Haar vader is de beroemde kunstenaar Vic Gentils. Zij kreeg de zin voor kunst dus mee van in de wieg. Annie Gentils (47) heeft dan ook een kleurrijke voorgeschiedenis : ?Ik heb van kleins af het overlevingsgevecht van de hedendaagse artiest meegemaakt. Maar de jaren '50, toen mijn vader naam begon te maken, waren fantastisch. Wereldnamen als Yves Klein, Piero Manzoni, Lucio Fontana en anderen kwamen bij ons logeren, we kregen bij wijze van spreken de hele wereld over de vloer. Wat me ook fascineerde, waren de kunstverzamelaars uit...

Haar vader is de beroemde kunstenaar Vic Gentils. Zij kreeg de zin voor kunst dus mee van in de wieg. Annie Gentils (47) heeft dan ook een kleurrijke voorgeschiedenis : ?Ik heb van kleins af het overlevingsgevecht van de hedendaagse artiest meegemaakt. Maar de jaren '50, toen mijn vader naam begon te maken, waren fantastisch. Wereldnamen als Yves Klein, Piero Manzoni, Lucio Fontana en anderen kwamen bij ons logeren, we kregen bij wijze van spreken de hele wereld over de vloer. Wat me ook fascineerde, waren de kunstverzamelaars uit die tijd, Antwerpenaars maar vooral Franstalige Brusselaars : zoals die met kunst omgingen, dat was gewoon magisch. Ik heb nog altijd de indruk dat er in die tijd veel meer geld en zeker veel meer optimisme was.? Stilaan groeide haar eigen kijk op de kunst. Toen ze 12 was, woonde ze een tijdje in Amsterdam, waar ze onder de indruk kwam van de hedendaagse tentoonstellingen in het Stedelijk Museum. Later op het atheneum van Brasschaat trok ze met de klas naar een tentoonstelling met Belgische actuele kunst : ?In '68 was dat geloof ik, ik gaf toen een rondleiding voor mijn klasgenoten, en ik weet nog dat ze dat tof vonden.? Ook Annie Gentils ging kunstgeschiedenis studeren, werkte vervolgens een tijdje op het cultureel centrum De Warande in Turnhout en op het Antwerpse ICC, maar voelde de leegte van de jaren '70. ?Het is de kunstenares Anne-Mie Van Kerckhoven geweest, een goeie vriendin van mij in die tijd, die zei : 'doe zelf iets'. En dat is de eerste fase van Montevideo geworden.? Die Montevideo was in de jaren '80 een kleine bom in de slapende Belgische kunstscène : Gentils huurde een oude havenloods en zette er spraakmakende groepstentoonstellingen op. ?Een fantastische periode was dat, maar ik verdiende er geen frank mee. Dus ben ik in '86 een galerie in mijn eigen huis begonnen, aan de Peter Benoitstraat. Vijf jaar later sloeg de grote kunstcrisis toe.? Annie Gentils trok zich een tijdje terug uit het circuit, ook al om zich aan de opvoeding van haar tweeling te wijden. Aan die sabbat kwam een einde toen ze haar vriend Henri Kleinblatt ontmoette. Samen werkten ze het concept uit van restaurant annex galerie, een formule die eind vorig jaar openging in een voormalig politiebureau aan de Bordeauxstraat, ook al op het Antwerpse Noord. ?We zijn eerst op het Zuid gaan zoeken, maar ik vond het daar verschrikkelijk : het wordt daar één horeca-toestand. Toen we dat oude politiebureau aan de Bordeauxstraat vonden, waren we meteen verkocht.? Momenteel is in Montevideo recent en vrolijk werk te zien (tekeningen, schilderijen en sculpturen) van vader Vic Gentils. Annie zetelt zinds kort ook in de nieuwe Commissie voor de Beeldende Kunst. Montevideo, Bordeauxstraat 12 Antwerpen, tel. (03) 232.71.79.