Ook al heeft badmode haar wortels in de oudheid - met lendendoeken voor heren en paleobikini's voor dames - toch is de geschiedenis van de zwemslip voor mannen vrij recent.
...

Ook al heeft badmode haar wortels in de oudheid - met lendendoeken voor heren en paleobikini's voor dames - toch is de geschiedenis van de zwemslip voor mannen vrij recent. In 1960 vroeg het Australische bedrijf Speedo aan Peter Travis om hawaïshorts te ontwerpen, iets wat in die tijd erg in trek was. Omdat Travis dat weinig origineel vond, stelde hij voor om een zwempak te maken dat zwemmen nog comfortabeler zou maken: een driehoekig stuk dat laag op de heupen valt en de dijen onbedekt laat. Het jaar daarna paradeerde een handvol mannen in Bondi Beach bij Sydney in zwemslip. Heel even toch, want al gauw belde de strandinspecteur de politie om de zonnebaders te arresteren wegens onfatsoenlijk gedrag. De aanklacht werd uiteindelijk verworpen op grond van het feit dat geen van hen schaamhaar toonde. Tegen alle verwachtingen in werd dit voorval een echte publiciteitsstunt voor het bedrijf, zozeer zelfs dat de naam Speedo synoniem werd met badmode. Een mythe was geboren. In de watersport is de strakke zwemslip sindsdien alomtegenwoordig, dankzij het comfortabele design. Op de Olympische Spelen van 1968 droegen 27 van de 29 goudenmedaillewinnaars er een, op de Olympische Spelen van 1972 werden 21 van de 22 wereldrecords gebroken door Speedo-dragers. Later werd het zelfs de standaarduitrusting voor wedstrijdduikers en waterpolospelers. Maar naast beroeps- en amateursporters veroverde het strakke broekje nog een ander publiek, namelijk homoseksuelen. Door de snit, het materiaal, de transparantie of de kleur vestigt het kledingstuk paradoxaal genoeg de aandacht op wat het verbergt. Het is een kledingstuk dat refereert aan seksualiteit en tegelijk een statement is. Bovendien aarzelen fabrikanten niet om zwembroeken te maken die speciaal voor homo's bestemd zijn, zoals het Californische label Rufskin en zijn creaties met suggestieve namen als Dick of Big D. Op het grote scherm zal dit zwembroekje nooit schitteren. James Bond-acteurs Sean Connery en Daniel Craig gaven de voorkeur aan strakke shorts, Alain Delon (in La Piscine) en Jude Law (in The Talented Mr. Ripley) aan de lange zwemshort. Meer nog, de strakke Speedo zal steeds vaker opduiken om de draak te steken met wie dit draagt, denk maar aan Mike Myers in Austin Powers. Maar wie kan het wat schelen? Op Instagram schittert de strakke zwemslip wél geregeld rond de billen van zelfverzekerde mannen. Waar kun je terecht als je er ook een wil? Bij CDLP, KVRT STVFF, Ron Dorff, Kust, Commas en Ludovic de Saint Sernin. Zeer gewilde labels, allemaal opgericht na 2014. Dit seizoen zagen we het zwemslipje ook op de catwalks bij Versace en Dolce & Gabbana en als een modestatement in de eerste collectie van Matthew M. Williams voor Givenchy. Dus jongens, klaar om te springen?