De gevel van het Hi Hotel is sober en elegant, en dateert uit de jaren dertig. Weinig laat vermoeden dat precies hierachter een van de opmerkelijkste designhotels van de laatste jaren schuilgaat. Wie hier over de drempel stapt, komt terecht in een wereld waar de klassieke opvattingen over sterrenhotels niet meer opgaan. Neem nu de lobby, die lijkt zo uit een futuristisch stripverhaal gestapt. Geen saaie bruine of crèmekleurige ruimte, maar frisgroen, gecombineerd met lichtblauw en roze. Geen immense ontvangstdesk maar een kleine pupiter. En geen fauteuils in een...

De gevel van het Hi Hotel is sober en elegant, en dateert uit de jaren dertig. Weinig laat vermoeden dat precies hierachter een van de opmerkelijkste designhotels van de laatste jaren schuilgaat. Wie hier over de drempel stapt, komt terecht in een wereld waar de klassieke opvattingen over sterrenhotels niet meer opgaan. Neem nu de lobby, die lijkt zo uit een futuristisch stripverhaal gestapt. Geen saaie bruine of crèmekleurige ruimte, maar frisgroen, gecombineerd met lichtblauw en roze. Geen immense ontvangstdesk maar een kleine pupiter. En geen fauteuils in een vaste opstelling, maar stoelen in snoepjeskleuren die door hun geometrische vorm net uitnodigen om verscheidene configuraties uit te proberen. Het hotel is een gedurfd project van Philippe Chapelet en Patrick Elouarghi. Vier miljoen euro heeft het gekost en het is tot in de kleinste details vormgegeven door de Franse designer Matali Crasset. Zij besliste niet enkel over kleuren, materialen en indelingen, ook alle stoelen, tafels en zelfs lavabo's en baden zijn van haar hand. Uitgangspunt is dat een hotel zoveel meer kan zijn dan een plek waar je aankomt, zo snel mogelijk naar je kamer verdwijnt om te slapen en van waaruit je weer vertrekt nadat je een ontbijt op bed hebt genoten. Crasset ziet het hotel als ontmoetingsplaats en heeft in de vormgeving enkele duidelijke vingerwijzingen verwerkt. De lobby met verplaatsbare stoelen is daar een van. Voor de 38 kamers werkte ze 9 concepten uit, die telkens een totaal andere sfeer en ervaring oproepen. Bij Indoor Terrace staan de meubels op een ponton van irokoplanken, het bed is er laag bij de grond terwijl de kleuren blauw en groen de buitensfeer evoqueren. In Up & Down wordt de kamer verdeeld door een rek van gevlochten kastanjetakken. In het thema HappyDay speelt Crasset met de overgang van dag naar nacht : overdag zie je een salon met een canapé, 's avonds open je twee deuren en ontdek je een roze alkoof en de tweede helft van het bed. White & White is een maagdelijk witte ruimte, waar het bed een tafel is en het bad een baldakijn kreeg. Geen van de kamers heeft een minibar. Dorstig ? Dan ben je haast verplicht om uit je cocon te komen en bijvoorbeeld in de Happy Bar een drankje te nemen. Die plek is trouwens een heuse blikvanger, verdeeld in twee niveaus en afgewerkt met houten lamellen die het zonlicht temperen. Een ideale ruimte voor dj-avonden of videoprojecties op het reuzengrote scherm. Op andere momenten kun je er gewoon iets drinken of wat eten. Iets gezonds, want Hi Food, de biokantine, heeft alleen seizoensgebonden producten op het menu, dat is samengesteld door chef-kok Alain Alexanian. Zodat gasten mogen ontdekken dat gezond en lekker best samengaan. Eén ding is zeker : Hi Hotel lijkt in niets op een traditioneel viersterrenhotel. n Laurence BottaCrasset ziet het hotel vooral als een ontmoetingsplaats, dit is geen plek waar je aankomt, slaapt en weer vertrekt.