De temperaturen in het westen van Canada en de VS liepen in de laatste week van juni op tot bijna vijftig graden. Niet alleen voor mensen een onverdraaglijke temperatuur, maar ook voor dieren. Honderden miljoenen, wellicht zelfs meer dan een miljard, zeedieren zoals mosselen, zeesterren, slakken en steenwier (een soort algen) overleefden de extreme hitte niet, zegt professor Christopher Harley verbonden aan het Institute for the Oceans and Fisheries Department of Zoology van de University of British Columbia.

Mosselen verbrandden levend in hun schelpen. Deze dieren blijven hun hele leven op dezelfde plaats zitten aan de rand van de kust. Wanneer het eb wordt en het water zich terugtrekt, worden ze direct aan het zonlicht blootgesteld. Onder normale omstandigheden slaan ze een beetje water in hun schelp op die ze vervolgens dichtklappen. Op die manier krijgen ze genoeg verkoeling om korte tijd een temperatuur van 32 graden te verdragen. Maar tegen temperaturen die oplopen tot vijfig graden zijn de dieren niet opgewassen. Iets soortgelijks gebeurde met andere schelpdieren zoals oesters.

Gevolgen voor het hele ecosysteem

Deze massale sterfte kan grote gevolgen hebben voor het hele ecosysteem want deze dieren zuiveren het zeewater en houden het schoon. Bovendien fungeren ze als voedsel voor andere dieren zoals zeevogels. De recente hittegolf zorgde voor een extreem hoge ravage onder de zeedieren, maar door de hogere temperaturen van de afgelopen jaren sterven er jaarlijks sowieso al meer zeedieren. Dat geldt bijvoorbeeld voor zeesterren: hun aantal daalt al een paar jaar op rij omdat ze getroffen worden door een ziekte die het gevolg is van oplopende temperaturen.

Professor Harley maakt zich ook zorgen over de kleine dingen waar de meeste mensen, inclusief biologen, weinig belangstelling voor hebben, vertelt hij aan Scientific American. 'Over veel van de rare en prachtige wezens die leven op een mosselbed, weten we niet genoeg om bij te houden hoeveel er verloren zijn gegaan en of en wanneer ze zullen herstellen.'

'Tot nu toe hebben mijn studenten en ik dode dieren geregisteerd op honderden kilometers langs de Canadese kust. Uiteindelijk kunnen delen van de kust van British Columbia meer zoals Hong Kong en andere warme delen van de wereld worden waar veel van de dieren in het intergetijdengebied iedere zomer afsterven.'

De temperaturen in het westen van Canada en de VS liepen in de laatste week van juni op tot bijna vijftig graden. Niet alleen voor mensen een onverdraaglijke temperatuur, maar ook voor dieren. Honderden miljoenen, wellicht zelfs meer dan een miljard, zeedieren zoals mosselen, zeesterren, slakken en steenwier (een soort algen) overleefden de extreme hitte niet, zegt professor Christopher Harley verbonden aan het Institute for the Oceans and Fisheries Department of Zoology van de University of British Columbia. Mosselen verbrandden levend in hun schelpen. Deze dieren blijven hun hele leven op dezelfde plaats zitten aan de rand van de kust. Wanneer het eb wordt en het water zich terugtrekt, worden ze direct aan het zonlicht blootgesteld. Onder normale omstandigheden slaan ze een beetje water in hun schelp op die ze vervolgens dichtklappen. Op die manier krijgen ze genoeg verkoeling om korte tijd een temperatuur van 32 graden te verdragen. Maar tegen temperaturen die oplopen tot vijfig graden zijn de dieren niet opgewassen. Iets soortgelijks gebeurde met andere schelpdieren zoals oesters.Deze massale sterfte kan grote gevolgen hebben voor het hele ecosysteem want deze dieren zuiveren het zeewater en houden het schoon. Bovendien fungeren ze als voedsel voor andere dieren zoals zeevogels. De recente hittegolf zorgde voor een extreem hoge ravage onder de zeedieren, maar door de hogere temperaturen van de afgelopen jaren sterven er jaarlijks sowieso al meer zeedieren. Dat geldt bijvoorbeeld voor zeesterren: hun aantal daalt al een paar jaar op rij omdat ze getroffen worden door een ziekte die het gevolg is van oplopende temperaturen.Professor Harley maakt zich ook zorgen over de kleine dingen waar de meeste mensen, inclusief biologen, weinig belangstelling voor hebben, vertelt hij aan Scientific American. 'Over veel van de rare en prachtige wezens die leven op een mosselbed, weten we niet genoeg om bij te houden hoeveel er verloren zijn gegaan en of en wanneer ze zullen herstellen.''Tot nu toe hebben mijn studenten en ik dode dieren geregisteerd op honderden kilometers langs de Canadese kust. Uiteindelijk kunnen delen van de kust van British Columbia meer zoals Hong Kong en andere warme delen van de wereld worden waar veel van de dieren in het intergetijdengebied iedere zomer afsterven.'