Amsterdam-IJburg : niet ver daar vandaan heeft hij er gewandeld, de zeventiende-eeuwse schilder Rembrandt van Rijn. Vanuit de binnenstad van Amsterdam maakte hij zo'n 360 jaar geleden, flanerend langs de Amstel, de Spaarndammerdijk of de Diemerzeedijk, lange wandelingen om stadsgezichten en natuurstudies te maken. Met slechts enkele lijnen wist hij het karakteristieke Hollandse landschap te vereeuwigen, met zijn boerderijen en plattelandsbevolking. De route die hij volgde is te vinden op oude kaarten van de omgeving rond Diemen en het watergebied dat nu, eeuwen later, Amsterdam-IJburg is geworden. Van het vroegere uitzicht is weinig overgebleven. IJburg (zie kader) is een zogenaamde nieuwe woningbouwlocatie (Vinex). De grote zandvlakten zullen in de komende tien jaar helemaal worden gevuld met nieuwbouw.
...

Amsterdam-IJburg : niet ver daar vandaan heeft hij er gewandeld, de zeventiende-eeuwse schilder Rembrandt van Rijn. Vanuit de binnenstad van Amsterdam maakte hij zo'n 360 jaar geleden, flanerend langs de Amstel, de Spaarndammerdijk of de Diemerzeedijk, lange wandelingen om stadsgezichten en natuurstudies te maken. Met slechts enkele lijnen wist hij het karakteristieke Hollandse landschap te vereeuwigen, met zijn boerderijen en plattelandsbevolking. De route die hij volgde is te vinden op oude kaarten van de omgeving rond Diemen en het watergebied dat nu, eeuwen later, Amsterdam-IJburg is geworden. Van het vroegere uitzicht is weinig overgebleven. IJburg (zie kader) is een zogenaamde nieuwe woningbouwlocatie (Vinex). De grote zandvlakten zullen in de komende tien jaar helemaal worden gevuld met nieuwbouw. Toch vinden we er vandaag iets van Rembrandt terug. Een moderne interpretatie van zijn zelfportret siert namelijk de woonkamer van een van de opmerkelijkste nieuwe woningen van IJburg. Het is het gele huis van Astrid Boas en Menno van der Steen, ontworpen door het architectenbureau VMX van Leon Teunissen en Don Murphy. Het was een van de eerste particuliere opdrachten op IJburg, en het resultaat was zo verrassend dat het werd opgenomen in het Architecten Jaarboek 2006-2007 van het NAI (Nederlands Architectuurinstituut). Voorheen woonden Astrid en Menno in Kadoelen ten noorden van Amsterdam. Door de komst van hun tweede zoontje moesten ze uitkijken naar een ruimere woning. Maar het was met spijt dat ze vertrokken uit hun geelgekleurde dijkhuisje met riante tuin in deze idyllische, landelijke plek. "Daar kon je eind de jaren negentig nog tegen redelijke prijzen karakteristieke woningen kopen. We wilden toen al iets bijzonders, geen anoniem rijtjeshuis. In Kadoelen hebben we ook het betere buitenleven ontdekt. Dat wilden we hier op IJburg ook, vandaar die grote loggia." "Toen we de kavel kregen, zijn we gaan nadenken wat wonen voor ons betekent", zegt Menno. "Daarmee plozen we eigenlijk de hele structuur van ons eigen leven uit. Daaruit hebben we onze verwachtingen en uitgangspunten uitgepuurd. Als media- en marketingman weet ik hoe belangrijk dat is en dat je duidelijk je eigen rol in het creatieve proces moet bewaken. Wij waren de opdrachtgevers, VMX de architecten en ideeënleveranciers. Voor ons was het gevoel van ruimte heel belangrijk en ook het buitenleven. Uiteindelijk hebben we een minimalistisch, zeg maar, basic huis, functioneel en praktisch. Maar daarom absoluut niet behoudend !" "Avond aan avond hebben we architectuurboeken uitgeplozen en foto's uit interieurtijdschriften gescheurd", vertelt Astrid. "Langzaam aan ontstaat daaruit een visie over wonen en ontwikkel je een eigen smaak." Met sfeerbeelden en foto's van meubels en kleuren werden moodboards en een collageboek samengesteld, waarvan de meeste elementen uiteindelijk ook verwerkt zijn in de woning. Zoals de witte meubels van Arne Jacobsen, de minimalistische keuken, de buitentafel van Extremis, de badkamer met witte tegeltjes van industrial de- signer Kho Liang Ie, de glanzende grasgroene vloer in de tuinkamer en het toilet vervaardigd van breukstukken Delfts blauw. In feite moet je het huis zien als een naar binnen gekeerde patiowoning, die 90 graden opgeklapt is en overeind is komen te staan, als een soort groot grachtenpand. Voor- en achtergevel zijn uitgevoerd in gele keramische tegels. In de voorgevel zit een grote loggia en de achtergevel bestaat uit simpele grote glaspuien, verdeeld over vier verdiepingen. Elke verdieping kreeg een eigen sfeer mee. Beneden is er een kleurrijke en speelse tuin/speelkamer voor de kinderen. Op de eerste verdieping kwam een praktische woonkeuken naast de loggia en daarboven het 'nest', een comfortabele familieplek en tv-ruimte om te loungen. Op de bovenste verdieping zijn de slaapkamers en badkamers te vinden. In de loop van de dag verschuift het familieleven van verdieping naar verdieping, van beneden naar boven, van ontbijt tot aan het bed. "We hebben geen gebrek aan ruimte", zegt Menno. "Toch koesteren we nieuwe ideeën voor een uitbreiding op het dak. Daar willen we een grote dakterraskamer bouwen, waarvan het glazen dak totaal opengeschoven kan worden. Ik heb steeds een beeld voor ogen dat ik op het dakterras zit te werken en uitkijk over het IJ met aan de horizon de ondergaande zon over Amsterdam. Dat lijkt me pas een sensatie !" Door Marc Heldens I Foto's Mark Seelen