Anouk Océanne pende haar kennis over vintage neer in het boek Vintage Forever. Met ons deelt ze enkele tips om echte, kwalitatieve vintage designermode te shoppen.
Anouk Océanne heeft een neus voor vintage. Al meer dan vijftien jaar struint ze winkels, markten en thriftshops af. Tot 2023 had ze ook haar eigen vintagewinkel in Amsterdam, Rêveuse Vintage.
Hoe check je de authenticiteit van designervintage?
Je wil échte vintage designermode, geen kopie. Hoe pakt je dat aan? Anouk Océanne geeft raad:
1 – Gebruik technologie
‘Je hoeft maar een foto te uploaden van je kledingstuk en Google laat je zien of het al ergens op het internet staat,’ tipt Anouk. ‘Als je twijfelt over de echtheid van een stuk, kun je het beste vergelijken met ofwel precies hetzelfde, ofwel een stuk uit dezelfde periode van dat merk. Het mooiste is het als het stuk online al te vinden is bij een betrouwbare resale-website waar de producten op echtheid worden gecontroleerd.’
2 – Let op alle details
‘Komen de vorm, de kleur, de stof, de voering en het patroon overeen? Let ook op de knopen, zakken, ritsen en andere decoratie. Zitten de labels op dezelfde plek? Zijn ze op de juiste manier bevestigd, kloppen de kleur en het lettertype van het label? Maak een zo uitgebreid mogelijke vergelijking om erachter te komen of het klopt.’
3 – Gebruik je gezond verstand
‘Bij een designeritem mag je een bepaalde kwaliteit verwachten. Namaak zal vaak uit een stuk goedkopere materialen bestaan dan het echte werk. Kijk als er geen label in je kledingstuk zit extra scherp naar de andere onderdelen: matchen ze met de kwaliteit die je mag verwachten van een designerstuk? Hoe is de afwerking? Zijn er luxe knopen gebruikt of goedkope? Zijn eventuele ritsen netjes en professioneel ingezet?’
4 – Labelswitches
Waar kun je op letten? ‘Met de naaimachine vastgestikte designerlabels of slordige, scheve bevestigingen zijn een teken aan de wand,’ stelt Anouk Océanne. ‘Over het algemeen werden designerlabels voor 1980 met de hand vastgezet in het kledingstuk met draad die past bij de kleur van het. Als het voor de tijdsperiode of het merk wél gebruikelijk is om het label met de naaimachine vast te naaien, zal dit altijd netjes zijn.
Zijn de labels opvallend klein of groot in vergelijking met het item? Als er een buitenproportioneel klein label in je vintagejas genaaid zit, moeten alle alarmbellen afgaan: het kan zomaar dat het label van een designeraccessoire afkomstig is. Ook verdacht: labels die in de zijnaad of op een andere ongebruikelijke plek genaaid zijn.
Labels die te oud of te modern lijken voor het ontwerp van het kledingstuk. Labels veranderen met de tijd vaak van kleur, lettertype enzovoort. Online kun je nagaan in welke periode een designer precies het label gebruikte dat je voor je hebt.’
5 – Licenties
‘Niet nep, maar wel iets om je bewust van te zijn: veel merken geven licenties uit aan producenten om kleding te produceren onder hun merknaam. De jaren ’70 en ’80 zijn hoogtijdagen voor licenties van grote modemerken als Christian Dior, Pierre Cardin en Yves Saint Laurent, waardoor talloze producten op de markt komen die ergens anders gemaakt en verkocht worden, en waarvan kwaliteit en prijsklasse vaak een stuk lager liggen. Het laat maar weer zien dat niet elk (legaal) product met een designernaam erop meteen heel zeldzaam of waardevol is.’
Extra tips voor vintage designertassen
- Namaak is slimmer dan ooit
Waar fake tassen vroeger makkelijk te herkennen waren, is dat vandaag niet meer zo. Sinds de opkomst van internet groeide de namaakmarkt explosief en ontstond de ‘superfake’-tas: een kopie die soms nauwelijks van het ‘echte’ exemplaar te onderscheiden is, zelfs voor professionals. Dat zet de waarde van authenticiteit én de resale-markt onder druk. Wees extra voorzichtig met recente modellen. Volgens Océanne is de kans klein dat een correct gedateerde vintagetas uit de vorige eeuw nep is. Maar bij tassen van na 2000 is waakzaamheid nodig. Voor tweedehands tassen geproduceerd vanaf 2015 raadt ze aan een expert in te schakelen. - Een echte designertas is foutloos
Luxehuizen hanteren extreem strenge kwaliteitscontroles. Is er een scheef label, een losse steek of een productiefout? Dan wordt de tas afgekeurd en vaak vernietigd. Zoals Anouk Océanne het stelt: ‘De kans dat je een authentieke designertas vindt met zo’n foutje is 0,0 procent.’ - Algemene ‘red flags’
Om het risico te beperken, kies je best voor een oudere tas en controleer je een aantal vaste aandachtspunten. Océanne noemt dit ‘red flags’ die merkoverschrijdend zijn.
De stiksels moeten gelijkmatig zijn en exact uitgelijnd. Dubbel stikwerk, losse draadjes of correcties op één plek wijzen vrijwel altijd op namaak. De voering moet stevig vastgestikt zijn, nooit gelijmd. - Materiaal moet kloppen met je zintuigen
Leer hoort te voelen en te ruiken als leer. Een chemische geur of plasticgevoel is verdacht. Ook bij gecoat canvas geldt: neutrale geur, egale kleur en slijtage enkel waar die logisch is. - Hardware verraadt meer dan je denkt
Metaal van hoge kwaliteit voelt warm of koud aan naargelang de omgeving. Plastic niet. Ritsen moeten soepel lopen en zijn doorgaans afkomstig van vaste kwaliteitsleveranciers die per merk te checken zijn. - Logo’s en tekst zijn millimeterwerk
Merken houden strikt vast aan lettertype, uitlijning en verhoudingen. Afwijkingen, hoe klein ook, zijn verdacht. Die details helpen ook bij het dateren van een tas, aangezien logo’s doorheen de jaren veranderen. - Authenticatiecodes checken
Deze verschijnen pas vanaf de jaren ’80 en moeten overeenkomen met periode, productieland en model. Online controle is mogelijk, maar ook hier geldt: sluitend bewijs wordt steeds zeldzamer.
Vintage Forever, Anouk Océanne, Atlas Contact. 29,99 euro
Ontdek met deze gids wat vintage kleding is en hoe je de echte parels herkent, onderhoudt en draagt – voor een garderobe die je voor altijd zult koesteren
