Vlak voor hun eerste reis naar Amerika werden de broers Steven en Stijn Kolacny (resp. 29 en 23) geïnterviewd door het Amerikaanse radiostation WHRO. En The Washington Post (drie miljoen lezers) stuurde recensente Peat O'Neil naar hun eerste optreden in Washington. Twee dagen later sprak haar artikel over een "feilloos programma gebracht door twee broers met een bovennatuurlijke perceptie van elkaars bewegingen". Amerikanen zijn wellicht wat guller met staande ovaties dan Vlamingen, maar toen het publiek na het concert ook om handtekeningen kwam vragen, waren de Kolacny's niet weinig fier.
...

Vlak voor hun eerste reis naar Amerika werden de broers Steven en Stijn Kolacny (resp. 29 en 23) geïnterviewd door het Amerikaanse radiostation WHRO. En The Washington Post (drie miljoen lezers) stuurde recensente Peat O'Neil naar hun eerste optreden in Washington. Twee dagen later sprak haar artikel over een "feilloos programma gebracht door twee broers met een bovennatuurlijke perceptie van elkaars bewegingen". Amerikanen zijn wellicht wat guller met staande ovaties dan Vlamingen, maar toen het publiek na het concert ook om handtekeningen kwam vragen, waren de Kolacny's niet weinig fier. Waarom trokken jullie naar Amerika?Steven Kolacny: If you can make it there, you can make it everywhere. Amerika heeft veel belangstelling voor muzikanten van over de hele wereld. We kwamen in contact met Mimi Verhulst-Lanese, de Belgische ereconsul in Virginia. Zij effende het pad, kreeg het voor elkaar dat we op de radio kwamen en dat we konden optreden in Norfolk en in Washington. Ongelofelijk, want hoewel we voor onze cd's een "10" kregen in het Nederlandse muziekblad Luister, speelden we nog nauwelijks één noot in Nederland, Duitsland of Frankrijk. Hoe groot is jullie ambitie om het te maken? Steven: Ik ben niet van plan om ongelukkig te zijn omwille van ambitie. Muziek blijft iets om van te houden. Maar we willen in ons genre wel de beste zijn. Stijn Kolacny: De ambitie bestaat erin een zo groot mogelijk repertoire op te bouwen. En zoveel mogelijk mensen te laten genieten van al dat moois. Het terrein van de quatre-mains ligt nog grotendeels braak. Steven: Wij willen in de eerste plaats mens blijven. Niet over lijken gaan bijvoorbeeld. We zoeken een betrouwbare agent in Amerika die onze ontluikende internationale uitstraling in goede banen kan leiden. Wat is precies het grote geheim van muziek?Stijn: Muziek is een veeleisende discipline. Je moet keihard werken, anders bereik je niets. Ook het muziekinstrument is van groot belang. En wellicht het belangrijkste is het genie van de componist. De grootsten zijn erin geslaagd de diepste zielenroerselen op papier te zetten. Als uitvoerder ben je maar een schakel. Het moet klinken zoals de componist het wilde en dat staat in de partituur te lezen. Het is geen sinecure die essentie te doorgronden en ten gehore te brengen. De optimale wisselwerking tussen muziek, uitvoerder en toehoorders, die is echt miraculeus. Steven: Ten vierde, vind ik, bestaat die magie in het maken van een eigen product, van een herkenbare interpretatie. Het is niet verboden een eigen toets aan te brengen. Wij zijn wel een schakel maar geen tandwiel in een steriel raderwerk. Dat interpreteren is iets wat een computer bijvoorbeeld niet kan. Het is leuk als de muziek herkenbaar Kolacny is. Het is een mix van respect voor partituur en componist, en de persoonlijke stempel van de muzikant. Rosalyn Tureck, eminent pianiste, beweert dat kunst en carrière zich verhouden als water en olie.Stijn: Ik ben alleen bang dat het te veel wordt, dat het inhoudelijke van wat we willen bieden erbij zou inboeten. We moeten blijven boeien. Steven: Wat een ander over ons denkt, is relatief onbelangrijk. Als wij beiden met volle energie achter een idee staan, komen we automatisch dicht in de buurt van wat het moet zijn. Een carrière opbouwen én muziek maken, waarom zou dat niet kunnen samengaan? Volgens mij ontbreekt in het milieu vooral oprechtheid, zichzelf zijn. Er zijn er inderdaad die vooral aan image building doen. Natuurlijk willen we internationaal doorbreken, maar we vergeten nooit onze roots. Het jeugdkoor Scala, het ensemble Amaryllis, het werk aan de stedelijke muziekacademie in Aarschot liggen ons na aan het hart en dat zullen we nooit verraden. Nog voor geen miljoen dollar. "De magie van Satie" is de jongste cd van het Kolacny-duo (Arti Choc/Universal 465272.2). Biografie en discografie: www.fratelli.be Belgische concertagenda: Tel. (016) 57.03.60.Milo Derdeyn / Foto Lieve Blancquaert