Oester/selder/hotskool' stond er in gouden lettertjes op de spijskaart. Hotskool, is dat zoiets als old school, of zou het een modieus ingrediënt zijn dat ik niet ken? Even de elektronische allesweter geraadpleegd en nee hoor, hotskool bestaat niet, het zal toch houtskool zijn. Houtskool is zwart, en zwart is hip. Misschien wat minder in de kleerkast, maar dan weer wel in eten. Zwarte ijsjes, zwarte drankjes, zwarte pasta, zwart zout, zwarte look.

Eén manier om voedsel zwart te kleuren, is met inkt van inktvis. Een andere manier, zo ontdekte ik recent, is met houtskool. Vooral op Amerikaanse sites is er een boel informatie over te vinden, want in kringen van gezondheidsfanaten beschouwt men activated charcoal of actieve kool als een wondermiddel. Het is versgebrande kool van hout of - beter nog - van kokosnoten. Fijngemalen beschikt het stof over de eigenschap om giftige stoffen aan zich te binden. Daarom wordt het in ziekenhuizen gebruikt bij de behandeling van een overdosis of vergiftiging.

Is de actieve kool in mijn ijsje een 'natuurlijke detox' of minder onschuldig dan gedacht?

Bij uitbreiding beschouwen gezondheidsgoeroes het gebruik van houtskool als een gedroomd middel om gezond te worden of te blijven. En dan is Gwyneth Paltrow nooit ver weg. Zij zweert erbij. Ook de zogenaamde biohacker Dave Asprey kan er niet over zwijgen. Op zijn blog Bulletproof prijst hij actieve kool aan als 'natuurlijke detox', als middel tegen hoge cholesterol, een opgeblazen gevoel, kater, reisziekte, zelfs tegen ouderdom. Tussen haakjes: op bol.com kun je tandenwitter kopen op basis van actieve kool.

Ik kende het goedje enkel als onschuldig middel dat je bij de apotheker haalt tegen diarree. Grote zwarte pillen waarop je moet kauwen, en die je tanden zwart maken. Maar nu blijkt dat de zwarte kool die gif opeet, ook mineralen en vitamines kan neutraliseren, zelfs medicijnen en... de anticonceptiepil. Minder onschuldig dus dan eerst gedacht. Gevolg: sinds vorige zomer is in de VS voedsel met actieve kool door Volksgezondheid verboden, zeer tot spijt van de black food-adepten in New York.

En mijn oester? Ze was lekker, ik proefde noch zag houtskool, maar misschien heeft ze me wel diarree bespaard. Maar dat zal ik nooit weten.