Scenariste en regisseur Katrien De Groef (39) werkt aan een film over Paula Sémer en had de laatste jaren van Sémers leven intensief contact met haar.
...

'Door de lockdown had ik Paula al een tijdje niet meer gezien, maar we hadden regelmatig telefonisch contact. Ik heb haar de dag voor de euthanasie nog gebeld om afscheid te nemen. Ik beloofde haar dat ik ervoor zou zorgen dat nog minstens een eeuw lang niemand haar zou vergeten. Daar moest ze om gniffelen. Ik leerde Paula kennen tijdens de opnames van de Canvas-reeks De werkende mens. Een aflevering ging over de positie van de vrouw op de werkvloer en dan was Paula dé persoon bij wie je te rade moest gaan. Op een gegeven moment hadden we een lang gesprek, o.a. over haar rol als leading lady van het toenmalige NIR en hoe ze struggelde met die positie. Daar is het idee voor de film ontstaan. Tijdens het schrijven van het scenario hebben we elkaar tientallen keren gesproken en een goede band opgebouwd. Haar grootste bekommernis was aanvankelijk wie de hoofdrol zou vertolken. 'Ik ben al zo oud, Katrien, ik kan dat toch niet meer spelen.' (lacht) Ze was gerustgesteld toen ik zei dat we daar een jonge actrice voor zouden zoeken. Paula was een onwaarschijnlijk straffe vrouw. In haar carrière heeft ze niet alleen het televisielandschap, maar ook de samenleving heel sterk beïnvloed. Ze was woke voor die term bestond. Ze zag elke ongelijkheid, elk onrecht, elk taboe. Ze besteedde als eerste programmamaakster in Vlaanderen aandacht aan de staking van de vrouwelijke arbeiders in Herstal voor gelijke verloning, ze maakte documentaires rond vrouwenrechten, discriminatie, seksualiteit. Phara de Aguirre heeft dat na Paula's dood terecht opgemerkt: 'Elke keer als we een idee hadden met de nieuwsdienst en dachten dat we iets revolutionairs hadden, ontdekten we dat Paula het al had gedaan.' Paula vocht nooit tegen iets, maar altijd voor iets. Een voorbeeld in deze tijden van polarisering en cancelcultuur. En ze had een gigantische X-factor, laat ons dat niet vergeten, een enorme charme waar ze niks voor moest doen. Een paar jaar geleden was ze nog te gast in De ideale wereld. 93 was ze en ze sprankelde. Presentator Jan Jaap van der Wal heeft later gezegd dat zij de gast was die hem het meeste zou bijblijven. Voor mij was ze een voorbeeld. Op haar 96ste was ze nog steeds die enthousiaste, rebelse, maar altijd positieve persoon die ze op haar twintigste was. Wie doet haar dat na?'