De petitie #PayUp focust op Bangladesh, omdat tachtig procent van de Bengaalse exportproducten uit de textielsector komen. Deze pandemie is dus een financiële aderlating van jewelste voor het land. Sinds de coronacrisis begon, werd er al een verlies van drie miljard dollar opgetekend.

Organisaties die zich inzetten voor de rechten van textielarbeiders maken zich zorgen. Wanneer de kledingindustrie stilligt, komt er geen geld binnen en worden miljoenen arbeiders dus niet betaald. Ook in landen zoals Myanmar en Cambodja is de situatie erg gelijkaardig. Voor de coronacrisis kregen textielarbeiders al amper een leefbaar loon, maar nu westerse merken bestellingen niet betalen en annuleren, dreigt er een massale werkloosheid. Bovendien is het voor de arbeiders kiezen tussen hun job volledig verliezen en thuis in isolatie gaan of wel opdagen, maar misschien besmet geraken. Kalpona Akter, directeur van het Bangladesh Centre for Worker Solidarity (BCWS), stelt tijdens een interview met Forbes dat de kledingarbeiders zelfs in quarantaine niet veilig zijn. 'Ze wonen met vijf of zes mensen in een super kleine ruimte, die vaak in slechte staat is. Als één iemand besmet wordt, zal de rest binnen de kortste keren ook besmet zijn. Bangladesh is een van de meest dichtbevolkte landen, social distancing is dus haast onmogelijk.'

Bang voor gevolgen

De non-profit Remake eist via de #PayUp-petitie dat de grote modemerken hun bestellingen zo snel mogelijk betalen. Ondertussen hebben enkele merken dat ook gedaan, maar er zijn er nog heel wat die niet over de brug komen met betalingen en in alle talen zwijgen over de situatie. Op de lijst van merken die nog niet betaald hebben prijken namen zoals Zara en C&A.

In een interview met Women's Wear Daily vertelt Ayesha Barenblat, de oprichtster van Remake, dat sommige fabrieksbazen niet durven klagen. 'Ze zwijgen over de onbetaalde facturen, omdat ze bang zijn dat de merken niet meer met hen zullen willen samenwerken. Don't bite the hand that feeds you is het motto.'

Actie ondernemen

Fashion Revolution, een andere organisatie die in de bres springt voor kledingarbeiders, stelt dat merken sneller geneigd zijn om over te gaan tot actie wanneer hun klanten persoonlijk mails sturen. Een tactiek die ze ook toepassen tijdens Fashion Revolution Week, ter herdenking van de ingestorte fabriek Rana Plaza zeven jaar geleden. Naast de petitie tekenen van Remake, kan je dus ook via mail of sociale media laten weten dat je als klant verwacht dat modemerken eerlijk handelen.

Gelukkig zijn er ook modemerken die wel hun verantwoordelijkheid nemen door hun bestellingen te betalen, te kiezen voor ethische fabrieken, mondmaskers te naaien voor de zorgsector en geld te doneren aan noodfondsen. Door bij deze merken te kopen, draag je als consument ook je steentje bij.

De petitie #PayUp focust op Bangladesh, omdat tachtig procent van de Bengaalse exportproducten uit de textielsector komen. Deze pandemie is dus een financiële aderlating van jewelste voor het land. Sinds de coronacrisis begon, werd er al een verlies van drie miljard dollar opgetekend. Organisaties die zich inzetten voor de rechten van textielarbeiders maken zich zorgen. Wanneer de kledingindustrie stilligt, komt er geen geld binnen en worden miljoenen arbeiders dus niet betaald. Ook in landen zoals Myanmar en Cambodja is de situatie erg gelijkaardig. Voor de coronacrisis kregen textielarbeiders al amper een leefbaar loon, maar nu westerse merken bestellingen niet betalen en annuleren, dreigt er een massale werkloosheid. Bovendien is het voor de arbeiders kiezen tussen hun job volledig verliezen en thuis in isolatie gaan of wel opdagen, maar misschien besmet geraken. Kalpona Akter, directeur van het Bangladesh Centre for Worker Solidarity (BCWS), stelt tijdens een interview met Forbes dat de kledingarbeiders zelfs in quarantaine niet veilig zijn. 'Ze wonen met vijf of zes mensen in een super kleine ruimte, die vaak in slechte staat is. Als één iemand besmet wordt, zal de rest binnen de kortste keren ook besmet zijn. Bangladesh is een van de meest dichtbevolkte landen, social distancing is dus haast onmogelijk.' De non-profit Remake eist via de #PayUp-petitie dat de grote modemerken hun bestellingen zo snel mogelijk betalen. Ondertussen hebben enkele merken dat ook gedaan, maar er zijn er nog heel wat die niet over de brug komen met betalingen en in alle talen zwijgen over de situatie. Op de lijst van merken die nog niet betaald hebben prijken namen zoals Zara en C&A. In een interview met Women's Wear Daily vertelt Ayesha Barenblat, de oprichtster van Remake, dat sommige fabrieksbazen niet durven klagen. 'Ze zwijgen over de onbetaalde facturen, omdat ze bang zijn dat de merken niet meer met hen zullen willen samenwerken. Don't bite the hand that feeds you is het motto.' Fashion Revolution, een andere organisatie die in de bres springt voor kledingarbeiders, stelt dat merken sneller geneigd zijn om over te gaan tot actie wanneer hun klanten persoonlijk mails sturen. Een tactiek die ze ook toepassen tijdens Fashion Revolution Week, ter herdenking van de ingestorte fabriek Rana Plaza zeven jaar geleden. Naast de petitie tekenen van Remake, kan je dus ook via mail of sociale media laten weten dat je als klant verwacht dat modemerken eerlijk handelen.Gelukkig zijn er ook modemerken die wel hun verantwoordelijkheid nemen door hun bestellingen te betalen, te kiezen voor ethische fabrieken, mondmaskers te naaien voor de zorgsector en geld te doneren aan noodfondsen. Door bij deze merken te kopen, draag je als consument ook je steentje bij.