Op slechts enkele kilometers van Dinant, maar toch helemaal verscholen in het woud, bevinden zich de indrukwekkende gebouwen van de Vieux Moulin de Lisogne. In een kader van groen, met in de tuin een kabbelend riviertje, verrijzen daar aan de rand van de weg een forse toren en een aantal flink uit de kluiten gewassen, natuurstenen gebouwen. Alain Blondiaux, toen 22, arriveerde er in 1973 en trof er een vervallen boerderij met een watermolen aan, waarmee destijds graan werd gemalen. Sinds die dag is hij onverdroten bezig geweest het geheel te res...

Op slechts enkele kilometers van Dinant, maar toch helemaal verscholen in het woud, bevinden zich de indrukwekkende gebouwen van de Vieux Moulin de Lisogne. In een kader van groen, met in de tuin een kabbelend riviertje, verrijzen daar aan de rand van de weg een forse toren en een aantal flink uit de kluiten gewassen, natuurstenen gebouwen. Alain Blondiaux, toen 22, arriveerde er in 1973 en trof er een vervallen boerderij met een watermolen aan, waarmee destijds graan werd gemalen. Sinds die dag is hij onverdroten bezig geweest het geheel te restaureren en grote delen bij te bouwen, en dat alles volgens kloeke, Ardense normen. Ook een toren verrees uit het niets. Intussen verwierf het restaurant naam en faam en er kwam een chic cliënteel langs. Alleen werd dat steeds ouder en in 2007 besloot Alain om het roer om te gooien. "Ik heb een hartgrondige hekel aan de cuisine d'ambiance, waarbij het uitzicht primeert op de inhoud. Ik hou niet van drie stipjes saus en moleculaire toestanden en daarom besloot ik vorig jaar om de convivialité voorop te stellen. Ik koos opnieuw voor eenvoudige, authentieke gerechten, zoals ik ze indertijd bij mijn moeder en bij een tante op de traditionele manier heb leren bereiden. Vorige week hebben we ons nog over een authentieke navarind'agneau gebogen, tot grote vreugde van mijn gasten. Omdat we zelf op een maandag aankwamen, bleek het restaurant gesloten, maar de eigenaar was gul met zijn adviezen over lokale restaurants langs de boorden van de Maas. Zijn eigen restaurant oogt wat folkloristisch, met veel kleuren en een collectie stenen hanen. Maar dat hoort nu eenmaal bij zijn nieuwe stijl. Naast het restaurant heeft Alain ook nog elf kamers voor gasten, waarvan twee in de toren. Zelf sliepen we op de eerste verdieping van het toch wel imposante natuurstenen gebouw. De kamer is half cirkelvormig maar toch ruim, met een antieke kast en een bureautje. Het bed was bijzonder comfortabel en alhoewel er een kleine weg langs het huis loopt, was het er 's nachts absoluut rustig. In de andere helft van de cirkel bevinden zich de badkamer met ligbad en het toilet. Het ontbijt wordt in de bar van het restaurant geserveerd, bij wijze van spreken aan de toog. Er komen vier dikke sneden brood op tafel, hesp en kaas, confituur en perenstroop. Maar ook een kopje yoghurt en een glas appelsap. Hotel du Vieux Moulin telt elf kamers die tegen 74 euro worden verhuurd, zonder ontbijt. Een ontbijt kost 15 euro per persoon. Hotel du Vieux Moulin de Lisogne, Rue de la Lisonnette 60, 5501 Lisogne, 082 22 63 80, www.lasoupeauxchoux.be.Fietsen over de Ravel, een netwerk van voormalige kleine spoorwegen langs de rivieren. Een wandeling in de omgeving van het kasteel van Vêves. Door Pierre Darge / Foto's PPI