Tien jaar geleden besloot de Britse foodjournaliste Felicity Cloake te onderzoeken wat de allerbeste manier is om worst te bakken. Klopt het dat je gaatjes moet prikken voor je een worst in de pan legt? Of is dat net helemaal fout en de snelste weg naar een uitgedroogd exemplaar? Felicity trok naar de slager en versleepte een karrenvracht worst naar haar kleine Londense keuken. De proefondervindelijke braadsessies leidden tot een uitgebreid krantenverslag over dé perfect gebakken worst.
...

Tien jaar geleden besloot de Britse foodjournaliste Felicity Cloake te onderzoeken wat de allerbeste manier is om worst te bakken. Klopt het dat je gaatjes moet prikken voor je een worst in de pan legt? Of is dat net helemaal fout en de snelste weg naar een uitgedroogd exemplaar? Felicity trok naar de slager en versleepte een karrenvracht worst naar haar kleine Londense keuken. De proefondervindelijke braadsessies leidden tot een uitgebreid krantenverslag over dé perfect gebakken worst. Vervolgens gebeurde er iets onverwachts: de lezers van The Guardian gingen uit hun dak. Ze smulden van die praktische handleiding en wilden meer: de ideale omelet, de perfect gekookte aardappel, de ultieme steak. De commentaren onder het artikel smeekten om een vervolg. Zo ontstond de intussen iconische rubriek ' How to cook the perfect...' die wekelijks verschijnt in TheGuardian. In november vorig jaar bundelde ze 120 essentiële recepten uit haar columns in het boek Completely Perfect. Wij spraken met Felicity Cloake over alledaagse perfectie in de keuken. De column heeft zich binnen gewrongen in alle hoeken van Cloakes leven. 'Als er vrienden komen eten, is het zaak om hun mening over het recept te noteren voor ze dronken zijn', lacht Felicity. Haar appartement is intussen voor een kwart gevuld met kookboeken - 'Niet houdbaar, ik weet het.' En haar fiets is uitgerust met een extra bagagedrager voor de vele boodschappen die bij de job horen: 'Ik kook de hele tijd.' Hoe gaat de zoektocht naar een perfect recept in zijn werk, willen we graag weten. 'Ik start met het vergelijken van alle recepten die ik tegenkom', aldus Cloake. 'Vaak grijp ik terug naar recepten van bekende chefs als Nigella Lawson of Nigel Slater, maar ook blogs zijn een handige tool. Daar lees ik vooral de commentaren onder de recepten zodat ik meteen zicht krijg op de struikelblokken waar thuiskoks over vallen. Voor historische recepten ga ik weleens naar de British Library om in oude kookboeken te snuffelen.' Als er vijf à zes uiteenlopende recepten op tafel liggen, onderzoekt Cloake de onderlinge verschillen. Na uitgebreid testen stelt ze een recept samen dat zijzelf en haar testpubliek het lekkerst vinden. 'Maar ik geef ook altijd aan hoe je kunt variëren', vult Cloake aan. 'Als jij niet houdt van krokante koekjes, maar een chewy koek lekkerder vindt, kun je in mijn research terugvinden hoe je een deeg maakt dat zachte koekjes oplevert. Door de recepten in stukken te breken en elk onderdeel uit te leggen, krijgen lezers meer inzicht in het DNA van een recept en leren ze te vertrouwen op hun eigen intuïtie. Hoewel er perfect in de titel staat, wil ik toch niet overkomen als een allesweter. (lacht) Er is meer dan één manier om de perfectie te bereiken.' De recepten die minutieus worden ontleed zijn steevast klassiekers waar het grote publiek vertrouwd mee is. 'Ik maak geen chefcreaties,' aldus Cloake, 'het zijn alledaagse recepten waar iedereen een band mee heeft.' Vindt ze zonder probleem elke week opnieuw een recept dat aan die criteria voldoet? 'Het is niet makkelijk, maar gelukkig komen er continu nieuwe foodtrends aanwaaien. Zo kende een paar jaar geleden niemand het tradi- tioneel Italiaanse pastagerecht spaghetti cacio e pepe terwijl het nu op elke Londense menukaart te vinden is. Zo blijf ik bezig. (lacht) Soms zijn er ook klassiekers waarvan ik haast niet kan geloven dat ik ze nog niet heb ontleed. Dan kan ik niet wachten om ze onder handen te nemen.' De recepten leiden langs de vele culinaire identiteiten van de Britse keuken: Indiase curry, Thaise noedels, Midden-Oosterse hummus. Maar ook Britse klassiekers zoals een stevige pork pie of een hartige Irish stew worden onder handen genomen. 'Er zijn veel authentieke recepten die het ontdekken waard zijn', zegt Cloake. 'Ik weet dat de Britse keuken geen al te beste reputatie heeft, maar geloof me: er is veel lekkers te vinden in de Britse culinaire geschiedenis. Ook wij Britten zijn dat een tijdlang uit het oog verloren. Maar we beginnen een hernieuwde culinaire zelf- liefde te ontwikkelen.' In essentie hoopt Cloake haar lezers aan te zetten om hetzelfde recept keer op keer te maken totdat ze het helemaal naar hun hand hebben gezet en er hun eigen perfecte versie van hebben ontwikkeld. 'Het ultieme doel is dat lezers zich een gerecht eigen maken zodat ze uiteindelijk het recept niet meer nodig hebben.'