Het was een lang en opwindend mannenmodeseizoen. De marathon begon begin juni in New Jersey, aan de oevers van de Hudson, met de eerste herenshow van Anthony Vaccarello voor Yves Saint Laurent - jongens in glitter en skinny jeans - en eindigt op een strand in de buurt van Marseille, met de allereerste mannenshow van de jonge Franse ontwerper Jacquemus - jongens op blote voeten in het zand.
...

Het was een lang en opwindend mannenmodeseizoen. De marathon begon begin juni in New Jersey, aan de oevers van de Hudson, met de eerste herenshow van Anthony Vaccarello voor Yves Saint Laurent - jongens in glitter en skinny jeans - en eindigt op een strand in de buurt van Marseille, met de allereerste mannenshow van de jonge Franse ontwerper Jacquemus - jongens op blote voeten in het zand. Tussenin gaven tientallen ontwerpers en merken hun visie op de toekomst van de mode: wat te dragen in 2019? De mannenmode groeit nog altijd sterker dan de damesmode. Vooral in Parijs lijkt de sector in volle bloei. Er stonden de afgelopen week maar liefst vijftig shows geprogrammeerd op de officiële kalender, en twintig presentaties. Reken daarbij nog een hele reeks shows in de marge van die kalender (soms van bekende namen: Raf Simons, bijvoorbeeld, of de Y-3 lijn van adidas), showroomafspraken met kleinere merken en jonge ontwerpers, en allerhande feestjes en cocktails. Het aanbod is overweldigend en de signalen die worden uitgestuurd zijn soms verwarrend. Of in elk geval niet altijd even coherent. De vraag van één miljoen: blijft de streetwearkoorts duren? Het beknopte antwoord is 'ja, maar'. Branding lijkt voor veel merken nog altijd belangrijker dan ouderwetse creatie. De meer traditionele modeliefhebber gruwt daarvan: het romantische idee van de couturier in witte stofjas met naald en draad en schaar en paspop ligt aan diggelen. Maar de nieuwe, minder op technisch vernuft gebaseerde mode (hoodies, logo's, sneakers) is minder elitair, inclusiever en jonger. Vrolijker ook. Zij het niet noodzakelijk goedkoper. Daar kun je je vragen bij stellen. De veredelde streetwear van Virgil Abloh voor Louis Vuitton is cool, maar wat is precies de toegevoegde waarde? Geen wonder dat hier en daar in Milaan en Parijs het keurige silhouet opnieuw de kop opstak. Ablohs eerste show van Vuitton, op een regenboogkleurige catwalk in de tuin van het Palais Royal, was een van de twee blockbusters van de Parijse modeweek.De andere show met historische waarde: het debuut van Kim Jones bij Dior. Jones was jarenlang de ontwerper van de mannenlijn van Louis Vuitton. Hij deed zijn baan uitstekend, vond er het juiste evenwicht tussen chic en cool -- met als hoogtepunt de capsulecollectie met streetweargigant Supreme, een dik jaar geleden. Bij Dior vervangt hij Kris Van Assche. De prestaties van de Belg bij de Franse luxekampioen werden niet door iedereen geapprecieerd, maar wel door zijn bazen -- hij zou anders geen tien jaar op post zijn gebleven -- en ook door jonge kapitaalkrachtige, modebewuste Chinezen. Hoe dan ook, verandering doet leven. Het was dus allicht tijd voor een update van Dior. Alleen al de aandacht voor de regimewissels, van de sociale media en de pers, is goud waard. Kim Jones bouwde een cirkelvormige arena op de grote binnenkoer van de Garde Republicaine, aan de rand van de Marais. Centraal stond een tien meter hoog standbeeld van de Amerikaanse kunstenaar Kaws (bekend van zijn samenwerkingen, onder meer met winkelstraatimperium Uniqlo). Het standbeeld stelde Christian Dior voor, met in zijn armen diens hond Bobby. Dior was helemaal uitgevoerd in bloemen, en de viervoeter van porselein. Het was, zo liet een perscommuniqué weten, een replica van een oud parfumflacon. Aan de voeten van monsieur Dior cirkelde een frontrow met louter celebrities, waar we vanop de tribune konden neerkijken. In ons vizier: Kate en Naomi, Victoria en Brooklyn, Kris Van Assche en Haider Ackermann (die bij Berluti plaats ruimt voor Van Assche), Jun Takahashi van Undercover, Lenny Kravitz, Virgil Abloh, A$AP Rocky en Karl Lagerfeld. En Detox, ster van Ru Paul's Drag Race, seizoen vijf. En Kenzo Takada, de stichter van Kenzo. En Lily Allen en Lenny Kravitz. Mocht de show vervelen, hadden we toch nog wat entertainment aan onze voeten. De mannenlijn van Dior is recenter dan je zou kunnen vermoeden: Hedi Slimane begon met Dior Homme in 2000, met Van Assche als zijn rechterhand. Daarvoor werkte Dior met licenties, en stond Dior Monsieur voor klassieke, saaie pakken, hemden en dassen. Van Assche nam over in 2007, en sprak altijd met veel enthousiasme over de knowhow van het atelier dat hij tot zijner beschikking had: een luxe, zelfs in de luxe. Kim Jones ging drie maanden geleden aan de slag. Hij veranderde de naam van Dior Homme in Dior, en verkende de geschiedenis van het merk: Christian Dior zelf, zijn couture, maar ook de gouden jaren onder John Galliano. De aanpak was enigszins vergelijkbaar met die van Raf Simons toen hij na het tijdperk van Galliano de vrouwenmode van Dior mocht herlanceren. Simons stouwde voor zijn debuut een herenhuis vol bloemen; Jones liet een standbeeld van bloemen optrekken. Simons haalde de Tailleur Bar uit de mottenballen; Jones deed hetzelfde met de Tailleur Oblique (een doublebreasted jas met enkele knoop). Hij recycleerde een toile de jouy die door textielhuis Pierre Frey was ontwikkeld als wandbekleding voor Diors eerste Parijse boetiek, in 1947, en hernam bloemenmotieven van Diors eigen porseleinen vaatgoed. Van Galliano recupereerde hij de legendarische zadeltas uit 1999. Er was zelfs een verwijzing (streepjes) naar de legendarische illustrator René Gruau. Die was door Dior gevraagd om zich te ontfermen over een mannenlijn, maar de couturier overleed voor het contract was getekend. Onder Kris Van Assche was Dior al behoorlijk feminien voor een mannenmerk en Jones draaide die knop nog wat verder (transparant kant, veel roze). Van op ons plekje in de nok van de arena konden we het niet zo goed zien, maar de afwerking was soms bijzonder geraffineerd. Wat van ver een transparant jasje met bloemenprint leek, was in feite authentieke couture met geborduurde pluimen van atelier Lemarié onder doorzichtig vinyl. Er was een hemd van geborduurde tule, een mantel van organza.Dat klinkt misschien oubollig en precieus, maar was het niet. Jones heeft een perfect oog voor popcultuur, en de juiste, getalenteerde vrienden om zijn visie extra kleur te geven. Kaws herwerkte de bij uit het DNA van Dior en maakte er een poppy emoji van, en hij benoemde Yoon van het ultrahippe Japanse merk Ambush als juwelenontwerpster van Dior --Jones rukte haar van haar zitje op de front row voor een triomfantelijke run door de arena na de show. Matthew Williams van Alyx (dat gisterenavond voor het eerst een catwalkshow gaf in Parijs) creëerde een gesp met het CD-logo, gebruikt in riemen en baseballcaps. Die krijgt straks zeker must have-status. Kim Jones heeft al betere collecties getekend, maar voor Dior is zijn aanstelling goed nieuws. Omdat de dameslijn van Maria Grazia Chiuri bijna consequent slechte cijfers krijgt van de critici. En omdat de mannenlijn een fris perspectief kon gebruiken. De mode van Kim Jones is meer fun dan de soms wat donkere, getormenteerde looks van Kris Van Assche. En fun past nu eenmaal beter in het regenboogkleurige modelandschap van 2019. Niet getreurd: Van Assche krijgt er een mooie uitdaging bij. Hij zet dezer dagen het elegante Franse huis Berluti naar zijn hand. Zijn expertise in tailoring komt daar zeker van pas. De eerste show is gepland voor januari, maar de muren en bushokjes van Parijs waren de voorbije dagen al volgeplakt met affiches van het nieuwe Berluti: slanke, naakte jongens, in zwart/wit, met de klassieke schoenen van het merk om hun schouders gedrapeerd. Aangekleed, uitgekleed, chic en piepjong tegelijk. En zo zoemt de hypemachine verder.