"Dit terrein werd ons bij wijze van spreken in de schoot gegooid", zegt architect Jan Demuynck, die deze woning bouwde voor zijn vrouw Sabine en hun twee kinderen. "Het perceel heeft een nogal ongunstige vorm : het helt sterk af naar achteren en wordt door de woning van de buren tot een L-vorm ingesneden. Niemand anders bleek zich geroepen te voelen om deze nadelen tot troeven om te buigen. Mijn vrouw en ik zijn beiden architect, we zagen onmiddellijk wat we met dit stuk grond konden doen. We hebben ervoor gekozen om ons huis niet tegen dat van de buren te bouwen. Zo creëerden we onze eigen binnensteeg. Deze biedt zowel privacy als contact met de straat, ze laat licht binnen en beschut tegelijkertijd tegen overbezonning. 's Zomers parkeren we onze mobilhome voor de ingang van de steeg. Zo maken we een terras."
...

"Dit terrein werd ons bij wijze van spreken in de schoot gegooid", zegt architect Jan Demuynck, die deze woning bouwde voor zijn vrouw Sabine en hun twee kinderen. "Het perceel heeft een nogal ongunstige vorm : het helt sterk af naar achteren en wordt door de woning van de buren tot een L-vorm ingesneden. Niemand anders bleek zich geroepen te voelen om deze nadelen tot troeven om te buigen. Mijn vrouw en ik zijn beiden architect, we zagen onmiddellijk wat we met dit stuk grond konden doen. We hebben ervoor gekozen om ons huis niet tegen dat van de buren te bouwen. Zo creëerden we onze eigen binnensteeg. Deze biedt zowel privacy als contact met de straat, ze laat licht binnen en beschut tegelijkertijd tegen overbezonning. 's Zomers parkeren we onze mobilhome voor de ingang van de steeg. Zo maken we een terras." Ondanks de grote glaspartij hebben de bewoners geen last van nieuwsgierige blikken. "In de tuin hebben we op strategische plekken wat groen gezet en doordat het terrein zes meter hoger ligt dan dat van de buren hebben we zeker geen inkijk. Vooraan, aan de straat, proberen de voetgangers wel eens binnen te gluren. We hebben berekend dat een voorbijganger met een normale snelheid drie seconden de tijd heeft om onze woning te scannen. Dus die weet eigenlijk niet waar eerst te kijken. En mensen die echt stoppen om te gluren kunnen meestal niets zien door de reflectie in het glas. Eigenlijk zien wij hen beter dan zij ons." Het huis bestaat uit drie identieke open verdiepingen die elk verschillend werden ingedeeld aan de hand van kamerhoge Ikeakasten of lichte structuren in multiplex. Elke etage heeft een dagzone die tegen de glazen gevel aanligt. Zo worden de dagactiviteiten over het hele huis verdeeld en is er ondanks de compactheid ook voldoende privacy. De nachtzones liggen tegen de gesloten gevel aan en zijn opgevat als alkoven. Op de benedenverdieping bevindt zich de slaapkamer en badkamer van Jan en Sabine. Hier dient de dagruimte soms als computerkamer, soms als tv-hoek. Jan en Sabine houden ervan om de functies van de dagruimtes af en toe te veranderen. Op de eerste verdieping werden de eetplek en de keuken ondergebracht. Deze laatste is nu opgebouwd uit standaardelementen, maar Jan wil hier mettertijd een wandmeubel ontwerpen dat zowel de keuken als berging bevat. Helemaal bovenaan hebben de kinderen hun slaapkamers en badkamer. De alkoofjes zijn erg gezellig en compact. Ook de piano en een bureau zijn hier neergezet. Het interieur is een leuke mix van vintage, design en Ikeaspullen. Lampen van Maarten Van Severen combineren vlotjes met een oude vintage zetel. Het ruwe van de blinde muur van de aanpalende woning krijgt een echo in de basic afwerking van het huis. Toch zijn de eigenaars erin geslaagd dat ruwe in evenwicht te brengen met het huiselijke. De woning is een lowbudgetproject. Er werd gekozen voor standaardbouwproducten en Jan en Sabine hebben ook zelf de handen uit de mouwen gestoken. De trappen, vloerisolaties en zelfs de dakafwerking hebben ze zelf gedaan. "Met kokende pek werken op het dak, dat was mijn uitdaging van het jaar", zegt Jan. Doordat de scheidingswanden in de woning opgebouwd zijn uit lichte structuren, of gewoon bestaan uit kasten, kan de indeling van het huis gemakkelijk en snel gewijzigd worden. Deze flexibiliteit is zeer belangrijk voor de bewoners. "Zowel Sabine als ik zijn al ettelijke keren verhuisd", zegt Jan. "De drempel nemen van 'ik ga een huis bouwen', vond ik absoluut niet evident. Ik wist niet of ik dat wel wou. Ik wil nog altijd de vrijheid hebben om over tien jaar te beslissen om te verhuizen. Want mij hier neerzetten tot en met mijn pensioenleeftijd, daar heb ik geen enkele behoefte aan. Stel dat we beslissen te verhuizen en ik mijn bureau toch wat laat groeien, dan kan ik hier mijn kantoor onderbrengen. Door enkele wanden weg te halen of bij te bouwen kan de indeling snel aangepast worden. Of misschien verkopen we het huis later. Zien de nieuwe eigenaars die alkoofjes niet zitten, dan kunnen ze die er snel uitgooien. Zo houden we alle opties vrij." jandemuynckarchitecten@gmail.com Tekst Jana Malfroid / OWI Foto's Filip Dujardin / OWI