Ongeveer veertien procent van het geproduceerde voedsel gaat elk jaar verloren, met Zuid-Azië, Noord-Amerika en Europa als de slechtste leerlingen van de klas. Ter illustratie: in Nieuw-Zeeland en Australië gaat 5,8 procent van het voedsel verloren, in Centraal- en Zuid-Azië bijna 21 procent.

Te traditioneel

Kwetsbaar voedsel zoals groenten en fruit gaat logischerwijs vaker verloren (22 procent) dan bijvoorbeeld granen en peulvruchten (9 procent). 'We hebben geconstateerd dat de verliezen het grootste zijn bij de producenten, waar het oogsten en slachten plaatsvindt', zegt hoofd statistiek van FAO, Carola Fabi. 'Er is bijvoorbeeld een groot probleem met de opslaginfrastructuur in de boerderijen.'

Ze verwijst daarbij naar landen waar traditionele methoden worden gebruikt om voedsel te stockeren, waardoor het blootgesteld wordt aan micro-organismen, insecten en knaagdieren. Eenvoudige ingrepen zoals het vervangen van houten silo's door metalen tonnen, en het gebruik van zakken die behandeld zijn met insecticiden, zouden de verliezen al aanzienlijk kunnen verminderen, aldus Fabi. 'Landbouwers hebben echter niet altijd de middelen om toegang te krijgen tot deze technieken. In die gevallen is overheidssteun nodig.'

Ambitieus

Het rapport van de FAO is gebaseerd op de meest recente cijfers, die dateren van 2016. Om het probleem volledig de wereld uit te helpen, zijn meer gedetailleerde data over de bevoorradingsketen nodig, aldus het rapport. De Verenigde Naties willen, in het kader van het duurzame ontwikkelingsprogramma, tegen 2030 de voedselverspilling per persoon met de helft verminderen en het voedselverlies in de productieketen terugdringen.

'Voedselverlies zet onnodig veel druk op het milieu en de grondstoffen die gebruikt werden om het voedsel te produceren', zegt directeur-generaal van FAO Qu Dongyu. 'Het betekent in essentie dat grondstoffen werden verspild en zonder reden vervuiling werd gecreëerd en broeikasgassen werden uitgestoten.'