Het United Fashion Festival van het MAD toont wat de toekomst van mode zou kunnen zijn: eentje waarin producenten en consumenten hongerig zijn naar minder en beter. De curators verzamelden veertig ontwerpers die onze relatie met kleding onderzoeken en vernieuwende projecten en creaties op touw zetten. Een van deze innovators is Lucie Chaptal, die met haar platform We Made Together, mensen wil samenbrengen in het vieren, eren en koesteren van kleding. 'Letter To Your Clothes' is een project van Lucie's platform waar we ons graag door laten inspireren tijdens Fashion Revolution Week.
...

Het United Fashion Festival van het MAD toont wat de toekomst van mode zou kunnen zijn: eentje waarin producenten en consumenten hongerig zijn naar minder en beter. De curators verzamelden veertig ontwerpers die onze relatie met kleding onderzoeken en vernieuwende projecten en creaties op touw zetten. Een van deze innovators is Lucie Chaptal, die met haar platform We Made Together, mensen wil samenbrengen in het vieren, eren en koesteren van kleding. 'Letter To Your Clothes' is een project van Lucie's platform waar we ons graag door laten inspireren tijdens Fashion Revolution Week. Een klein jaar geleden studeerde Lucie Chaptal af aan de Nederlandse school ArtEZ als Master in de richting 'Fashion Design (Practice Held in Common)'. 'Het is geen traditionele modeschool, maar veeleer gefocust op innerlijke drijfveren en de verbinding met anderen. Het gaat, zoals de naam al zegt, over wat we gemeenschappelijk hebben,' vertelt ze enthousiast. Lucie startte haar briefproject om eraan te herinneren dat kledingstukken geen wegwerpproducten zijn, maar items met een verhaal. In onze moderne samenleving zijn mensen door de band genomen veel minder emotioneel verbonden aan hun kleding. We kunnen voor weinig geld continu nieuwe outfits shoppen, die erg trendgevoelig en van lage kwaliteit zijn. 'Vroeger was vakmanschap nog veel dichterbij', licht Lucie toe. 'We zagen hoe mensen stoffen weefden, kant klosten, kleding stikten en kapotte stuks herstelden. Kleding en kennis werd met liefde van generatie op generatie doorgegeven. Onze grootouders hebben dat nog meegemaakt, maar intussen wordt kledij ver van ons bed geproduceerd en volgen de trends elkaar veel te snel op.'Doordat de kennis rond het maken van kleding stilaan aan het verdwijnen is in onze contreien, verliezen we ook een deel van onze geschiedenis en het respect voor de ambacht en het product. 'Er zit bijgevolg minder betekenis in wat we dragen.' Lucie hoopt een tegengif te bieden met haar projecten. 'Ik wil banden smeden tussen mensen, kleding en duurzaamheid.'Iets fysiek ervaren helpt om meer inzicht te krijgen en een blijvende herinnering te creëren. 'Vandaar mijn herstelworkshops en de uitnodiging tot het schrijven van een brief', klinkt het. Tijd heelt wonden, zegt men wel eens. Dat geldt ook voor onze kleding: als je er tijd in stopt, kan je het herstellen en het zelfs mooier, sterker en waardevoller maken dan het al was. Je voegt iets toe van jezelf, waardoor je veel minder argeloos zult omgaan met je kledingstuk. 'Door de zichtbare borduursels op mijn kleding draag ik letterlijk mijn eigen verhaal. Ik word m'n kleding ook minder snel beu, omdat de stuks met me mee kunnen evolueren,' vertelt ze gepassioneerd. Wanneer je de tijd neemt om een brief te schrijven naar je kleding, besef je al snel dat een mode-item veel meer is dan een stuk stof dat ons warm houdt. 'Het schrijfproces laat ons nadenken over de esthetische, culturele en sociale waarde van mode.' Door elkaars brieven te lezen, krijgen we bovendien inzicht in wat anderen verbindt met hun kledij. 'Ik denk dat het heel belangrijk is om te luisteren naar diverse opinies en eruit te leren. Zo sta ik ook in het leven. Het is veel interessanter om met een open geest te leren van elkaar dan er automatisch vanuit te gaan dat onze eigen aanpak de beste is,' besluit Lucie. .