Schrijfster Audre Lorde heeft het begrip intersectioneel denken ooit loepzuiver uitgelegd als erkenning dat verschillende discriminerende factoren, tegelijkertijd en op verschillende manieren kunnen werken en elkaar versterken. Ze legde uit onderdrukt te worden als vrouw, dubbel onderdrukt te worden als zwarte vrouw, en driedubbel onderdrukt te worden als lesbische zwarte vrouw. Zij had, met andere woorden, te maken met seksisme, racisme en homofobie. Onderdrukking is een systeem dat mensen immobiliseert, reduceert en ondergeschikt maakt, en als feminist vind ik het bijgevolg belangrijk het hele plaatje te bekijken en me niet enkel in te zetten voor onderwerpen die mij persoonlijk aanbelangen. Want als we alles op onszelf gaan betrekken dan komen we geen stap verder.

Enkel door uit te zoomen wordt het grotere geheel zichtbaar en met een intersectionele bril zien we dat gelijkheid inclusief is. Als een vrouw evenveel wordt betaald dan een man, dan heeft de man daarom niet minder inkomen. Als een zwarte vrouw gelijke kansen krijgt, heeft een witte vrouw daarom niet minder opportuniteiten. Het is niet omdat iemand anders rechten heeft of krijgt, dat jij er minder hebt. Mensenrechten raken niet op. In een maatschappij waarin alles draait rond de economie, koopkracht en kapitalisme, wordt onze angst om te verliezen wat we hebben, uitgebuit. De eerste stap om te ontsnappen aan deze individualistische reflex, is het erkennen en benoemen van intersectionaliteit. Dat kunnen we doen vanuit onze empathie: luisteren als iemand zegt zich onderdrukt, ondergewaardeerd te voelen zonder aan te geven dat jij het ook niet zo makkelijk hebt. Soms gaat het niet over jou. Ik weet dat dit heel vreemd klinkt maar toch is het zo: soms.gaat.het.niet.over.jou.

Laat ons nu, vandaag, samen, beslissen een spotlicht te zetten op gelijke kansen en mensenrechten. Want of het nu gaat over seksisme, racisme, homofobie, normativiteit of discriminatie op vlak van een beperking of leeftijd, zolang we deze perspectieven niet implementeren in ons referentiekader, zal internationale vrouwendag nodig zijn.

Schrijfster Audre Lorde heeft het begrip intersectioneel denken ooit loepzuiver uitgelegd als erkenning dat verschillende discriminerende factoren, tegelijkertijd en op verschillende manieren kunnen werken en elkaar versterken. Ze legde uit onderdrukt te worden als vrouw, dubbel onderdrukt te worden als zwarte vrouw, en driedubbel onderdrukt te worden als lesbische zwarte vrouw. Zij had, met andere woorden, te maken met seksisme, racisme en homofobie. Onderdrukking is een systeem dat mensen immobiliseert, reduceert en ondergeschikt maakt, en als feminist vind ik het bijgevolg belangrijk het hele plaatje te bekijken en me niet enkel in te zetten voor onderwerpen die mij persoonlijk aanbelangen. Want als we alles op onszelf gaan betrekken dan komen we geen stap verder. Enkel door uit te zoomen wordt het grotere geheel zichtbaar en met een intersectionele bril zien we dat gelijkheid inclusief is. Als een vrouw evenveel wordt betaald dan een man, dan heeft de man daarom niet minder inkomen. Als een zwarte vrouw gelijke kansen krijgt, heeft een witte vrouw daarom niet minder opportuniteiten. Het is niet omdat iemand anders rechten heeft of krijgt, dat jij er minder hebt. Mensenrechten raken niet op. In een maatschappij waarin alles draait rond de economie, koopkracht en kapitalisme, wordt onze angst om te verliezen wat we hebben, uitgebuit. De eerste stap om te ontsnappen aan deze individualistische reflex, is het erkennen en benoemen van intersectionaliteit. Dat kunnen we doen vanuit onze empathie: luisteren als iemand zegt zich onderdrukt, ondergewaardeerd te voelen zonder aan te geven dat jij het ook niet zo makkelijk hebt. Soms gaat het niet over jou. Ik weet dat dit heel vreemd klinkt maar toch is het zo: soms.gaat.het.niet.over.jou.Laat ons nu, vandaag, samen, beslissen een spotlicht te zetten op gelijke kansen en mensenrechten. Want of het nu gaat over seksisme, racisme, homofobie, normativiteit of discriminatie op vlak van een beperking of leeftijd, zolang we deze perspectieven niet implementeren in ons referentiekader, zal internationale vrouwendag nodig zijn.