Wanneer je op bezoek gaat bij een auteur, heb je meteen een paar verwachtingen. Dat je een propvolle bibliotheek met een klein tafeltje te zien krijgt, bijvoorbeeld. Een plek waar de auteur zich terugtrekt om te kunnen schrijven, weg van de drukte. Niet zo bij de Brusselse scenarioschrijfster en filmmaker Odile d'Oultremont. 'Ik heb wel een bureau, maar dat zit tussen de badkamer en de dressing geprangd. Een rommelhok waar ik amper schrijf, omdat het hier met de kinderen meestal druk is. Ik schrijf daarom op café', zegt Odile d'Oultremont doodserieus. 'Ik draag dan wel een koptelefoon, waardoor ik niets hoor, behalve mijn muziek. De beweging rond me prikkelt mijn verbeelding, de muziek geeft me een boost.'
...

Wanneer je op bezoek gaat bij een auteur, heb je meteen een paar verwachtingen. Dat je een propvolle bibliotheek met een klein tafeltje te zien krijgt, bijvoorbeeld. Een plek waar de auteur zich terugtrekt om te kunnen schrijven, weg van de drukte. Niet zo bij de Brusselse scenarioschrijfster en filmmaker Odile d'Oultremont. 'Ik heb wel een bureau, maar dat zit tussen de badkamer en de dressing geprangd. Een rommelhok waar ik amper schrijf, omdat het hier met de kinderen meestal druk is. Ik schrijf daarom op café', zegt Odile d'Oultremont doodserieus. 'Ik draag dan wel een koptelefoon, waardoor ik niets hoor, behalve mijn muziek. De beweging rond me prikkelt mijn verbeelding, de muziek geeft me een boost.' Odile is de echtgenote van de bekende acteur-comedian en voormalig Formule 1-piloot Stéphane De Groodt, voor wie ze ook scenario's schrijft. Beiden pendelen tussen Brussel en Parijs, waar een groot deel van hun professioneel leven zich afspeelt. 'Maar de kinderen kozen ervoor om in Brussel te wonen. In een echt huis met een tuin, in een gezellige buurt. En wij hebben die kalmte evengoed nodig om onze batterijen te kunnen opladen', legt Odile uit. Hun ruime woning in hartje Ukkel ligt half in het groen en werd verbouwd. 'Het huis had een gesloten grondplan. De tuin was amper te zien, de benedenverdieping bestond enkel uit gangen en kamertjes.' Architect Federico Alegria (van het architectenbureau K2A) maakte van de sombere spelonk een open huis met één grote leefruimte. De woonruimte, zithoek, keuken en eethoek hebben allemaal zicht op de tuin. 'Iedereen vindt dat geweldig, zowel de kinderen als onze vrienden die hier komen rondhangen. We hebben in het midden zelfs plaats voor een dansvloertje. Ik kan je verzekeren: hier hebben al heel wat memorabele etentjes plaatsgevonden.' Odile maakt films en dat merk je aan het cinematografisch gehalte van haar interieur. 'De keuken moest er als een soort bar uitzien. Decoratieschilder Céline Nassaux had daarom meteen het idee om oude spiegels na te bootsen door chocoladekleurig koperblad aan te brengen op de achterzijde van een glasplaat. De spiegel zet hier de toon. Een stuk dat je eerder in een verlaten gebouw zou verwachten. Samen met de verschillende kleuren en de kussens die ik overal laat slingeren, ontstond een soort cosy sixtiesstijl die ik zo leuk vind.' Vroeger had ze geen oog voor het inrichten van haar interieur. Dat was eerder de taak van haar man. 'Maar met deze woning veranderde alles. Opeens kreeg ik de smaak te pakken. Misschien omdat het deze keer mijn eigen huis is, waar ik een nest wil bouwen voor mijn kinderen.' Sinds Odile hier woont, gaat ze ook overal rondneuzen. Inspirerende prikkels genoeg: op rommelmarkten, in de Brusselse Hoogstraat of bij haar vriendin 'Stefka' (Stéphanie Lippens) die als Yapstock in Drogenbos een pakhuis vol vintage uitbaat. 'Sinds ik deze woning heb ingericht, spelen interieurs een grotere rol in mijn werk, zoals in de roman die ik eerder dit jaar heb gepubliceerd. Ik betrap mezelf erop dat ik alles meer door de ogen van een camera bekijk. Mijn schrijfstijl is ook visueler geworden. Ik let overal meer op decors, in restaurants, musea of bij vrienden thuis. Kortom, meer dan ooit denk ik in beelden. De inrichting van deze woning gaf in zekere zin een nieuwe wending aan mijn creatieve leven.'