Belgen geven meer geld uit dan ooit aan fairtradeproducten. De recente enquête van het Trade For Development Centre leert dat de meerderheid van onze landgenoten (69 procent) vindt dat we anders zullen moeten leven en consumeren. Zes op tien Belgen denken bovendien dat eerlijke handel kan bijdragen aan de ecologische en sociale veranderingen die onze maatschappij nodig heeft.

1 op 4 Belgen vindt eerlijke arbeidsomstandigheden voor textielarbeiders belangrijk

In de Barometer 2020* van TDC wordt ook gepolst naar de criteria die de Belgen hanteren voor ze beslissen of ze een product al dan niet kopen. De enquête leert ons dat hoeveel iets kost het belangrijkste criterium blijft bij het aankopen van nieuwe kleding. Niet zo verwonderlijk, want de meesten onder ons hebben geen eindeloos budget.

Het op één na belangrijkste criterium om een kledingstuk te kopen, blijkt te maken te hebben met de mensen die onze kleding maken. Dat de productie van textiel met respect voor de mensenrechten gebeurt, is voor bijna een kwart van de respondenten (23 procent) van belang. Deze tendens is zelfs nog sterker uitgesproken bij de 55-plussers. In deze doelgroep geeft 29 procent aan eerlijke arbeidsomstandigheden belangrijk te vinden. De levensduur (21 procent), de kwaliteit (16 procent) en het gebruik van recycleerbare grondstoffen (13 procent) volgen op plaats drie, vier en vijf.

De intentie om eerlijke mode te kopen is er dus, maar de enquête maakt duidelijk dat Belgen niet zo goed op de hoogte zijn van hoe ze fairtrade textiel kunnen herkennen. De fairtradeproducten die men kent, zijn bijna uitsluitend afkomstig uit de voedingssector. Ondanks het enthousiasme voor eerlijke mode, is er dus nog werk aan de winkel om het uit zijn niche te halen.

Hoe kan je eerlijke mode herkennen tijdens het winkelen?

Het is niet zo simpel om helemaal zeker te zijn of een kledingstuk eerlijk gemaakt is. Je kunt als consument kijken naar de certificeringen, zoals het GOTS-label, Fairtrade-label, het WFTO-label en het label van de Fair Wear Foundation. Al deze certificaten hebben hun eigen criteria en dus ook hun eigen voor- en nadelen. Bekijk ook zeker de website van een kledingmerk of praat met de winkeluitbaters over de arbeidsomstandigheden van de merken die ze verkopen.

COSH! is bovendien een betrouwbaar, Belgisch platform dat je kunt raadplegen voor je gaat shoppen. Je kunt er verschillende duurzame mode-adresjes vinden en heel wat nuttige uitleg over de inspanningen die merken doen voor mens en milieu.

Cijfers over de arbeidsomstandigheden in de fast fashion-industrie

  • Voor een T-shirt dat in onze winkels 29 euro kost, krijgt de persoon die het in elkaar gestikt heeft ongeveer 18 eurocent, of 0,6 procent.
  • 1 op de 6 mensen in de wereld werkt in de modesector, minder dan 2 procent van hen verdient een leefbaar loon.
  • Geen enkel van de 108 merken die Clean Clothes Campaign recent doorlichtte, kan aantonen dat alle arbeiders in hun handelsketen een leefbaar inkomen verdienen.
  • In India en Bangladesh verdient een arbeider in de kledingindustrie twee tot vijf keer minder dan wat nodig is om waardig te leven.
  • Covid-19 verergerde voor de textielarbeiders de onzekerheid over hun job en hun loon, omdat veel modebedrijven hun bestellingen annuleerden. Zo verdienden kledingarbeiders in Cambodja in maart en april van dit jaar 1/3 minder dan normaal.
  • Veel van de ongeveer 15.000 soorten chemicaliën die in de mode-industrie gebruikt worden, zijn schadelijk voor de mensen die ermee in aanraking komen. Elke dag sterven bijna 1.000 mensen aan acute pesticidevergiftiging.

*methodiek Barometer 2020: TDC voerde een online onderzoek uit bij 1.212 personen van 16 tot 80 jaar die in België wonen.

Belgen geven meer geld uit dan ooit aan fairtradeproducten. De recente enquête van het Trade For Development Centre leert dat de meerderheid van onze landgenoten (69 procent) vindt dat we anders zullen moeten leven en consumeren. Zes op tien Belgen denken bovendien dat eerlijke handel kan bijdragen aan de ecologische en sociale veranderingen die onze maatschappij nodig heeft. In de Barometer 2020* van TDC wordt ook gepolst naar de criteria die de Belgen hanteren voor ze beslissen of ze een product al dan niet kopen. De enquête leert ons dat hoeveel iets kost het belangrijkste criterium blijft bij het aankopen van nieuwe kleding. Niet zo verwonderlijk, want de meesten onder ons hebben geen eindeloos budget. Het op één na belangrijkste criterium om een kledingstuk te kopen, blijkt te maken te hebben met de mensen die onze kleding maken. Dat de productie van textiel met respect voor de mensenrechten gebeurt, is voor bijna een kwart van de respondenten (23 procent) van belang. Deze tendens is zelfs nog sterker uitgesproken bij de 55-plussers. In deze doelgroep geeft 29 procent aan eerlijke arbeidsomstandigheden belangrijk te vinden. De levensduur (21 procent), de kwaliteit (16 procent) en het gebruik van recycleerbare grondstoffen (13 procent) volgen op plaats drie, vier en vijf. De intentie om eerlijke mode te kopen is er dus, maar de enquête maakt duidelijk dat Belgen niet zo goed op de hoogte zijn van hoe ze fairtrade textiel kunnen herkennen. De fairtradeproducten die men kent, zijn bijna uitsluitend afkomstig uit de voedingssector. Ondanks het enthousiasme voor eerlijke mode, is er dus nog werk aan de winkel om het uit zijn niche te halen. Het is niet zo simpel om helemaal zeker te zijn of een kledingstuk eerlijk gemaakt is. Je kunt als consument kijken naar de certificeringen, zoals het GOTS-label, Fairtrade-label, het WFTO-label en het label van de Fair Wear Foundation. Al deze certificaten hebben hun eigen criteria en dus ook hun eigen voor- en nadelen. Bekijk ook zeker de website van een kledingmerk of praat met de winkeluitbaters over de arbeidsomstandigheden van de merken die ze verkopen. COSH! is bovendien een betrouwbaar, Belgisch platform dat je kunt raadplegen voor je gaat shoppen. Je kunt er verschillende duurzame mode-adresjes vinden en heel wat nuttige uitleg over de inspanningen die merken doen voor mens en milieu. *methodiek Barometer 2020: TDC voerde een online onderzoek uit bij 1.212 personen van 16 tot 80 jaar die in België wonen.