G uido Van Loo is technisch directeur bij een firma gespecialiseerd in drukmachines en besteedt zijn vrije tijd aan lezen, knutselen en kokkerellen. Dit laatste gebeurt hoofdzakelijk tijdens de weekends. Hij was jong toen hij zijn eerste stappen in de keuken deed. Thuis was het op dagen dat zijn moeder werkte de gewoonte dat de kinderen zelf hun potje kookten. Moeder gaf haar kroost een kookboek en liet ze verder de vrije hand. Wanneer Guido bij grootmoeder op vakantie was, mocht hij ook van alles koken en bakken. Guido is voorzichtig begonn...

G uido Van Loo is technisch directeur bij een firma gespecialiseerd in drukmachines en besteedt zijn vrije tijd aan lezen, knutselen en kokkerellen. Dit laatste gebeurt hoofdzakelijk tijdens de weekends. Hij was jong toen hij zijn eerste stappen in de keuken deed. Thuis was het op dagen dat zijn moeder werkte de gewoonte dat de kinderen zelf hun potje kookten. Moeder gaf haar kroost een kookboek en liet ze verder de vrije hand. Wanneer Guido bij grootmoeder op vakantie was, mocht hij ook van alles koken en bakken. Guido is voorzichtig begonnen met een spiegelei of het bakken van pensen. Later is hij gaan bladeren in het historische kookboek van Gaston Clément en probeerde hij met wisselend succes allerlei gerechten uit. Nu is hij getrouwd en de trotse vader van drie dochters. Hij kookt meestal in de weekends en soms ook op weekdagen wanneer hij thuiskomt vóór zijn vrouw. In de week zijn de bereidingen uiterst eenvoudig en is pasta troef. In huize Van Loo komt uit gezondheidsoverwegingen weinig vlees op tafel. Als er toch vlees is, is dat meestal gevogelte. De zaterdagmorgen bezoekt de hobbykok regelmatig de markt van Mechelen, waar hij alles vindt wat hij nodig heeft. Thuis in de keuken begint Guido te experimenteren, waarbij hij zich laat inspireren door gerechten uit kookboeken. Het boek Gaston Clément, de raadsman in de kookkunst uit 1952, dat hij kreeg van zijn vader, is nog immer favoriet. Ook het standaardwerk van De nieuwe Franse keuken van Paul Bocuse en het kookboek van de Boerinnenbond, een cadeau toen hij trouwde, raadpleegt Guido veel. De hobbykok is in z'n element wanneer hij voor speciale gelegenheden iets bijzonders kan kokkerellen, zoals een tulband van zeetongen of zalm met wilde paddestoelen uit de oven. Guido Van Loo houdt veel van Italiaans en zijn kinderen zijn verlekkerd op deegwaren. Soms vervangt hij de deegwaren door couscous. Het recept van de scampi's in pikante saus is een van de voorkeursgerechten van zijn vrouw Greet. Het dateert nog uit de periode dat Guido in Leuven als ambtenaar aan de universiteit was verbonden en dat hij meestal vóór zijn echtgenote thuis kwam. De mulligatawny is een currysoep, geïnspireerd op de Indische keuken. De bereiding werd door Guido naar zijn hand gezet : het gerecht is snel klaar en men kan er twee dagen van eten. Voor het recept van de chocolade- muffins combineerde de hobbykok twee bestaande recepten en voegde hij op eigen initiatief mandarijntjes toe. De kinderen zijn verlekkerd op de muffins en nemen ze zelfs mee naar school in hun lunchbox. De keuze van de wijn gaat naar een Mâcon-Villages, Domaine des Valanges van het jaar 2000. De wijn past zowel bij voor- als hoofdgerecht en kost 8,55 euro bij wijnhandelaar De Heerlyckheid (Pretoriastraat 28, 2600 Antwerpen). pieter van doveren . foto's diane hendrikx