Tania Datsenko van Chernobyl Tour regelt het toeristenbezoek aan Tsjernobyl. 'We verwachten 300% meer bezoekers in 2020. '
...

'De vierde reactor en het reuzenrad, dat zijn de foto's die iedereen op Instagram post. Maar de Exclusion Zone heeft zo veel meer interessante dingen te bieden. Ons bedrijf was tien jaar geleden een van de eerste die begeleide tours aanboden, en de Zone is natuurlijk eerst en vooral de plek waar een afschuwelijke nucleaire ramp plaatsvond. Maar ze is ook een getuige van de Koude Oorlog, met de Duga, een immens radarsysteem midden in maagdelijke bossen, dat tot vandaag raketten kan spotten die aan de andere kant van de Atlantische Oceaan afgevuurd worden. In de tien jaar dat we de tours organiseren hebben we een grote verschuiving gezien in onze bezoekers. In het begin waren het vooral toeristen uit eigen land, en toen het toerisme naar Oekraïne begon te groeien, ook mensen uit de rest van de wereld. De kernramp heeft op veel mensen een diepe indruk gemaakt. Het is een stuk collectieve geschiedenis. In 2019 hebben zo'n honderdduizend mensen de Zone bezocht, de meerderheid buitenlanders. Dat de interesse spectaculair toegenomen is na de serie merken we aan de reserveringen voor volgend jaar. Er wordt maar een beperkt aantal bezoekers op de site toegelaten, en we zien een spectaculaire toename voor 2020, waarschijnlijk gaan we naar 300% meer bezoekers. Vandaag bieden we een programma aan met een HBO-tintje. We bezoeken de kelder van de kerncentrale, waar het hoofdkwartier van het crisiscentrum gevestigd was de eerste dagen na de explosie, de medische afdeling in Pripyat, waar de eerste slachtoffers geholpen werden en waar tot vandaag de hoogradioactieve kleding van de liquidators achter slot en grendel bewaard wordt, je kunt een rit maken in een gepantserd voertuig en we serveren zelfs een authentieke lunch in de kantine van de kerncentrale. Mensen vragen weleens of het niet angstaanjagend is om telkens terug te keren naar een plek die we op onze website zelf als postapocalyptisch omschrijven, maar nee. Veel bezoekers zijn gefascineerd door de verlatenheid van de plek en ik begrijp dat gevoel. Het kan zelfs geruststellend zijn. Hoe verschrikkelijk de ramp ook was, het had nog veel erger kunnen zijn en we hebben het doorstaan. Wat ik mooi vind, is hoe de natuur recupereert. Ik houd ontzettend van de lente, maar ook in de zomer en herfst is de Zone heel mooi. Je ziet hoe planten alle ruimte weer innemen en overal duiken dieren op. Die veerkracht van de natuur is de reden waarom dit werk me zo optimistisch maakt.'