Wie over de kasseien van het kunstenaarsdorp Deurle dokkert, rijdt de woning van Mike Standaert en Anna Battistini zo voorbij. Aan de buitenkant is hun jarentwintighuis zo respectvol verbouwd dat het nog steeds perfect blendt met het pittoreske kader. Maar zodra je aanbelt, kom je in een strak decor vol naoorlogs design terecht: een interieur dat allesbehalve getuigt van een dorpsmentaliteit.
...

Wie over de kasseien van het kunstenaarsdorp Deurle dokkert, rijdt de woning van Mike Standaert en Anna Battistini zo voorbij. Aan de buitenkant is hun jarentwintighuis zo respectvol verbouwd dat het nog steeds perfect blendt met het pittoreske kader. Maar zodra je aanbelt, kom je in een strak decor vol naoorlogs design terecht: een interieur dat allesbehalve getuigt van een dorpsmentaliteit. Het begint al bij de voordeur. Dat die gerecupereerd is uit een woning van architect Renaat Braem klinkt misschien vreemd. Maar Mike Standaert runt in Oostende een designzaak, White Interiors, waar hij moderne designobjecten verkoopt. Sommige komen uit inboedels van architectenwoningen, zoals die deur van Braem. 'White Interiors is mijn baby. Ik stop er al 23 jaar mijn tijd en passie in. Designhandelaar worden is meer een roeping dan een beroep waarvoor je kunt studeren. Van jongs af ging ik al vaak naar rommelmarkten. Thuis was ik de enige die zijn kamer vaak herinrichtte met spullen die ik kocht of op de zolder vond. Ik heb wel bewust een avondcursus meubelrestauratie gevolgd. Niet dat ik restaurateur wou worden, maar ik wilde bijleren over materialen en stofferingen. Eigenlijk ben ik verzamelaar en handelaar tegelijk. Als ik iets aankoop, houd ik het minstens 24 uur voor mezelf. Als ik iets te snel doorverkoop, heb ik veel te gemakkelijk spijt daarna. Als je elke dag met design bezig bent, zoals Anna en ik, is het logisch dat je interieur regelmatig verandert. Maar sommige stukken gaan hier nooit weg omdat er mooie herinneringen aan vasthangen. Zoals de keramische lampen van Jos Devriendt of mijn lage kast van Maarten Van Severen: een eerste editie, handgemaakt in zijn atelier.' Mikes vrouw, Anna Battistini, heeft een al even getraind oog. De Italiaanse komt uit een familie van antiquairs, decorateurs en houtbewerkers uit de buurt van Cinque Terre. 'Ik ben opgegroeid tussen het zeventiende- en achttiende-eeuwse antiek. Door thuis zo veel stukken te zien passeren, heb ik enorm veel bijgeleerd. Het is de beste leerschool', zegt ze. In haar winkel White Interiors 49 - ook in Deurle - specialiseert Anna zich niet in antiek, maar in twintigste-eeuws en hedendaags design en textiel. 'Mike en ik doen ook totaalinrichtingen, van de meubels tot en met de kussens en de gordijnen', zegt ze. Toen ze hun huis in Deurle in 2003 kochten, pakte het koppel hun renovatie niet overhaast aan. Ze probeerden het authentieke dorpshuis aan de buitenkant zo onopvallend mogelijk uit te breiden. Binnenin was de verbouwing veel ingrijpender: Mike en Anna creëerden een patio, waarrond hun dagelijks leven zich nu afspeelt. Via de binnentuin heb je mooie doorzichten naar de eethoek, de zithoek én het aparte tv-salon. 'Boven is de indeling een pak klassieker gebleven. In de kamers voegden we zelfs een dakkapel met een stalen raam toe om helemaal in de oude stijl te blijven. Maar de douche is dan weer in groene polyester uitgevoerd. Ons huis is een combinatie van traditie en vernieuwing.' Evengoed is het een combinatie van Belgische én Italiaanse invloeden. Met wat verbeelding zou je hun huis in Deurle zelfs als een vriendschappelijke interland kunnen beschouwen. Een wasbak van Giò Ponti, een lamp van Ettore Sottsass, een vaas van Bruno Gambone en een Soriana-zetel van Tobia Scarpa krijgen er gezelschap van Belgische stukken van Jules Wabbes, Roger Bonduel of Emiel Veranneman. 'Maar er is ook veel plaats voor hedendaags design', zegt Anna Battistini, wijzend naar een lamp in het tv-hoekje. 'We werken bijvoorbeeld al jaren samen met Claudio Brocchini. In zijn atelier maakt de Italiaan nog met de hand lampen in jarenvijftigstijl. In alles wat we in huis hebben, voel je onze liefde voor vakmanschap.'