om het land te verkennen en de cultuur te ontdekken. Kost het je mentaal moeite om op vakantie te zijn?KANKO: Helemaal niet, ik kan heel makkelijk loslaten. Ik zorg wel dat alles tijdig in orde is voor mijn vertrek, zodat ik me niet hoef op te jagen. Soms zijn er nieuwsberichten die me boos maken en waar ik dan op zou willen reageren, maar dat probeer ik toch zo weinig mogelijk te doen. Of zoals we in het Frans zeggen, 'la pause elle aussi fait partie de la musique'.Wat is je favoriete stad ter wereld?KANKO: Zonder enige aarzeling: Tokyo. Het is ongelofelijk mooi en rustig en de mensen respecteren de publieke ruimte. De manier waarop ze omgaan met de metro, openbare toiletten, vuilnis en andere aspecten daarvan getuigt van een groot verantwoordelijkheidsgevoel, iets dat wij haast niet kennen. Dat boeit mij enorm. Als ik na mijn pensioen ergens anders zou gaan wonen, zou Tokyo een stevige kans maken.Welke reis zou je nooit opnieuw doen?KANKO: Geen enkele. Ik heb van elke reis genoten, en ik heb er altijd iets van geleerd. Ik zou je kunnen zeggen hoe adembenemend mooi Noorwegen is en hoe goed georganiseerd Oslo, hoe verliefd ik ben op Japan, maar ik zou ook mijn reizen naar Rwanda, Senegal, Benin, Togo, Bolivia, Miami, New York en Italië zo opnieuw doen.Wat draag je het liefst in de zomer?KANKO: Korte jurkjes of gewoon een jeans met een T-shirt, het liefst eentje met een vrolijke tekst, tekening of print. Maar eigenlijk kan wat mij betreft alles in de zomer. Dat is echt een tijd om gewoon te genieten en je zo weinig mogelijk zorgen te maken.Wat ontbreekt er nooit in je reiskoffer?KANKO: Een extra jurk, een extra paar schoenen en chocolade van de duty free (lacht). Maar ik check nooit bagage in, dus probeer ik de beschikbare ruimte in mijn kleine koffer zo zuinig mogelijk te gebruiken. Ik reis al zodanig veel dat ik niet graag sta te wachten op verloren bagage ofzo.Hou je ruimte voor boeken?KANKO: Ik lees graag in de zomer, maar dit jaar zal ik zelf dus een boek aan het afwerken zijn. Ik heb onlangs wel 'The subjection of women' van John Stuart Mill herlezen, en ook 'Americanah' van de Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Addichie en 'De tweede sekse' van Simone de Beauvoir moet iedereen gelezen hebben.Raad je ons als afsluiter nog een zomerterras in Brussel aan?KANKO: L'Ultime Atome in de Sint-Bonifaaswijk in Elsene. Ik ben er nu al een tiental jaar klant, en ik heb er het grootste deel van mijn tweede boek 'De Tweede helft' geschreven. Het is zozeer mijn tweede thuis geworden dat het personeel al niet meer hoeft te vragen wat ik wil drinken (lacht).