Spanje op het scherp van de snee

20/01/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:26

Geen Spaanse regio is harder, heter en leger dan Extremadura. Maar tussen gieren en kurkeiken lokken kloosters, historische steden en witte dorpen, schilders en de conquistadores van Amerika : fascinerend Spanje voor gevorderden.

Sommigen kwamen naar Extremadura om er te sterven : conquistadores in hun geboortedorp, rijk geworden na een leven van verovering, roes en waanzin in de goudbergen en regenwouden van Amerika. Of na een lange reis vanuit Gent, zoals keizer Karel V, die in het Hiëronymusklooster van Yuste zijn laatste adem liet. De tuin is een oase van sinaasappelbomen en een klaterende fontein, maar de vertrekken ogen somber : in de zitkamer staat de verstelbare stoel waarin de invalide zijn jicht verbeet, vanuit zijn bed kon de oude man de mis bijwonen en had hij uitzicht op vruchtbaar land. Wie zoals de keizer Extremadura voor het eerst aanschouwde op de Puerto de Tornavacas, de pas die de grens met Castilla y León vormt, zal zoals ik een landschap zien dat nadien nooit meer zo mild zal zijn : de Valle del Jerte staat in dit voorjaar vol bloeiende kersenbomen, cerezos en flor, fonkelend bloesemlicht alsof het sneeuwt op de bomen. Maar voorbij de vallei begint het ruigste land, de leegste strook aarde op het Iberische schiereiland. Meteen voel je hoe de klanken van de naam Extremadura - wat toch niet meer betekent dan 'het land aan de overkant van de Douro' - vertellen over Spanjes hardste streek, afgelegen, heet, een uithoek met moeizame landbouw, het land van ridder-monniken, hidalgo's en conquistadores, van roofvogels, olijven en kurkeiken, het land ook van de schilder Zurbarán.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners