Wanneer de blaren vallen en de winter zijn intrede doet, slijpen de koks hun messen en kijken liefhebbers van wild en gevogelte reikhalzend uit naar smakelijke seizoenbereidingen. Juist op dit moment, dat culinair gezien zo belangrijk is, komt uitgeverij De Standaard met "Wild en Gevogelte" op de markt. In het fraai geïllustreerde werk treft men, naast beknopte uitleg en inleidingen, hoofdzakelijk recepten voor het bereiden van gevoge...

Wanneer de blaren vallen en de winter zijn intrede doet, slijpen de koks hun messen en kijken liefhebbers van wild en gevogelte reikhalzend uit naar smakelijke seizoenbereidingen. Juist op dit moment, dat culinair gezien zo belangrijk is, komt uitgeverij De Standaard met "Wild en Gevogelte" op de markt. In het fraai geïllustreerde werk treft men, naast beknopte uitleg en inleidingen, hoofdzakelijk recepten voor het bereiden van gevogelte, vederwild en haarwild. Het boek is gemaakt door het trio Lucrèce Wellekens, Patricia Pitisci en fotograaf Tony Le Duc. Lucrèce Wellekens exploiteert met haar familie, onder de naam Fonteyne en Bogaert, een zestal winkels in wild en gevogelte in Zottegem, Kerksken, Liedekerke en Brussel. Patrica Pitisci werd ingehuurd als culinair raadgeefster. Zij sprak met Bernard Craps, de chef-kok die de traiteurafdeling van de winkels onder zijn beheer heeft, en selecteerde en testte de recepten. Tony Le Duc is bij de vaste lezers van Weekend Knack een vertrouwde naam: de internationaal gelauwerde culinaire fotograaf vereeuwigde de gerechten op zijn eigen, artistieke manier en zorgde voor bijbehorende, sfeervolle stillevens. Patricia Pitisci deelt het wild in op basis van de grootte van het dier, vertelt in haar inleiding wat de belangrijkste stukken zijn, geeft de bereidingswijzen in het algemeen, en vult die aan met een aangename mengeling van klassieke en hedendaagse recepten. Patricia is van Italiaanse afkomst en dat verklaart het vleugje zuiders parfum dat men in heel wat bereidingen tegenkomt. Zij legt uit waarom het vlees van dieren uit de natuur gezond is, waarom besterven uit de tijd is en overbodig, waarom het konijn in de gastronomie algemeen tot het gevogelte wordt gerekend, waarom het lekkerste stukje van de kip in het Frans le sot-l'y-laisse heet, en kan het als Italiaanse niet nalaten om de bewoners van dit kikkerlandje aan te zetten tot het bereiden van verse pasta. In het laatste deel van het boek presenteert Patricia een handige sausentabel, waarbij de soorten wild- en gevogelte horizontaal zijn vermeld en de sausen uit het boek verticaal zijn weergegeven. Zo kan de lezer schier eindeloos variëren met de recepten en veel gastronomisch plezier aan het boek beleven."Wild en Gevogelte", uitg. De Standaard, 1995 fr.Pieter van Doveren