Ik heb altijd opgekeken naar mijn grootvader : hij was een rechter, en in mijn ogen een wijze, rechtvaardige man met een rustige aanpak. Hij kon erg overtuigend zijn zonder opdringerig of dwingend te worden. Ik heb het heel hard voor rationele argumenten : een discussie die je wint op basis daarvan is een heel mooie discussie. Het werk dat we bij 11.11.11 willen doen, heeft er vaak baat bij om de zaken eens afstandelijk en beredeneerd te bekijken om dan knopen door te hakken.
...

Ik heb altijd opgekeken naar mijn grootvader : hij was een rechter, en in mijn ogen een wijze, rechtvaardige man met een rustige aanpak. Hij kon erg overtuigend zijn zonder opdringerig of dwingend te worden. Ik heb het heel hard voor rationele argumenten : een discussie die je wint op basis daarvan is een heel mooie discussie. Het werk dat we bij 11.11.11 willen doen, heeft er vaak baat bij om de zaken eens afstandelijk en beredeneerd te bekijken om dan knopen door te hakken. De hetze rond de opkomst van het Vlaams Blok heeft mijn studiekeuze beïnvloed. Aanvankelijk ging ik rechten studeren, zoals dat in mijn vaders familie de traditie was. Zeer tegen de zin van mijn ouders heb ik me ingeschreven voor politieke en sociale wetenschappen. De discussies tussen Jaap Kruythof en Etienne Vermeersch over de eerste Golfoorlog volgde ik op de voet. Die mensen hebben een invloed gehad op het vormen van mijn eigen meningen. Al op mijn achttiende ben ik gaan werken om mijn studies te kunnen betalen, en ben ik alleen gaan wonen. Ik heb dat gedaan uit koppigheid : ik wilde het op mijn manier doen. Dat heeft zijn invloed gehad op de manier waarop ik tegen de dingen aankijk, hoe ik met geld omga. Je waardeert veel meer wat je hebt. Ik denk ook dat ik daardoor een sterk gevoel voor verantwoordelijkheid heb ontwikkeld, zowel privé als professioneel. Heel lang heb ik me redelijk onkwetsbaar gevoeld, tot mijn dochter werd geboren. Dat was een mijlpaal in mijn leven. Zij is mijn zwakke plek. Ik mag er niet aan denken dat haar ooit iets zou overkomen. In mijn jeugd ben ik verscheidene keren verhuisd, wat niet leuk is voor een kind. Dat heeft geen onthecht persoon van me gemaakt, integendeel. Daardoor ben ik me nog harder gaan hechten aan mensen, aan mijn stad. Ik heb een trouwe vriendenkring van mensen die elkaar al twintig jaar kennen. Ik vind het belangrijk om die vriendschappen te onderhouden. Mijn job is zeer intens, 's avonds trek je niet zomaar de deur achter je dicht. Soms moet ik thuis nog wat napraten, om een aantal dingen te verwerken. Ik doe dit graag, omdat het zinvol werk is. De ellende waar ik soms mee geconfronteerd word, kruipt niet in je koude kleren. Ik kijk niet uit naar die werkreizen, maar elke keer als je terugkomt, voel je een enorme drive om er weer in te vliegen en er helemaal voor te gaan. Als je de hele dag hier tussen dossiers zit, durf je al wel eens te vergeten waarover het gaat. Armoede verhelpen is geen liefdadigheid, maar een kwestie van rechtvaardigheid. Het is niet louter een gebrek aan middelen, maar heeft ook te maken met machtsverhoudingen en structuren die arme landen van alles opdringen en beletten om een eigen handelspolitiek te voeren. We zijn geen rijke lobbyisten, we kunnen enkel iets bereiken door onze krachten te bundelen. Ik geloof veel harder in de methode om met een hamer op het juiste moment op een welgekozen spijker te kloppen dan met tien kleine hamertjes op verscheidene spijkers. Ouder worden is voor mij lessen trekken uit ervaringen. Ik ben ervan overtuigd dat je van slechte ervaringen het meeste leert. Twee zelfmoorden in mijn omgeving deden me beseffen dat je niet zo gemakkelijk een oordeel kunt vellen over mensen. Wanneer iemand laat merken dat hij niet zo goed in zijn vel zit, neem ik dat veel ernstiger dan vroeger. Ik let nu meer op kleine dingen. Bogdan Vanden Berghe (34) is algemeen secretaris van 11.11.11. Sofie Albrecht / Foto Charlie De Keersmaecker