Een paradijs met geduld

22/03/06 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:25

Cuba bezit veel kwaliteiten, maar het mooist ogen ze aan boord van een 'Pontiac' uit de jaren vijftig. Zeven dagen in een nostalgisch tempo door het paradijs van de arbeidende klasse.

Als ik zeven jaar na mijn eerste bezoek op de luchthaven van Havana door de broeierige hitte stap, weet ik het weer. Armoede maakt vindingrijk, en armoede is er volop in Cuba. Via de autopista rijden we door uitgeleefde wijken met hoogbouw, naast de weg depanneert een man zijn grijsgroene sidecar, terwijl zijn vrouw gelaten toekijkt. Even verderop een portret van een lachende Fidel Castro en in reuzenletters Vamos Bien. De nacht is gevallen als ik mijn intrek neem in het huis van de voormalige suikerrietbaron O'Farrill, een nacht met spaarzame peertjes, afgeleefde maar romantische gaanderijen, heupwiegende jonge meiden op kruispunten.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners