Magdas had een hip, Weens hotel met een leuke bar en een tikje design kunnen zijn. Eén van de vele. Maar Magdas voegt er een stevig sociaal engagement aan toe en dat maakt het hotel uniek. Niet enkel in Wenen, maar in heel Europa. Gevlucht voor honger, oorlog of terreur vonden twintig vluchtelingen uit veertien landen werk in dit hotel. Die variatie aan nationaliteiten zorgt ervoor dat je hier in vierentwintig talen onthaald kunt worden. De hal, de gangen en de kamers zijn gedecoreerd met stapels oude koffers. Best symbolisch, want van de kok tot het kamermeisje, in dit piepjonge Magdas Hotel hebben alle stafleden en gasten één ding gemeen : iedereen is weg van huis.
...

Magdas had een hip, Weens hotel met een leuke bar en een tikje design kunnen zijn. Eén van de vele. Maar Magdas voegt er een stevig sociaal engagement aan toe en dat maakt het hotel uniek. Niet enkel in Wenen, maar in heel Europa. Gevlucht voor honger, oorlog of terreur vonden twintig vluchtelingen uit veertien landen werk in dit hotel. Die variatie aan nationaliteiten zorgt ervoor dat je hier in vierentwintig talen onthaald kunt worden. De hal, de gangen en de kamers zijn gedecoreerd met stapels oude koffers. Best symbolisch, want van de kok tot het kamermeisje, in dit piepjonge Magdas Hotel hebben alle stafleden en gasten één ding gemeen : iedereen is weg van huis. Het is de hulporganisatie Caritas Vienna die haar schouders onder dit hotel van de hoop zet. Waar zij het idee vandaan haalde ? December 2012, Votiefkerk, Wenen : tientallen azielzoekers bezetten de kerk en gaan in hongerstaking om recht op werk te eisen. Klaus Schwertner, secretaris-generaal van Caritas Vienna, ontmoet de bezetters en luistert. En dan, in volle tumult, ontstaat het idee voor Magdas. "Net zoals in de rest van Europa is de toegang tot de arbeidsmarkt in Oostenrijk zeer beperkt voor azielzoekers", zegt Schwertner. "Ze zijn vaak gedoemd om hun leven on hold te zetten. Zonde van zoveel talent. Neem nu Dinis." Dan heeft hij het over één van de meest hoogopgeleide werknemers in het hotel. Dinis, de 29-jarige receptionist uit Guinee-Bissau is heel sociaal, spreekt zeven talen en ontvluchtte als politiek geëngageerde tiener zijn thuisland. Tien jaar deed het Oostenrijkse Hof erover om te beslissen of hij al dan niet in het land mocht blijven. Tien jaar wachten. Gevolg : legaal werk vinden was gewoon onmogelijk. Tot nu. "Mensen als Dinis, die zo lang uitgesloten werden uit de maatschappij, krijgen hier de kans en de steun om terug zelfverzekerd in het leven te staan." Met een lening van 1,5 miljoen euro en 60.000 euro aan crowdfunding verrees Magdas stijlvol uit een voormalig bejaardentehuis. Alleen de gevel verraadt dat nog. Binnenin is het hotel een gezellige mix van oud en nieuw, van design en eigen creaties. Met als buur het Wiener Prater, één van Wenens grootste parken, mag Magdas niet klagen over zijn ligging im zweiten Bezirk, Leopoldstadt. Hoe multicultureel Magdas ook is, dit is geen alternatieve barmhartigheid maar een win-wininvestering. "We willen geen lief, sociaal projectje zijn", zegt Schwertner, "maar een sociale business." Als één grote familiestamboom, zo hangen de portretten van alle werknemers samen in de hal. Of Magdas op een dag voor hen een nieuwe thuis zou kunnen zijn ? "Die vraag is niet zo gek als je denkt, hoor", sust Omonigho, de 25-jarige Nigeriaanse receptioniste, "dit is mijn thuis geworden." In de ontbijtzaal hangen korte verhalen omhoog, flarden uit het verleden van de staf die je meteen naar de keel grijpen. Dat is toch even slikken tussen het eitje en het fruitsap door. Ze hangen met een reden in deze ruimte en niet in de bar. Een mens zou van minder wakker liggen 's nachts. Maar Magdas vertelt hun verhaal subtiel, zonder opdringerig te zijn of je privacy te storen. Het is wel iets geks : hier weet je meer over die ene barmedewerker of klusjesman dan in om het even welk ander hotel. Noem het voyeurisme, maar met een hoger doel. Door binnen te kijken in het verleden van enkelen, krijgt de anonieme massa migranten een gezicht. "Natuurlijk kunnen we de duizenden vluchtelingen die sterven op weg naar Europa niet helpen door één hotel te openen", zeg Schwertner, "maar we tonen dat er een andere aanpak bestaat om met migratie om te gaan." Hoe de toekomst van dit model eruitziet ? "Eén van onze streefdoelen is om niet enkel toeristen te ontvangen, maar ook eerste ministers, presidenten en Europese leiders. Zo kunnen ze met hun eigen ogen zien dat je ook bruggen kunt bouwen in plaats van muren." Info : vanaf 70 euro per nacht, www.magdas-hotel.atDOOR MIEN DE VRIENDTTwintig vluchtelingen vonden werk in dit hotel