Wat houdt jouw job eigenlijk in?

Paul O'Neill: "Ik vertel verhalen die de Amerikaanse geschiedenis schetsen, maar dan door een Levi's lens.
...

Paul O'Neill: "Ik vertel verhalen die de Amerikaanse geschiedenis schetsen, maar dan door een Levi's lens. Droger verwoord wil dat zeggen dat ik verantwoordelijke ben voor de Levi's Vintage Clothing collectie: van het bedenken van het eerste concept tot het ontwerpen van de volledige lijn. Daarnaast ben ik ook verantwoordelijk voor de art direction en styling van de Levi's vintage catalogi en lookbooks." O'Neill: "Ja, ik verzamel al vintage kleding sinds ik een prille tiener was. Gecombineerd met mijn fascinatie voor de Amerikaanse culturele geschiedenis is dit eigenlijk mijn droomjob. Ik heb kunst gestudeerd, daarnaast een mode-opleiding gevolgd en heb een tijdje als patronenmaker en illustrator gewerkt voor ik bij Levi's terecht kwam."O'Neill: "Voornamelijk wel ja, dat is logisch, maar ze bevat ook heel veel catalogi, prijslijsten, foto's en brieven die dateren uit de opstartperiode van het bedrijf (in 1853, nvdr). Ik denk het gekste item dat je erin terug zal vinden is een AMC gremlin auto uit de jaren zeventig, geproduceerd in samenwerking met Levi's." O'Neill: "Denim is gelukkig een heel robuust materiaal, dus tenzij het kledingstuk er heel slecht aan toe is, is het makkelijk om te te conserveren. Stukken die heel oud of kwetsbaar zijn bewaren we in een mousseline doek."O'Neill: "Elk seizoen start op een andere manier. Soms zie ik het licht door een song of een boek, soms ontstaat een collectie uit een stuk dat net is binnengekomen in onze vault. Er moet altijd een vonk zijn, waarna we research beginnen doen en een verhaal opbouwen." O'Neill: "We denken daar eigenlijk niet te veel over na, maar volgen ons buikgevoel. We houden in ieder geval geen rekening met de trends of wat er leeft in de modewereld. Nochtans gebeurt het wel vaak dat onze collecties heel vaak relevant aanvoelen, maar dat komt omdat we ook beïnvloed worden door onze omgeving en wat er gaande is in de maatschappij, net als andere mode-ontwerpers. Toch denk ik graag dat het er ook mee heeft te maken dat het Levi's is, een Levi's is tijdloos en zal altijd relevant aanvoelen - volgens mijn bescheiden mening dan toch." O'Neill: "Dat is een huzarenstukje, laat me je dat vertellen. Het is niet zo dat we dat kledingstuk eventjes uit de vault kunnen nemen, het uit elkaar kunnen halen en daar patronen op baseren. We bestuderen het eerst een hele tijd ontzettend grondig, om elk detail in ons op te nemen - van de pasvorm en de constructie tot de kwaliteit van de stof en de knopen, de dikte en compositie van de vezel tot zelfs tellen hoeveel steken er per centimeter werden gebruikt. Daarmee gaat het productieteam vervolgens aan de slag."O'Neill: "Ha! Albert Einstein droeg ooit een lederen Menlo Cossack jasje van Levi's, een iconisch stuk it de jaren dertig. We hebben uiteraard een aantal Menlo Cossacks in ons archief, maar hadden dit precieze model nog nooit gezien tot veilinghuis Christie's het plots opnam in een catalogus. Ik ben toen beginnen zoeken op online veilingsites en vond identiek hetzelfde jasje, dat ik natuurlijk meteen heb aangekocht. Op 13 juli 2016 heeft Levi's vervolgens het winnende bod uitgebracht bij Christie's en sindsdien is de 'Einstein jacket' zoals we hem nu noemen in ons bezit. Het is ongelofelijk hoe goed dat kledingstuk bewaard is geweest. Zelfs zestig jaar na zijn dood hangt de geur van Einsteins pijp er nog in. Daarom houden we het achter slot en grendel, en is het goed dat ik hetzelfde jasje online had gekocht, zodat we dat echt van dichtbij konden bestuderen om het looiproces van het leder te bestuderen en om mallen te maken van de gespen en de knopen. Wat we wel gedaan hebben is een parfum ontwikkeld in samenwerking met D.S. & Durga, gebaseerd op de geur van het originele Einsteinjasje. Wie een Levi's vintage Einstein jacket koopt, krijgt dat parfum erbij, samen met een replica van het nummerbordje '97' waarmee we de Christie's-veiling gewonnen hebben."O'Neill: "Daar vraag je me wat. Dat is hetzelfde als iemand vragen wat zijn of haar favoriete plaat is - dat varieert van tijd tot tijd. Eén van mijn favorieten is een stuk dat we 'Stumpy' noemen, omdat het maar één been heeft. Het is een fantastische overall uit de jaren tachtig, bestaande uit het laatste denim dat werd ontwikkeld in de beroemde Whote Oak fabriek uit North Carolina."